Scenariusz lekcji
Imię i nazwisko autora: Klaudia Gajos
Przedmiot: Język obcy nowożytny nauczany, jako drugi (język hiszpański)
Temat zajęć: La monarquía parlamentaria española.
Grupa docelowa: III etap edukacyjny, klasa I
Podstawa programowa
Cele i treści kształcenia.
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
14. życie społeczne (np. wydarzenia i zjawiska społeczne).
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1. reaguje na polecenia;
2. określa główną myśl wypowiedzi;
3. określa intencje nadawcy/autora wypowiedzi;
4. określa kontekst wypowiedzi (np. czas, miejsce, sytuację, uczestników);
5. znajduje w wypowiedzi określone informacje;
6. układa informacje w określonym porządku;
7. rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi.
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, instrukcje, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
1. określa główną myśl tekstu lub fragmentu tekstu;
2. określa intencje nadawcy/autora tekstu;
3. określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, czas, miejsce, sytuację);
4. znajduje w tekście określone informacje;
5. układa informacje w określonym porządku;
6. rozróżnia formalny i nieformalny styl tekstu.
IV. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1. opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2. opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
3. przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
5. opisuje upodobania.
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, kartkę pocztową, e‑mail, historyjkę, wpis na blogu):
1. opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2. opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
3. przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
5. opisuje upodobania.
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
2. nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; podtrzymuje rozmowę w przypadku trudności w jej przebiegu (np. prosi o wyjaśnienie, powtórzenie, sprecyzowanie; upewnia się, że rozmówca zrozumiał jego wypowiedź);
3. uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
4. wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób;
8. proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje, zachęca; prowadzi proste negocjacje w sytuacjach życia codziennego;
9. prosi o radę i udziela rady;
11. ostrzega, nakazuje, zakazuje, instruuje.
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
2. nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę (np. podczas rozmowy na czacie);
3. uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia (wypełnia formularz/ankietę);
4. wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób;
8. proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje, zachęca; prowadzi proste negocjacje w sytuacjach życia codziennego;
9. prosi o radę i udziela rady;
11. ostrzega, nakazuje, zakazuje, instruuje.
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1. przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
2. przekazuje w języku obcym nowożytnym lub w języku polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
3. przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku polskim.
IX. Uczeń posiada:
1. podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
2. świadomość związku między kulturą własną i obcą oraz wrażliwość międzykulturową.
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku, gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).
XIV. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).
Kształtowane kompetencje kluczowe:
1. kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,
2. kompetencje w zakresie wielojęzyczności,
3. kompetencje cyfrowe,
5. kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się,
6. kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.
Cele operacyjne:
formułuje wypowiedzi pisemne i ustne związane z ustrojem politycznym Hiszpanii;
tworzy zdania, w których mówi o rodzinie królewskiej oraz o podziale władzy w Hiszpanii;
formułuje zdania, w których wymienia główne partie polityczne.
Cele motywacyjne:
rozbudzenie w uczniach przekonania, że znajomość języka hiszpańskiego jest niezbędna w celu odnalezienia się w realiach danego kraju hiszpańskojęzycznego;
uświadomienie uczniom możliwości łatwego nawiązania kontaktu i nawiązania znajomości i przyjaźni z osobami z różnych części świata;
uświadomienie uczniom, jak wielu ludzi na świecie posługuje się językiem hiszpańskim.
Strategie uczenia się:
strategie pamięciowe (obraz i dźwięk);
strategie kognitywne (ćwiczenie języka obcego w naturalnych kontekstach);
strategie kompensacyjne (odgadywanie znaczenia tekstów słuchanych);
strategie społeczne (zadawanie pytań, współpraca z grupą);
strategie afektywne (motywowanie do nauki, eliminacja lęku przed popełnieniem błędu).
Metody/techniki nauczania:
burza mózgów, prezentacja graficzna, słuchanie i czytanie, działania praktyczne
Formy zajęć:
praca indywidualna, praca w parach, praca całego zespołu klasowego
Środki dydaktyczne:
komputer z możliwością odtwarzania dźwięku, zeszyt przedmiotowy
PRZEBIEG LEKCJI
Faza wprowadzająca:
Czynności organizacyjne. Nauczyciel wita uczniów po hiszpańsku oraz zadaje pytanie kilkorgu uczniom: Qué tal?/Cómo estás? Następnie sprawdza wiedzę uczniów z poprzednich zajęć.
Nauczyciel pyta uczniów, czy wiedzą, czym jest monarchia parlamentarna oraz pyta ich, jakie inne ustroje polityczne znają.
Nauczyciel podaje temat oraz cele lekcji.
Faza realizacyjna:
Nauczyciel omawia ciekawostkę. Wspomina również o tym, że w zależności od tego, o jakim sądzie jest mowa (zwykłym sądzie czy też o Sądzie Najwyższym), ma on inną nazwę (juez, magistrado).
Tekst źródłowy.
Nauczyciel pyta uczniów, jak wygląda podział władzy w Polsce. Prosi o wskazanie podobieństw i różnic. Opcjonalnie nauczyciel przedstawia uczniom filmik związany z ustrojami politycznymi. Omawia różnice między nimi i pyta uczniów, który ustrój ich zdaniem jest najlepszy.
Grafika.
Nauczyciel omawia drzewo genealogiczne rodziny królewskiej. Pyta uczniów, czy znają inne państwa, które są królestwami.
Multimedium.
Uczniowie sporządzają tabelę z czterema kolumnami: PODER LEGISLATIVO, PODER EJECUTIVO, PODER JUDICIAL, PARTIDOS POLÍTICOS. Do każdej z kolumn uczniowie wpisują odpowiednie informacje z prezentacji.
Nauczyciel wprowadza uczniów w fazę ćwiczeń leksykalno‑gramatycznych.
Faza podsumowująca:
Nauczyciel podsumowuje zebrane wiadomości. Zadaje uczniom pytania: Qué sistema político existe en España?; Cuáles son los principales partidos políticos de España?; Quién ejerce el Poder Ejecutivo en España? etc.
Po zakończeniu zajęć nauczyciel powinien stwierdzić postępy w procesie nabywania wiedzy przez uczniów na podstawie pytań:
Czy uczeń potrafi powiedzieć, jaki ustrój polityczny obowiązuje w Hiszpanii i na czym on polega?
Czy uczeń zna główne partie polityczne Hiszpanii?
Praca domowa:
Uczniowie wybierają jedną partię polityczną ze swojego kraju i opisują ją, wspominając o jej przywódcy itd.
Materiały pomocnicze:
Filmik pt. „Tipos de Gobiernos” umieszczony na YouTube na kanale Cristiny Bremer. Może on posłużyć do poszerzenia wiedzy i słownictwa uczniów oraz do dyskusji związanej z wyrażeniem opinii na temat ustrojów.
Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium
Prezentacja multimedialna może posłużyć uczniowi do samodzielnej pracy w domu - zarówno podczas powtórzenia materiału, jak i w trakcie odrabiania pracy domowej.