Scenariusz lekcji

Imię i nazwisko autora: Anna Waszau

Przedmiot: Język obcy nowożytny nauczany jako drugi – język francuski

Temat zajęć: Les plus grands problèmes du monde d’aujourd’hui

Grupa docelowa: III etap edukacyjny: liceum/technikum, klasa II; poziom A2

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wariant III.2. Język obcy nowożytny nauczany jako drugi (kontynuacja 2. języka obcego nowożytnego ze szkoły podstawowej)
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
14) życie społeczne (np. wydarzenia i zjawiska społeczne).
II. Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
4) określa kontekst wypowiedzi (np. czas, miejsce, sytuację, uczestników);
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
III. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑mail, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, broszury, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, instrukcje, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, artykuły, teksty narracyjne, recenzje, wywiady, wpisy na forach i blogach, teksty literackie):
3) określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, formę tekstu, czas, miejsce, sytuację);
4) znajduje w tekście określone informacje;
V. Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, kartkę pocztową, e‑mail, historyjkę, list prywatny, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
6) wyraża i uzasadnia swoje opinie, przedstawia opinie innych osób;
VII. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, krótki list prywatny, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia (np. wypełnia formularz/ankietę);
4) wyraża swoje opinie, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób;
VIII. Uczeń przetwarza prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
XII. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym nowożytnym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi), również za pomocą technologii informacyjno‑komunikacyjnych.
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, zastępowanie innym wyrazem, opis, wykorzystywanie środków niewerbalnych).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności,

  • kompetencje cyfrowe,

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się,

  • kompetencje obywatelskie.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • powtarza struktury związane z wyrażaniem stopnia wyższego i najwyższego przymiotników,

  • poszerza zasób słownictwa dotyczący wybranych współczesnych zagrożeń,

  • doskonali umiejętność wyrażania opinii na temat wybranych przez siebie globalnych problemów.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • rozwija świadomość odnośnie do globalnych zagrożeń,

  • kształtuje umiejętność wypowiadania się i uzasadniania swojej opinii w zakresie największych światowych problemów.

Strategie uczenia się:

  • strategie pamięciowe: słuchanie, czytanie, słowa w kontekście,

  • strategie kognitywne: analizowanie informacji i wnioskowanie; ćwiczenia – jednokrotny i wielokrotny wybór, prawda – fałsz, samodzielne uzupełnianie krzyżówek, tekstów i tabeli, łączenie elementów, wyszukiwanie odpowiednich struktur i słów/wyrażeń, porządkowanie, dobieranie i zaznaczanie odpowiednich elementów, zadania otwarte,

  • strategie kompensacyjne: odgadywanie znaczenia słów pisanych i słuchanych, rozpoznawanie synonimów i definicji,

  • strategie społeczne: współpraca z rówieśnikami, rozwijanie świadomości w zakresie współczesnych zagrożeń.

Metody/techniki nauczania:

  • metoda podająca: praca z tekstem źródłowym, opis,

  • metoda praktyczna: ćwiczenia przedmiotowe,

  • metoda programowa: przy użyciu komputera, zadania interaktywne.

Formy zajęć: praca indywidualna, praca w grupach, praca całego zespołu klasowego.

Środki dydaktyczne: komputer, tablety/smartfony, tablica interaktywna.

PRZEBIEG LEKCJI

Faza wprowadzająca:

Nauczyciel podaje cele i temat lekcji, a następnie proponuje uczniom zabawę aktywizującą w formie burzy mózgów. W tym celu zadaje pytanie: Selon vous, qu'est‑ce qu'une menace ou un problème mondial ? Qui est concerné par cela ? Quels sont, selon vous, les plus grandes menaces mondiales actuelles ? Pensez‑vous que les menaces étaient les mêmes il y a, par exemple, 100 ans ?

Następnie nauczyciel pokazuje uczniom, przy pomocy internetu oraz tablicy interaktywnej, wybrane przez siebie różne obrazy przedstawiające graficznie problemy współczesnego świata. Nauczyciel może również przygotować wybrane obrazy w formie papierowej oraz poprosić uczniów o pracę w grupach i posortowanie  grafik według wskazanego klucza (np. od najbardziej do najmniej niepokojących młode pokolenie).

Faza realizacyjna:

Nauczyciel prosi uczniów o samodzielne zapoznanie się z tekstem źródłowym oraz wykonanie ćwiczeń. W dalszej kolejności nauczyciel zadaje dodatkowe pytania do tekstu: Qu'avez‑vous appris sur les menaces mondiales ? Êtes‑vous d'accord avec l'opinion des personnes interrogées concernant les problèmes les plus pressants ? Pensez‑vous qu'un des problèmes soit plus inquiétant que ne le suggèrent les pourcentages des réponses des personnes interrogées ? Existe‑t-il un problème mondial qui, selon vous, est très préoccupant mais n'a pas été mentionné dans le texte ? Nauczyciel może również poprosić uczniów o własną refleksję nad sposobami walki z opisanymi w tekście problemami w formie listy prostych równoważników zdań.

Po tej części nauczyciel proponuje uczniom krótki kącik gramatyczny w celu powtórzenia struktur pozwalających wyrażać stopień wyższy i najwyższy przymiotników. Następnie nauczyciel proponuje kącik leksykalny poświęcony słownictwu dotyczącemu aktualnych światowych zagrożeń. Po omówieniu części teoretycznej uczniowie przystępują do wykonania ćwiczeń utrwalających.

W dalszej kolejności nauczyciel proponuje zadanie multimedialne, tj. przejrzenie ilustracji interaktywnej. Po przejrzeniu ilustracji uczniowie realizują ćwiczenia związane z formą multimedialną, sprawdzające zrozumienie zaprezentowanych treści. Nauczyciel może również poprosić uczniów o wskazanie, który z globalnych problemów opisanych w multimedium jest najtrudniejszy lub najłatwiejszy do rozwiązania.

Faza podsumowująca:

Nauczyciel sprawdza wiedzę nabytą przez uczniów, proponując wybrane przez siebie ćwiczenia z części Sprawdź się. Nauczyciel może rozszerzyć ćwiczenie 7 i zaproponować opisanie globalnych problemów np. dla świata sprzed 100 lat bądź dla świata za 100 lat. Zadanie 8 również można poszerzyć, np. poprosić o wykonanie w parach prezentacji dotyczących młodych ludzi w innych częściach świata bądź przeprowadzić krótką debatę. W tej fazie nauczyciel może również poprosić jednego z uczniów, by określił, które elementy i treści lekcji były dla niego najbardziej interesujące, czy miały wpływ na rozwój jego świadomości i wrażliwości w zakresie aktualnych zagrożeń na świecie. Nauczyciel może też zaproponować przeprowadzenie własnej grupowej ankiety w zakresie światowych problemów, które najbardziej niepokoją uczniów oraz krótko omówić jej wyniki.

Praca domowa:

Przeczytanie wybranego artykułu ze strony Global Risk Report i krótkie opisanie jego myśli przewodniej w zeszycie.

Materiały pomocnicze:

Można użyć internetu oraz tablicy interaktywnej, by zaprezentować uczniom obrazy przedstawiające wybrane zagrożenia. Można te obrazy wykorzystać też w formie drukowanej, papierowej.

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium

Materiał zawarty na ilustracji interaktywnej może posłużyć jako wstęp do projektu dotyczącego współczesnych zagrożeń, w ramach którego zaproponowane zostanie wykonanie plakatów obrazujących wybrane problemy wraz z krótkimi opisami oraz propozycjami ich rozwiązania.

Słownik