Słownik pojęć
Słownik
(gr. ánodos „w górę”) jon o ujemnym ładunku elektrycznym
Efekt indukcyjny polega na przesuwaniu elektronów wzdłuż łańcucha atomów pod wpływem obecności bardziej elektroujemnego atomu. Taki atom „ściąga” elektrony wiązań w swoją stronę, powodując polaryzację wiązań.
sole, w których strukturze znajduje się jon wodorotlenkowy, np. bromek wodorotlenek magnezu ), węglan diwodorotlenek miedzi()
(gr. katin „idący w dół”) jon o dodatnim ładunku elektrycznym
zgodnie z teorią Arrheniusa, jest to związek chemiczny ulegający w roztworze wodnym dysocjacji elektrolitycznej na jon wodoru. Ulega szybkiej reakcji z wodą, co skutkuje wytworzeniem jonu oksoniowego oraz anionu reszty kwasowej. Reakcji towarzyszy obniżenie roztworu
jest to związek chemiczny o charakterze kwasowym (zgodnie z teorią Arrheniusa), zbudowany z atomu (lub atomów) wodoru i reszty kwasowej zawierającej atom (lub atomy) niemetalu. W reszcie kwasowej nie posiada atomu tlenu; najczęściej wodny roztwór wodorku niemetalu.
(nazwa systematyczna kwas 2‑hydroksybutano‑1,4‑diowy) wzór sumaryczny , wzór grupowy występuje w jabłkach i rabarbarze
jest to organiczny związek chemiczny, który, zgodnie z teorią Arrheniusa, jest kwasem i ulega dysocjacji w środowisku wodnym z wytworzeniem jonów oksoniowych
jest to związek chemiczny o charakterze kwasowym (zgodnie z teorią Arrheniusa), zbudowany z atomu (lub atomów) wodoru i reszty kwasowej zawierającej atom (lub atomy) niemetalu (innego niż tlen i wodór) i atom (lub atomy) tlenu
zwyczajowa nazwa metali odpornych chemicznie, do których zazwyczaj zalicza się platynowce (ruten, rod, pallad, osm, iryd i platynę) oraz dwa metale z grupy miedziowców: srebro i złoto, czasem także miedź, rtęć i ren
jest to reakcja chemiczna, w wyniku której atom wodoru w związku organicznym ulega substytucji (wymianie) na grupę nitrową ()
proces, pokrywania warstwą tlenku powierzchni ściśle przylegającą warstwą tlenku, co zabezpiecza warstwy niżej przed kontaktem z substancją reagującą
część reakcji redoks, podczas reakcji redukcji atom (lub grupa atomów) przechodzi z wyższego stopnia utlenienia na niższy
reakcje chemiczne, w wyniku których atomy pierwiastków zmieniają swoje stopnie utlenienia
jest to reakcja charakterystyczna dla białek (dokładniej aminokwasów z pierścieniami aromatycznymi, tj. tryptofan, tyrozyna, fenyloalanina), które na skutek działania stężonego kwasu azotowego() przyjmują trwałe, żółte zabarwienie
reakcje chemiczne, w wyniku których powstają substancje trudno rozpuszczalne w wodzie
reakcja, w której reagenty wymieniają się składnikami, np.:
reakcja, w której jeden reagent wymienia jakiś składnik z drugim, np.:
anion powstający w wyniku dysocjacji elektrolitycznej kwasu (zgodnie z teorią Arrheniusa) w roztworze wodnym; nazwa fragmentu cząsteczki, powstałego po oderwaniu od cząsteczki kwasu, w wyniku dysocjacji elektrolitycznej, jednego lub więcej atomów wodoru.
reakcja chemiczna polegające na przechodzeniu substancji stałej do roztworu
związki chemiczne, które składają się z kationów metali i anionów reszty kwasowej
sole, w których nie występują ani jony wodoru, ani wodorotlenkowe – np. chlorek potasu, , węglan sodu,
substancja wytwarzana w ogromnych ilościach, np. setkach tysięcy lub milionach kilogramów
jest to reakcja chemiczna, w wyniku której związek chemiczny ulega podstawieniu przez grupę sulfonową lub
jest to nawóz fosforowy, który składa się z (diwodorofosforanu wapnia)
otrzymywany w wyniku działania na fosforyty kwasem fosforowym:
rodzaj soli; pochodne kwasów wieloprotonowych, w których strukturze są obecne atomy wodoru, np. wodorowęglan amonu , wodorosiarczan sodu
jest to wzór chemiczny, który podaje symbole pierwiastków oraz liczbę ich atomów tworzących dany związek chemiczny, określa skład jakościowy i ilościowy związku chemicznego
związki kompleksowe; związki jonowe, w których atom (lub jon), zwanym atomem (jonem) centralnym, jest połączony za pomocą wiązania koordynacyjnego z ligandami — jonami lub cząsteczkami obojętnymi