instrumenty muzyczne, w których wibratorem (czyli źródłem dźwięku) jest drgający słup powietrza. Należą do nich m. in. instrumenty dęte.

inaczej: tony harmoniczne, tony składowe. Zjawisko związane z faktem, że dźwięk zawiera oprócz własnej wysokości także inne, pochodne dźwięki, przeważnie odbierane jedynie jako specyficzna barwa, ale niekiedy możliwe również do wysłyszenia. Tony składowe dźwięku, czyli jego alikwoty, tworzą zawsze jednakowy szereg naturalnych interwałów w górę skali od tonu podstawowego. Są to: oktawa (2:1), kwinta (3:2), kwarta (4:3), tercja wielka (5:4), tercja mała (6:5) itd. Kolejne alikwoty w szeregu harmonicznym są coraz słabiej wykrywalne.

jednostka miary odległości między dźwiękami (czyli interwału). 1 cent to jedna setna półtonu w systemie temperowanym.

instrumenty, w których wibratorem jest drgająca napięta struna. Inaczej: instrumenty strunowe.

często umieszczane w tzw. dzwonnicach loretańskich (burzówkach) budowanych na wsiach na przełomie XIX i XX wieku, służyły tradycyjnie do odpędzania burzy. Są to małe konstrukcje drewniane, mające na celu ochronę upraw i domostw przed niszczycielskim działaniem żywiołów.  

instrumenty, w których wibratorem jest ciało stałe posiadające naturalną sprężystość. Często wibratorem jest cały instrument, który wprawiony w drgania, wydaje dźwięk.

odległość pomiędzy dźwiękami.

rzemiosło artystyczne polegające na odlewaniu dzwonów, luf do dział i innych przedmiotów z mosiądzu, brązu lub spiżu.

sztuka budowania chordofonów szyjkowych. Nazwa powstała w XV w. i wywodzi się od najważniejszego ówczesnego instrumentu strunowego – lutni.

instrumenty muzyczne, w których źródłem dźwięku (wibratorem) jest drgająca membrana (błona, skóra) rozpięta na sztywnej ramie (np. bęben). Wibracja powstaje przez uderzenie dłonią albo innym przyrządem (pałką, szczotką), a spowodowany nią dźwięk może być ustalonej lub nieustalonej wysokości.

w systemie temperowanym jest najmniejszą odległością między dźwiękami. Jest to interwał sekundy małej.

zob. alikwoty.

[łac.], żywych wzywam, zmarłych opłakuję, gromy kruszę (napis na dawnych dzwonach kościelnych).