kierunek w sztuce zapoczątkowany w latach trzydziestych przez węgierskiego artystę Victora Vasarely’ego. Nurt wpisuje się w szerszą kategorię sztuk abstrakcyjnej. Głównymi źródłami inspiracji dla op‑artu były neoimpresjonizm, kubizm, futuryzm, konstruktywizm i dada. Pojęcie to po raz pierwszy pojawiło się w kontekście sztuki wykorzystującej iluzje optyczne w Time Magaizne, w 1964 roku. Dzieła op‑artu mają za zadanie przekazać odbiorcom określone idee poprzez oszukiwanie naszych zmysłów. Do głównych reprezentantów op‑artu zaliczyć możemy Victora Vasarely’ego, Richarda Anuszkiewicza, Wen‑Ying Tsai’ego, Bridget Riley and Getulio Alvianiego.

przyglądając się iluzją optycznym przypisujemy oglądanym przedmiotom właściwości, których fizycznie nie posiadają. Nie są znane mechanizmy działania wszystkich złudzeń optycznych. Ogólnie powiedzieć możemy że moją one charakter zjawisk percepcyjnych a nie fizycznych.

sitodruk, filmdruk, drukowanie sitowe, jedna z metod drukowania, w której stosuje się formę drukową najczęściej w postaci prostokątnej ramy z napiętą na niej siatką z włókien naturalnych lub syntetycznych (poliamidowych lub poliestrowych) albo z metalu, z wytworzonymi w niej elementami drukującymi (nie zakryte oczka siatki przepuszczające farbę) i niedrukującymi (zakryte oczka siatki).

malowidło albo napis wykonane sprayem na podstawie wzoru wyciętego w kartonie lub plastiku. Można je zrealizować jako czarno‑białe lub wielobarwne, jednak wtedy do każdego koloru należy przygotować inny szablon, a wszystkie po nałożeniu tworzą jeden obraz. Szablon jest techniką wielokrotnego użytku.

działania artystyczne, do których tworzenia zostały wykorzystane nowe technologie: animacja komputerowa grafika cyfrowa, przestrzeń wirtualna, internet, gry wideo, druk 3D itp.