Barwa - alchemia koloru
Słownik
plama barwna o zdecydowanie wyróżniającej się barwie (np.: cieplejszej lub zimniejszej) względem pozostałych plam tworzących obraz.
inaczej: barwy neutralne. Barwy nieposiadające dominanty barwnej, czyli: biel, czerń oraz wszystkie stopnie szarości.
wszystkie barwy tęczy.
przewaga jednego koloru nad pozostałymi barwami w danej kompozycji.
zestawienie barw leżących w kole barw naprzeciw siebie: na przykład żółty - fioletowy, zielony - czerwony, pomarańczowy - niebieski.
zestawienie grupy barw np.: w obrazie; gama barwna może być wąska lub szeroka.
uwydatniona różnica, przeciwieństwo kolorystyczne. Największe kontrasty występują między tymi barwami, które w kole barw są położone naprzeciw siebie.
(z greckiego: mónos ‘jedyny’, chrṓma ‘kolor’, ‘barwa’) np.: w malarstwie: jedna barwa w różnych odcieniach, w celu uzyskania jednolitego tonu barwnego w całym dziele.
wysoki, zwężający się ku górze monolityczny słup kamienny w formie ostrosłupa o kwadratowej lub prostokątnej podstawie.
powstaje przez nałożenie farby dowolnym narzędziem (np.: pędzlem, szpachlą, odciskanie farby za pomocą stempla, tkaniny, rozpryskiwanie sprayem, a także rozlewanie i in.) na dowolne podłoże. Plama barwna może być różnego kształtu, intensywności i koloru, jej rodzaj zależy od od wykorzystanych materiałów i narzędzi plastycznych, a także od sposobu zastosowania ich przez artystę.
inaczej: filmodruk, drukowanie sitowe, serigrafia. To jedna z metod drukowania, w której stosuje się formę np.: w postaci prostokątnej ramy z napiętą na niej siatką z włókien naturalnych lub syntetycznych (poliamidowych lub poliestrowych) albo z metalu, z wytworzonymi w niej elementami drukującymi (nie zakryte oczka siatki przepuszczające farbę) i niedrukującymi (zakryte oczka siatki).
zestawienia barw ciepłych i zimnych.
przejścia od ciemnego do bardzo jasnego odcienia w zakresie tego samego koloru.
Bibliografia
Źródła pisane
Ferrari S., Sztuka XX wielu. Kierunki, twórcy, kontrowersyjne zjawiska artystyczne, nowe środki wyrazu, Warszawa 1999.
Kubalska‑Sulkiewicz K., Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2002, s. 192‑193.
Rzepińska M., Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, Kraków 1983.
Źródła internetowe
https://artinfo.pl/dzielo/wolne-miasto-gdansk-1994-r
https://www.it.tarnow.pl/atrakcje/tarnow/zabytki-i-atrakcje/moscice-dzielnica-ogrod/wilhelm-sasnal-o-tarnowie-moscicach/
https://www.polskieradio24.pl/39/156/Artykul/2461461,Mark%E2%80%91Rothko%E2%80%91malarz%E2%80%91barwnych%E2%80%91pol%E2%80%91i-nastroju
Mazurek R., Tarasiewicz L., Tarasewicz: Kolor zostawia na obrazie ślad genetyczny, którym artysta się posługuje. Kolor idzie za każdym z nas [WYWIAD] [w:] https://kultura.gazetaprawna.pl/artykuly/1482621,tarasewicz-kolor-obrazy-sztuka-zenek-kultura-artysci-malarze.html