utwór o lekkim, żartobliwym, często tanecznym charakterze, popularny w XVIII w.

trzy lub czteroczęściowy układ formalny, wykształcony w klasycyzmie. Stosowany w sonacie, symfonii, koncercie.

wieloczęściowe utwory o swobodnej budowie i pogodnym charakterze. Wykonywane zwykle w obsadzie kameralnej, na wolnym powietrzu, wieczorową porą.

inna nazwa suity

z jęz.niem. Lied ohne Worte, mała forma muzyczna- liryczna miniatura fortepianowa stworzona przez Felixa Mendelssohna‑Bartholdy’ego, naśladująca w formie i artystycznym wyrazie pieśń wokalną.

utwór mający charakter żartu; pisane było w metrum trójdzielnym; forma ABA z triem w środku; istotą scherza był wyrazisty rytm oraz artykulacja; L. v. Beethoven zastąpił nim menueta w cyklu sonatowym; w twórczości F. Chopina scherzo staje się samodzielnym utworem; przyjmuje rysy dramatyczne, tragiczne.