reakcja addycji, w której elektrofil (indywiduum z niedomiarem elektronów) przyłącza się do nukleofila (indywiduum z nadmiarem elektronów), bez powstawania produktów ubocznych

reakcja łączenia substratów, zachodząca na katalizatorze, zazwyczaj rozdrobnionym niklu, palladzie lub platynie

nasycone związki organiczne zbudowane z węgla i wodoru o wzorze ogólnym:

$n$ – liczba atomów węgla w cząsteczce węglowodoru

posiadają w swojej strukturze wiązania pojedyncze

węglowodory nienasycone o wzorze ogólnym ${\text{C}}_n{\text{H}}_{2n-2}$, których cząsteczki zawierają jedno wiązanie potrójne między atomami węgla

grupa nieorganicznych związków chemicznych o wzorze ogólnym $\stackrel{\text{I}}{M}{\text{NH}}_2$. Związki te mają budowę jonową (kation: $M^{+}$, anion: ${{\text{NH}}_2}^{-}$). Są bardzo silnymi zasadami. Przykładem amidku jest amidek sodu (${\text{NaNH}}_2$), który powstaje w wyniku przepuszczania gazowego amoniaku nad metalicznym sodem w temperaturze $500$-$600 \text{K}$

najprostszy alkin; gaz palny, stosowany m.in. do spawania i cięcia metali

(łac. hibrida „mieszaniec”) zabieg matematyczny z udziałem odpowiednich orbitali walencyjnych atomu centralnego cząsteczki, umożliwiający interpretację kształtu cząsteczki; efektem hybrydyzacji jest utworzenie zestawu orbitali zhybrydyzowanych

indywiduum chemiczne obdarzone ładunkiem dodatnim (w reakcji bromowania jest to ${\text{Br}}^{+}$, w reakcji nitrowania ${{\text{NO}}_2}^{+}$, w reakcji chlorowania ${\text{Br}}^{+}$, w reakcji metylowania ${{\text{CH}}_3}^{+}$ itd.)

izomeria wynikająca z różnego rozmieszczenia w przestrzeni podstawników przy atomach węgla przy wiązaniach podwójnych lub w układach cyklicznych:

• $E$ – dwa podstawniki o większej wadze znajdują się po przeciwnych stronach względem płaszczyzny przechodzącej wzdłuż wiązania podwójnego lub pierścienia;

• $Z$ – dwa podstawniki o większej wadze znajdują się po tej samej stronie płaszczyzny wiązania podwójnego lub pierścienia

reakcja łączenia się wielu cząsteczek monomerów w jedną dużą cząsteczkę polimeru, bez powstawania produktów ubocznych, kosztem rozrywania wiązań wielokrotnych

proces polegający na pobraniu elektronu (elektronów) przez drobinę, w wyniku czego maleje jej stopień utlenienia

szereg związków organicznych należących do jednej grupy (np. alkany, alkohole), których cząsteczki różnią się między sobą liczbą grup metylenowych

szereg kolejnych węglowodorów należących do jednej grupy, mających zbliżone właściwości chemiczne, których struktura zmienia się w stosunku do poprzedniego o pojedynczy identyczny fragment – grupę $—{\text{CH}}_2—$