proces wytwarzania związków organicznych, zachodzący w komórkach zawierających chlorofil, przy udziale światła

inaczej cząsteczka; neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów połączonych wiązaniem kowalencyjnym

organiczne związki chemiczne, składające się z atomów węgla oraz wodoru i tlenu, w których na atom węgla przypadają dwa atomy wodoru i jeden tlenu

cukry proste, które w swojej budowie zawierają grupę aldehydową $-\mathrm{CHO}$; do aldoz należy m.in: glukoza, mannoza, galaktoza

cukry proste, które w swojej budowie zawierają grupę ketonową $\mathrm{C}=\mathrm{O}$; do ketoz należy m.in: rybuloza, fruktoza, wielocukry, cukry złożone, polimery liniowe lub rozgałęzione, zbudowane z reszt monosacharydów i ich pochodnych, połączonych wiązaniem O-glikozydowym

wielocukry; cukry złożone; polimery liniowe lub rozgałęzione, zbudowane z reszt monosacharydów i ich pochodnych, połączonych wiązaniem O‑glikozydowym

dwucukry, biozy, sacharydy zbudowane z dwóch cząsteczek monosacharydów, połączonych wiązaniem O-glikozydowym

monocukry, cukry proste, monozy, polihydroksylowe aldehydy (aldozy) i ketony (ketozy) o wzorze sumarycznym ${\text{C}}_n{\text{H}}_{2n}{\text{O}}_n$, które podczas hydrolizy nie ulegają rozkładowi na prostsze cząsteczki sacharydowe

wiąże anomeryczny atom węgla cząsteczki monosacharydu (atom węgla wchodzący w skład grupy aldehydowej lub ketonowej cząsteczki monosacharydu) z grupą hydroksylową $-\mathrm{OH}$ drugiej cząsteczki monosacharydu (w przypadku sacharydów) lub alkoholem (w przypadku glikozydów roślinnych). Wiązanie O-glikozydowe występuje w dwóch odmianach izomerycznych: αalfa i βbeta. Dzięki oddziaływaniu anomerycznego atomu węgla cząsteczki monosacharydu z grupą hydroksylową, można wyróżnić w strukturze oligosacharydów wiązanie O-glikozydowe, występujące najczęściej przy czwartym lub szóstym atomie węgla drugiej cząsteczki monosacharydu, które tworzy wiązania αalfa‑1,4, βbeta‑1,4, αalfa‑1,6 itp.