Schemat przedstawia proces łańcucha oddechowego. Proces składa się z czterech etapów. Zaznaczono matriks mitochondrium, czyli bezpostaciową substancję płynną wypełniającą wnętrze mitochondrium. Wewnętrzną błonę mitochondrialną, znajdującą się wewnątrz organellum, w której zachodzą liczne reakcje chemiczne. Mają one na celu przekształcenie energii cząsteczek substancji pokarmowych w energię wiązań ATP. A także przestrzeń międzybłonową znajdującą się nad dwuwarstwową błoną mitochondrialną. Łańcuch oddechowy regeneruje nośniki elektronów. NADH i FADH indeks dolny 2 przekazują swoje elektrony do łańcucha transportu elektronów, przekształcając się z powrotem w NAD+ i FAD. Utlenione formy tych przekaźników elektronów są potrzebne w glikolizie i cyklu Krebsa. Bez nich procesy się nie odbędą. Poza tym łańcuch oddechowy, wytwarza gradient protonów. Buduje gradient protonów na wewnętrznej błonie mitochondrialnej, z wyższym stężeniem H+ w przestrzeni międzybłonowej i niższym stężeniem w matriks mitochondrialnym. Ten gradient to zmagazynowana forma energii. Jest wykorzystywana do wytworzenia ATP.

Schemat przedstawia procesy zachodzące w czasie dyfuzji ułatwionej. Zobrazowano błonę komórkową, matriks mitochondrialny. A także szereg kanałów białkowych stanowiących tunele transportujące dla dyfuzji cząstek. Na schemacie zaznaczono też czterokompleksowy łańcuch oddechowy. W tym, kołowy schemat cyklu Krebsa. Dyfuzja ułatwiona, zachodzi zgodnie z gradientem stężeń protonów, przy udziale białka błonowego. W procesie dyfuzji substancja ma tendencję do przemieszczania się z obszaru o wysokim stężeniu do obszaru o niskim stężeniu, dopóki jej stężenie nie stanie się równomierne w przestrzeni. W dyfuzji ułatwionej cząsteczki dyfundują przez błonę plazmatyczną przy pomocy białek błonowych, takich jak kanały i białka nośnikowe. Kanały białkowe rozciągają się na całej grubości błony i tworzą w niej hydrofilowe tunele, umożliwiając ich cząsteczkom docelowym transport na drodze dyfuzji. Przedostanie się przez kanał pozwala polarnym i naładowanym związkom na brak kontaktu z hydrofobowym rdzeniem błony plazmatycznej, który w spowolniłby tranlub zablokowałby ich transport do komórki. Kanały są bardzo selektywne i transportują tylko jeden rodzaj cząsteczki. Albo cząstek spokrewnionych. Białka nośnikowe zaangażowane w dyfuzję ułatwioną zapewniają cząsteczkom hydrofilowym sposób na przejście przez błonę zgodnie z istniejącym gradientem stężeń. Na schemacie są liczne reakcje chemiczne.