RvLzTl24liKio

Na rysunku znajduje się pałeczka okrężnicy. Wzdłuż jej ciała znajdują się pojedyncze wici.

Escherichia coli – pałeczka okrężnicy – jest bakterią symbiotyczną, która licznie zasiedla nasze ludzkie jelita. Za możliwość schronienia i ciągłe dostarczanie pożywienia odwdzięcza się, rozkładając pokarm, a także produkując witaminy z grup B i K. Jednak czasem zmienia się w groźny, bardzo zjadliwy patogen, który może wywołać krwawe biegunki. Dlaczego ta pożyteczna dla człowieka bakteria, która świetnie czuła się w zakamarkach jelit, nagle wytacza przeciwko niemu najcięższe działa? Jeden z najbardziej wirulentnych szczepów E. coli O157:H7 przyczynia się do około 75 tys. zakażeń rocznie w USA. W 2001 r., dzięki badaniom naukowców, udało się ustalić, że część genów bakterii pochodzi z horyzontalnego transferu genów przeprowadzonego przez bakteriofaga. Niektóre z tych genów odpowiadają ze wirulencję (chorobotwórczość), np. gen kodujący fimbrie, które umożliwiają bakteriom E. coli O157:H7 przylepianie się do ścian jelita i pobieranie substancji pokarmowych.

Laseczki jadu kiełbasianego (Clostridium botulinum) są szeroko rozpowszechnione w środowisku naturalnym: występują w przewodach pokarmowych zwierząt, glebie, osadach dennych i wodach przybrzeżnych, skąd w formie wegetatywnej bądź przetrwalnej mogą przeniknąć do produktów spożywczych. Produktami najczęściej zanieczyszczonymi tymi bakteriami są: konserwy warzywne (szpinak, groch, szparagi), konserwy mięsne, wędzone i peklowane mięso, wędzone kiełbasy, surowe mięso, solone i wędzone ryby. Żywność zawierająca toksynę botulinową nie musi wykazywać zmian zapachu, smaku ani wyglądu. Wydęte, nieszczelne lub uszkodzone opakowanie jest sygnałem ostrzegawczym, ale brak takich zmian nie gwarantuje bezpieczeństwa produktu.

Przeprowadzono doświadczenie, które polegało na otrzymaniu hodowli bulionowej bakterii: Clostridium botulinum, Escherichia coli i Pseudomonas aeruginosa. Każdy drobnoustrój posiano do dwóch probówek, z których jedna została pokryta płynną parafiną.

Bakterie chorobotwórcze zaburzają prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Tę zdolność mikrobów już w starożytności wykorzystywał człowiek do tworzenia tzw. broni biologicznej, choć jeszcze nie zdawał sobie sprawy z istnienia drobnoustrojów o patogennych zdolnościach (bakterie zostały zaobserwowane po raz pierwszy dopiero w 1686 r.). Przykładowo król Macedonii Aleksander III zwykł podrzucać na tereny wroga ciała żołnierzy, którzy zmarli na choroby zakaźne. Z kolei w średniowieczu Tatarzy oblegający twierdzę Kaffa (dzisiejszą Teodozję) katapultowali zwłoki zadżumionych za mury miasta. Obecnie jednak stosowanie broni biologicznej jest zabronione w większości państw, mimo że broń tego rodzaju jest niezwykle skuteczna i tania w produkcji.

Meningokok, czyli dwoinka zapalenia opon mózgowych (łac. Neisseria meningitidis), jest Gram‑ujemną, wewnątrzkomórkową bakterią, której jedynym rezerwuarem jest człowiek. Bakterie kolonizują nosogardło i wykrywa się je u około 10% zdrowych ludzi mimo braku jakichkolwiek objawów klinicznych. (…) Inwazyjna choroba meningokokowa jest najczęstszą postacią zakażeń meningokokowych – ciężką, gwałtownie postępującą chorobą bakteryjną wywołaną przez wtargnięcie dwoinek zapalenia opon do prawidłowo jałowych miejsc organizmu, takich jak krew i ośrodkowy układ nerwowy. (…) Nosiciele stanowią główne źródło dalszego rozprzestrzeniania się drobnoustrojów, ponieważ badania epidemiologiczne wykazały, że większość chorych na inwazyjną chorobę meningokokową nie miała kontaktu z innymi chorymi na chorobę inwazyjną.

Indeks dolny Źródło: dr hab. n. med. Ernest Kuchar, Zakażenia meningokokowe, sepsa meningokokowa. Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu). Indeks dolny koniec_{Źródło: dr hab. n. med. Ernest Kuchar, Zakażenia meningokokowe, sepsa meningokokowa. Materiał wykorzystany na podstawie art. 29 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (prawo cytatu).}