Wróć do informacji o e-podręczniku Wydrukuj Pobierz materiał do PDF Zaloguj się, aby dodać do ulubionych Zaloguj się, aby skopiować i edytować materiał Zaloguj się, aby udostępnić materiał Zaloguj się, aby dodać całą stronę do teczki
1
Pokaż ćwiczenia:
Ry46aIMv0oSjh11
Ćwiczenie 1
Do podanych bohaterów przyporządkuj odpowiednie cechy. Antonio Salieri Możliwe odpowiedzi: 1. Nonszalancki, 2. Dojrzałość, 3. Skryty, 4. Ekscentryczny wygląd, 5. Infantylność, 6. Wylewność, 7. Lekkomyślność, 8. Nienaganny wygląd, 9. Ekstrawertyk, 10. Rozważny, 11. Miernota, 12. Odpowiedzialność, 13. Introwertyk, 14. Powściągliwość, 15. Takt, 16. Otwarty, 17. Geniusz, 18. Rubaszność Wolfgang Amadeus Mozart Możliwe odpowiedzi: 1. Nonszalancki, 2. Dojrzałość, 3. Skryty, 4. Ekscentryczny wygląd, 5. Infantylność, 6. Wylewność, 7. Lekkomyślność, 8. Nienaganny wygląd, 9. Ekstrawertyk, 10. Rozważny, 11. Miernota, 12. Odpowiedzialność, 13. Introwertyk, 14. Powściągliwość, 15. Takt, 16. Otwarty, 17. Geniusz, 18. Rubaszność
RlTk73F4fFMS5
Ćwiczenie 2
Wskaż powody nienawiści Salieriego wobec Mozarta. Możliwe odpowiedzi: 1. Salieri uważa Mozarta za dotkniętego iskrą Bożą, jest świadomy jego talentu oraz tego, że jego sława nie przeminie, jest także świadomy swojej przeciętności., 2. Salieri uważa Mozarta za rozpuszczonego młodzieńca i to najbardziej go w nim drażni., 3. Salieri zazdrości Mozartowi pieniędzy, bowiem utalentowany kompozytor szybko wzbogacił się, gromadząc majątek przewyższający dochody Włocha., 4. Salieri zazdrości Mozartowi tego, że jego utwory są rozpoznawalne nawet dla plebsu.
R1FtGznm9d0Gp1
Ćwiczenie 3
Zaznacz poprawne zdania. Możliwe odpowiedzi: 1. Salieri uważa się za „boskiego wybrańca”, dopóki nie pojawia się w Wiedniu Amadeusz Mozart., 2. Swój sukces Salieri zawdzięczał ciężkiej pracy., 3. Salieri wierzył, że zachowanie czystości i pobożność Bóg wynagrodzi mu wieczną sławą., 4. Pod maską człowieka opanowanego kryje się Salieri lubieżny, łakomy i zazdrosny., 5. Tragedia życiowa Salieriego to przede wszystkim dramat metafizyczny polegający na utracie wiary, nadziei i miłości, a także całkowitym zerwaniu więzi z Bogiem.
21
Ćwiczenie 4

Porównaj zdjęcie Alberta Einsteina, które przeszło do historii popkultury jako kultowe, oraz plakat filmu Amadeusz. Co łączy wizerunki naukowca i kompozytora utrwalone w tych ilustracjach? Na co wskazuje ich wizerunek? Odpowiedź uzasadnij, odwołując się do także do treści filmu.

Porównaj opis zdjęcia Alberta Einsteina, które przeszło do historii popkultury jako kultowe, oraz plakatu filmu Amadeusz. Co łączy wizerunki naukowca i kompozytora utrwalone w tych ilustracjach? Na co wskazuje ich wizerunek? Odpowiedź uzasadnij, odwołując się także do treści filmu.

R1VexKOzGbntt
Źródło: dostępny w internecie: Wikimedia Commons, tylko do użytku edukacyjnego.
RJiPOqCDPzlqK
Źródło: tylko do użytku edukacyjnego.
Rzzmx0d6xvsOK
(Uzupełnij).
21
Ćwiczenie 5

Zapoznaj się z psychologicznym opisem filmu Amadeusz. Następnie przeanalizuj zaproponowaną przez autorów tabelę opisującą, czym jest zazdrość i zawiść i zaznacz w niej punkty, które dotyczyć mogą Antonia Salieriego. Na koniec wybierz dwa z zaproponowanych w tabeli aspektów i udowodnij, posługując się odpowiednimi przykładami scen, że Salieri doświadcza uczuć, o których jest mowa.

Zapoznaj się z psychologicznym opisem filmu Amadeusz oraz opisem, czym jest zazdrość i zawiść. Wymień, które z tych cech mogą dotyczyć Antonia Salieriego.

Jolanta Pisarek, Paweł Fortuna Filmowy leksykon psychologii

Kiedy Wolfgang Amadeusz Mozart (Tom Hulce) pojawił się jako młody zdolny kompozytor na dworze cesarza Józefa II, Antonio Salieri (F. Murray Abraham), ówczesny kompozytor cesarza, wraz z pierwszą usłyszaną nutą poczuł ukłucie zazdrości. Na tej zadrze Miloš Forman zbudował główną oś konfliktu swojego 160‑minutowego filmu, ilustrując dynamikę skomplikowanego uczucia, jakim Salieri darzył genialnego kompozytora. Salieri nie przeczył istnieniu wyjątkowego talentu Mozarta, był zachwycony jego muzyką, doceniał jej wartość i siłę. Co więcej, dopatrywał się w utworach młodego niepokornego kompozytora głosu samego Boga. I to wzbudzało w nim największą zazdrość. Ponieważ przed spotkaniem z Amadeuszem był przekonany o własnym „wymodlonym” pobożnym życiem talencie i spełnieniu się w roli boskiego instrumentu. Świadomość utraty tego doprowadziła go do swoistej obsesji na punkcie Mozarta, utalentowanego, ale też niefrasobliwego i rozrywkowego kompozytora. Dynamika narastającego uczucia, wypełnionego smutkiem, złością i żalem, ma swoją kulminację w finałowej intrydze wymierzonej przez Salieriego prosto w talent i życie Mozarta. Autorstwo filmowej puenty zdecydowanie można przypisać destrukcyjnej sile zazdrości. Nie ma ona jednak wiele wspólnego z faktami przytaczanymi przez biografów Mozarta. Jego śmierć, która faktycznie przerwała pracę nad zamówionym wcześniej Requiem, prawdopodobnie miała nieco bardziej trywialne przyczyny i wiązała się z bardzo złym stanem zdrowia Mozarta wynikającym z przebytych chorób.

3 Źródło: Paweł Fortuna, Jolanta Pisarek, Filmowy leksykon psychologii, Lublin 2017.
R6YZ3mM5mhy6H
Łączenie par. . Człowiek jest zaniepokojony utratą czegoś, kogoś lub koniecznością dzielenia się czymś, kimś.. Możliwe odpowiedzi: Zawiść. Pojawia się wtedy, gdy posiadamy jakiś cel/obiekt, lub jest on w naszym zasięgu.. Możliwe odpowiedzi: Zawiść. W romantycznym związku staje się negatywną reakcją emocjonalną osoby, wywołaną przez sytuację dotyczącą trzech uwikłanych w nią osób: podmiotu, jego partnera oraz osoby trzeciej.. Możliwe odpowiedzi: Zawiść. Zazdrość jest stanem skomplikowanym, bo zawiera w sobie strach przed samotnością, niepokój, złość i smutek.. Możliwe odpowiedzi: Zawiść
Źródło: Paweł Fortuna, Jolanta Pisarek, Filmowy leksykon psychologii, Lublin 2017.

Zazdrość:

1. Człowiek jest zaniepokojony utratą czegoś, kogoś lub koniecznością dzielenia się czymś, kimś. 2. Pojawia się wtedy, gdy posiadamy jakiś cel/obiekt lub jest on w naszym zasięgu. 3. W romantycznym związku staje się negatywną reakcją emocjonalną osoby, wywołaną przez sytuacją dotyczącą trzech uwikłanych w nią osób: podmiotu, jego partnera oraz osoby trzeciej.

Zawiść:

1. Człowiek czuje się nieszczęśliwy z powodu tego, że ktoś ma coś, czego nie ma on. 2. Odczuwamy ją wtedy, gdy wiemy, że ktoś posiada coś, czego my nigdy mieć nie będziemy. 3. Jest emocjonalną reakcją w relacji dwustronnej. 

R16HmdGdMMOlq
(Uzupełnij).
ReK2ls2zTXMdT
(Uzupełnij).
31
Ćwiczenie 6

W kontekście wymowy całego filmu zinterpretuj słowa Salieriego, które wypowiada na końcu filmu: Przemawiam w imieniu wszystkich miernot tego świata. Jestem ich mistrzem, ich świętym patronem.

RunFQxvhwbZqJ
(Uzupełnij).
31
Ćwiczenie 7

Przeczytaj fragment wywodu amerykańskiego socjologa. Przypomnij sobie scenę filmowego balu maskowego. Napisz, jak w odniesieniu do poniższego fragmentu można interpretować symboliczne maski, które sami dla siebie wybierają główni bohaterowie filmu — Mozart i Salieri.

Zapoznaj się z fragmentem wywodu amerykańskiego socjologa. Przypomnij sobie scenę filmowego balu maskowego. Napisz, jak w odniesieniu do poniższego fragmentu można interpretować symboliczne maski, które sami dla siebie wybierają główni bohaterowie filmu — Mozart i Salieri.

Robert Ezra Park Race and Culture

Nie jest chyba wyłącznie dziełem historycznego przypadku, że pierwszym znaczeniem słowa „osoba” (persona) jest „maska”. Jest to uznanie faktu, że każdy zawsze i wszędzie, bardziej lub mniej świadomie, odgrywa jakąś rolę [...] To właśnie w tych rolach znamy się nawzajem i znamy samych siebie. W pewnym sensie i o tyle, o ile maska odpowiada naszemu obrazowi samych siebie, roli, jaką chcemy odegrać, maska ta jest naszym najprawdziwszym „ja”, tym „ja”, którym pragnęlibyśmy być. W końcu taki obraz własnej roli staje się naszą drugą naturą i integralną częścią naszej osobowości. Przychodząc na świat jako jednostki, kształtujemy stopniowo charakter i stajemy się osobami.

4 Źródło: Robert Ezra Park, Race and Culture, Glancoe 1950, s. 249–250. Cytat za: Erving Goffman, Człowiek w teatrze życia codziennego, Warszawa 2000, s. 49-50.
RbKHIrlhzWOla
(Uzupełnij).
31
Ćwiczenie 8

Zapoznaj się z poniższym cytatem o filozoficznej koncepcji ethosu w kontekście muzyki. Czy, twoim zdaniem, film M. Formana mógłby być ilustracją tej koncepcji? Odpowiedz w formie krótkiej notatki. Pamiętaj o użyciu argumentów.

Anna G. Piotrowska Edukacja muzyczna okiem filozofów i teoretyków: krótki zarys problematyki

W ramach koncepcji ethosu przyjmowano bowiem, że muzyka oddziałuje na ludzi jako jednostki, ale także na większe grupy społeczne (zbiorowości) o złożonej strukturze wewnętrznej. W teorii ethosu zakładano, że posiada ona moc wpływania na uczucia i emocje ludzkie, a w konsekwencji może kształtować ich postawy za pomocą takich elementów, jak tonacja, melodia, rytmika czy wykorzystane instrumentarium. Zależność pomiędzy nią a jej wpływem na człowieka przekładać się miała na proste równanie: dobra muzyka to wpływ pozytywny, natomiast kiepska – negatywny. Do rozwoju koncepcji ethosu przyczynili się pitagorejczycy, dla których symetria i ład w kompozycji – wyrażane stosunkami liczbowymi – stanowiły o jej pięknie. W świecie starożytnym to właśnie muzyka była uosobieniem doskonałej harmonii obecnej we wszechświecie, podkreślano też, że stanowi ona niezbywalny element wiedzy, chociaż „nie jest wyłącznie domeną rozumu”. Matematyczne podejście do zagadnień muzycznych nie przeszkodziło jednak pitagorejczykom dojrzeć istotnej roli muzyki w kształtowaniu postawy człowieka. Jak pisał Arystydes Kwintylian – żyjący w IV wieku n.e. grecki teoretyk muzyki – pitagorejczycy „widząc działanie muzyki uważali za niezbędne od dzieciństwa przez całe życie uprawiać muzykę i używali do tego wypróbowanych melodii i tańców”. A zatem dla nich edukacja muzyczna oznaczała czynne zaangażowanie się w działalność muzyczną, uważali, że muzykowanie pozostaje immamentnie wpisane w cykl życia człowieka (trawestując zatem tę myśl, można powiedzieć, że z uczenia się muzyki nigdy się nie wyrasta). Tak pojęte kształcenie pod tym kątem obejmowało nie tylko czynne muzykowanie, ale również umiejętność – związanego z muzyką – zorganizowanego ruchu wyrażonego tańcem. Za sprawą teorii ethosu regulowano kwestie doboru materiału muzycznego właściwego dla potrzeb kształcenia. Normatywny stosunek do repertuaru skutkował wskazywaniem konkretnych melodii czy utworów jako tych, które spełniają kryterium przydatności – najczęściej jednak za odpowiednie uważano tradycyjne kompozycje czy tańce, wcześniej już znane i wypróbowane.

ethos Źródło: Anna G. Piotrowska, Edukacja muzyczna okiem filozofów i teoretyków: krótki zarys problematyki, „Ars Inter Culturas” 2019, t. vol. 8, s. 179.
R4KYl7ZQQCY7v
(Uzupełnij).