1
Pokaż ćwiczenia:
R1GcE3LGMMzDp1
Ćwiczenie 1
Łączenie par. Oceń i zaznacz, czy podane stwierdzenia są prawdziwe, czy fałszywe.. Inna nazwa depresji to choroba afektywna dwubiegunowa.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Kobiety chorują częściej niż mężczyźni.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Depresja jest chorobą rzadką, dotykającą jedynie około 1% populacji.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. W profilaktyce depresji zastosowanie ma regularna aktywność fizyczna, higiena snu, zdrowa dieta i odpowiednie metody radzenia sobie ze stresem.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
Rf0GnI293MZQq1
Ćwiczenie 2
Spośród podanych poniżej zaznacz wszystkie objawy charakterystyczne dla depresji. Możliwe odpowiedzi: 1. Znaczne obniżenie nastroju, 2. Znaczne upośledzenie intelektualne, 3. Utrata zdolności odczuwania szczęścia, 4. Obniżenie motywacji do wszelkich działań, 5. Agresja i pobudzenie psychoruchowe, 6. Zaburzenia łaknienia i snu, 7. Niekontrolowane wybuchy płaczu lub śmiechu, 8. Wygórowana samoocena
R1GdoBq7Wblmw11
Ćwiczenie 3
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
RDg4mRgbgUQak2
Ćwiczenie 4
Twój przyjaciel powiedział, że ostatnio źle się czuje. Nie potrafi wskazać konkretnej przyczyny złego samopoczucia, ale skarży się na brak motywacji do wychodzenia z domu, rzadziej spotyka się ze znajomymi i jego dawne hobby nie cieszy go już tak, jak kiedyś. Podejrzewasz, że może mieć depresję. Wybierz i zaznacz, jakie porady byłyby na miejscu w takiej sytuacji. Możliwe odpowiedzi: 1. ”Nie marudź, każdy ma czasem ciężki dzień. Spróbuj się uśmiechnąć!”, 2. ”Na Twoim miejscu porozmawiałbym z członkiem rodziny, z którym masz dobry kontakt.”, 3. “To na pewno przez ostatnie sprawdziany. Jak pójdziemy na imprezę, to Ci się poprawi.”, 4. ”Czy myślałeś o tym, żeby zgłosić się do psychologa lub lekarza?”, 5. ”Spróbuj dowiedzieć się, czy w Twojej rodzinie występowały już kiedyś podobne objawy, które trwały powyżej dwóch tygodni.”, 6. “Też tak czasem mam, ale wiem, że to zwykłe lenistwo. Po prostu lepiej rozplanuj sobie pracę.”
RkEKu0vigS9ig2
Ćwiczenie 5
Uzupełnij podany poniżej tekst, wybierając odpowiednie sformułowania spośród propozycji podanych poniżej. Zaburzenia depresyjne to grupa zaburzeń z dominującym objawem subiektywnie odczuwanego 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie. Najczęstszą postacią tych zaburzeń jest 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie. Diagnostykę depresji przeprowadzać powinien 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie. Podczas diagnostyki szczególnie ważna jest ocena ryzyka 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie u pacjenta. Aby zdiagnozować depresję zgłaszane objawy muszą występować 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie przez okres 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie.
W leczeniu depresji zasadnicze znaczenie ma 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie. Powinna być ona stosowana 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie, optymalny okres przyjmowania leków trwa 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie. Najczęściej stosowane leki działają poprzez 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie poziomu neuroprzekaźników takich jak 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie, których 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie jest odpowiedzialny za występowanie objawów depresji. Bardzo ważną formą leczenia depresji jest również indywidualna lub grupowa 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie. W szczególnie ciężkich przypadkach dostępna jest także 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie – obecnie ten rodzaj terapii stosowany jest głównie w leczeniu depresji 1. jak najkrócej, 2. nadmiar, 3. przynajmniej 6 miesięcy, 4. lekoopornej, 5. podniesienie, 6. farmakoterapia, 7. psycholog, 8. serotonina, noradrenalina i dopamina, 9. niedobór, 10. strachu, 11. obniżenie, 12. długotrwale, 13. obniżenia nastroju, 14. od 3 do 5 dni, 15. przewlekłej, 16. samobójstwa, 17. lekarz psychiatra, 18. co najmniej dwóch tygodni, 19. acetylocholina i GABA, 20. psychoterapia, 21. epizod depresyjny, 22. terapia elektrowstrząsami, 23. prawie codziennie.
Ćwiczenie 6
RMiF2Q2ujM8rw2
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Rl2qzwmayVno8
Składa się on ze sklepienia – szlaku śródlimbicznego łączącego hipokampa z ciałem suteczkowatym, przegrodą i wzgórzem. Następna jest przegroda, czyli struktura oddzielająca rogi przednie komór bocznych mózgu. Składa się z istoty białej i szarej. Ma połączenia m.in. z hipokampem i ciałem migdałowatym. Ciało suteczkowate stanowi ważne połączenie pomiędzy wzgórzem a podwzgórzem. Objawem jego uszkodzenia są zaburzenia pamięci. Zakręt obręczy to limbiczna kora mózgowa, tworzy połączenia z wieloma strukturami mózgowia uczestnicząc w reakcji emocjonalnej, podejmowaniu aktywności, odpowiedzi hormonalnej i pamięci. Wzgórze odbiera bodźce zmysłowe płynące z całego organizmu, analizuje i przesyła dalej do kory mózgowej. Odpowiada za motorykę, wyrażanie emocji, uwagę i koncentrację. Integruje ze sobą informacje wzrokowe, słuchowe, smakowe, węchowe i czuciowe (dotyczy to czucia temperatury, bólu, dotyku i ucisku). Hipokamp odpowiada głównie za pamięć (przenosi informacje z pamięci krótkotrwałej do długotrwałej) i orientacje przestrzenną. Ulega uszkodzeniu w przypadku wysokiego stężenia kortyzolu w organizmie spowodowanego np. przewlekłym stresem. Ciało migdałowate posiada bogaty system połączeń zarówno dośrodkowych, jak i odśrodkowych. Uczestniczy w powstawaniu emocji i agresji, pobudzając układ współczulny odpowiada za reakcje obronne. Bierze udział w tworzeniu relacji społecznych.
31
Ćwiczenie 7

Mimo postępu dokonanego w psychofarmakoterapii epizodów ciężkiej depresji, w szczególności z towarzyszącymi objawami psychotycznymi, odsetek remisji po 4–8‑tygodniowym leczeniu nadal pozostaje na poziomie 60–70%. Jednocześnie jeden z głównych celów leczenia, jakim jest uzyskanie pełnej remisji (cofnięcia objawów), udaje się uzyskać jedynie w połowie obserwowanych przypadków. Osiągnięcie pełnej remisji objawów chorobowych i jej utrzymanie, zarówno w leczeniu krótko-, jak i długoterminowym, nadal stanowi nadrzędną wartość. Elektrowstrząsy (EW) należą do alternatywnych metod leczenia ciężkich epizodów depresji, a lekooporność jest jednym z wiodących wskazań do ich stosowania. Elektrowstrząsy prowadzą do uzyskania szybszej odpowiedzi klinicznej w porównaniu z farmakoterapią, co w niektórych sytuacjach jest szczególnie istotne (katatonia, duże ryzyko samobójstwa).

Indeks górny Źródło: Wojciech Merk, Krzysztof Kucia, Magdalena Marszałek, Małgorzata Przytuła, Karolina Drzyzga, Skuteczność elektrowstrząsów podtrzymujących w leczeniu lekoopornej depresji psychotycznej – opis przypadku, „Postępy Psychiatrii i Neurologii” 2010, nr 19(2), s. 173–176. Indeks górny koniec

R1CeUVelUFhjI
(Uzupełnij).
31
Ćwiczenie 8

Negatywny wpływ depresji na przebieg choroby somatycznej został najlepiej udokumentowany w przypadku choroby niedokrwiennej serca. Wykazano, że chorzy na depresję w porównaniu z resztą populacji wykazują ok. 1,5 raza wyższe ryzyko ostrego epizodu wieńcowego zakończonego zgonem. Co więcej, przebycie w ciągu życia choćby jednego epizodu depresji znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia zawału serca. Wzajemne, negatywne oddziaływania pomiędzy zaburzeniami depresyjnymi a schorzeniami somatycznymi mają wielopoziomowy charakter.

Typowe dla obrazu depresji trudności decyzyjne, problemy motywacyjne, tendencja do izolowania się od otoczenia, zaburzenia koncentracji, uwagi i pamięci czy zaniżone poczucie własnej wartości wiążą się z ryzykiem pogorszenia współpracy lekarz–pacjent, przejawiającym się: nieregularnością wizyt, nieregularnością przyjmowania leków, niestosowaniem się do zaleceń, zaburzeniami odżywiania. Podobne negatywne skutki mogą za sobą pociągać dolegliwości związane z chorobą somatyczną, takie jak: męczliwość, ból czy inne uciążliwe dolegliwości, zaburzające aktywność fizyczną i intelektualną pacjenta.

Indeks górny Źródło: Dominika Dudek, Marcin Siwek, Współistnienie chorób somatycznych i depresji, „Psychiatria” 2007, t. 4, nr 1. Indeks górny koniec

Ru0ZIaVpOQnD4
(Uzupełnij).