Suma prądów wpływających i wypływających do węzła musi być równa zeru.

Skoro $I_2=\frac{1}{3}I$, to z I prawa Kirchhoffa wynika, że $I_1=\frac{2}{3}I$. Prąd przepływający przez żarówkę 1 jest większy, wobec tego świeci ona jaśniej.

Moc prądu równa jest iloczynowi napięcia i natężenia. Napięcie w domowej instalacji elektrycznej wynosi 230 V.

Moc każdego urządzenia można przedstawić wzorem:

Wykorzystaliśmy fakt, że napięcie w domowej instalacji elektrycznej wynosi 230 V.

Na podstawie tego wzoru możemy obliczyć natężenia prądów przepływających przez każde urządzenie. Wobec tego:

• dla lodówki $I$ ≈ 0,61 A

• dla pralki $I$ ≈ 1,39 A

• dla jednej żarówki $I$ ≈ 0,03 A

• dla drugiej żarówki $I$ ≈ 0,05 A

• dla czajnika elektrycznego $I$ ≈ 5,22 A

Wszystkie urządzenia włączone są do sieci równolegle, czyli jednym końcem do jednego bieguna instalacji a drugim – do drugiego. Ponieważ przewody poprowadzone w ścianach mają pomijalnie mały opór elektryczny, sytuacja jest analogiczna, jak podłączenie wszystkich urządzeń do jednego węzła z każdej strony (patrz rysunek). Prąd wychodzący będzie miał więc wartość równa sumie wszystkich prądów składowych, czyli $I_{wy}$ = 7,30 A.

RlsmnwRqiMsws

Sformułowanie to jest poprawne tylko w odniesieniu do makroświata. W świecie cząsteczek elementarnych, może dochodzić do anihilacji (np. elektron i pozyton łącząc się znikają i zamieniają na energię promieniowania elektromagnetycznego) lub kreacji (powstaje wtedy para cząstek o przeciwnych znakach). Nadal jednak sumaryczna wartość ładunku elektrycznego w układzie izolowanym pozostaje niezmienna.