(…) koszmar. Raport ONZ o Korei Północnej

Oczywiście towarzyszy im przy tym wszechobecna propaganda – głośniki na ulicach i w pociągach non stop opowiadają o karach dla zdrajców i przestępców czy dokonaniach zakładów przemysłowych. Spikerzy przechodzą specjalne kursy, by odpowiednią intonacją wzbudzać nienawiść do wrogów. W środkach komunikacji publicznej są też tajni agenci, którzy obserwują, czy pasażerowie wystarczająco entuzjastycznie przyjmują wieści, a także czy obsługa pociągu odpowiednio się zachowuje. Jeśli bowiem zabraknie prądu, muszą szybko wyciągnąć kasetę z odtwarzacza, by nie zostało zniekształcone imię koreańskiego przywódcy.

1 Źródło: (…) koszmar. Raport ONZ o Korei Północnej, dostępny w internecie: dziennik.pl [dostęp 16.09.2019 r.].

(…) koszmar. Raport ONZ o Korei Północnej

Atmosfery grozy i pełnej inwigilacji dopełnia Inminban – straż sąsiedzka. Ma ona nie tylko mobilizować ludzi do czynów społecznych, ale też śledzić wszystko i wszystkich. Każde złamanie prawa musi być natychmiast zgłoszone, a funkcjonariusze tej straży mogą w każdej chwili wejść do dowolnego domu i sprawdzić, co się dzieje. Kto nie doniesie, jest surowo karany.

1 Źródło: (…) koszmar. Raport ONZ o Korei Północnej, dostępny w internecie: dziennik.pl [dostęp 16.09.2019 r.].

Wojciech Bonowicz Matei Brunul

Moja pierwsza myśl była taka, że to zbyt oczywiste – pisząc powieść o czasach totalitarnych, uczynić jej bohaterami marionetkę i marionetkarza.

Trudno byłoby znaleźć bardziej czytelną metaforę człowieka żyjącego w totalitarnym systemie niż metafora lalki, której każdy ruch jest przez kogoś zaplanowany i kontrolowany. Zapytałem autora, co o tym sądzi. Czy był świadom niebezpieczeństw (literackich), jakie wiążą się z użyciem tak oczywistej metafory?

matei Źródło: Wojciech Bonowicz, Matei Brunul, 15.03.2015 r., dostępny w internecie: tygodnikpowszechny.pl [dostęp 4.12.2020 r.].

Miłowit Kuniński Totalitaryzm w ujęciu Hannah Arendt

Ruchy totalitarne wyprzedzają powstanie rządów totalitarnych i nietotalitarnych dyktatur. Ruchy totalitarne są zdolne do mobilizowania mas, czyli ludzi, którzy w warunkach demokracji są bierni i neutralni politycznie (nie uczestniczą w wyborach), choć w rzeczywistości, gdy ruchy totalitarne atakują podstawowe instytucje demokracji, uaktywniają się i obdarzają przywódców totalitarnych zaufaniem i poparciem. Warunkiem ustanowienia rządów totalitarnych jest istnienie w danym kraju dostatecznego potencjału ludzkiego, ogromnych mas ludzi zbędnych lub warunków, w których »można się pozbywać ludzi, nie powodując katastrofalnego wyludnienia«. W krajach nieposiadających takiego potencjału (»we wszystkich mniejszych krajach Europy«, czyli głównie w Europie Wschodniej) dochodzi do powstania dyktatur klasowych lub partyjnych, lecz nie ustroju totalitarnego.

3 Źródło: Miłowit Kuniński, Totalitaryzm w ujęciu Hannah Arendt, dostępny w internecie: omp.org.pl [dostęp 16.09.2019 r.].