Strategie radzenia sobie polskiej młodzieży ze szkół ponadpodstawowych z wykluczeniem społecznym

Artykuł naukowo‑badawczy dotyczący problematyki ostracyzmu i wykluczenia społecznego. Zjawisko badane jest w kontekście wykluczenia a wzrostu zachowań agresywnych, wykluczenia a wzrostu poziomu uległości w relacjach rówieśniczych, wykluczenia i podejmowania konstruktywnych strategii radzenia sobie. Wyniki badań wskazują na: związek poczucia bycia wykluczonym z doświadczeniem poczucia winy; wysoki poziom poczucia wykluczenia wiąże się z niskim poziomem uległości wobec rówieśników oraz im większe poczucie bycia wykluczonym wydłużające się w czasie, tym niższy poziom agresji pośredniej, negatywizmu i urazy. Rekomendacja - wyniki badań pozwalają lepiej zrozumieć konsekwencje poczucia wykluczenia (izolacji, odrzucenia, ostracyzmu) dla zachowań młodzieży. Wiedza ta może być niezwykle przydatna w projektowaniu działań wspierających uczniów doświadczających wykluczenia rówieśniczego.

Otwórz linkhttps://e‑psychologiawychowawcza.pl/resources/html/article/details?id=205855Otwórz link

Źródło: Małgorzata Gamian‑Wilk, Maria Szecówka‑Nowak, Czasopismo Psychologia Wychowawcza, tom 59, nr 17/2020, 25‑40, Akademia Pedagogiki Specjalnej