Zdjęcie przedstawia przybliżenie mikroskopowe na wiązkę przewodzącą w liściu jasnoty. Wiązka przewodząca jest niejednorodna i składa się z komórek różnego typu. Na niebiesko wybarwione zostały komórki łyka, a na czerwono drewna. Komórki łyka są wielokształtne, zdecydowanie mniejsze od komórek drewna. Połączone są nieregularnie ścianami bocznymi. Komórki drewna mają kulisty kształt. Różnią się pomiędzy sobą rozmiarem. Też są połączone ścianami bocznymi. Wiązka przewodząca tworzy pasma tkanki przewodzącej u roślin naczyniowych. Komórki drewna odpowiadają za transport wody i soli mineralnych od korzenia do liści.
Zdjęcie przedstawia przybliżenie mikroskopowe na wiązkę przewodzącą w liściu jasnoty. Wiązka przewodząca jest niejednorodna i składa się z komórek różnego typu. Na niebiesko wybarwione zostały komórki łyka, a na czerwono drewna. Komórki łyka są wielokształtne, zdecydowanie mniejsze od komórek drewna. Połączone są nieregularnie ścianami bocznymi. Komórki drewna mają kulisty kształt. Różnią się pomiędzy sobą rozmiarem. Też są połączone ścianami bocznymi. Wiązka przewodząca tworzy pasma tkanki przewodzącej u roślin naczyniowych. Komórki drewna odpowiadają za transport wody i soli mineralnych od korzenia do liści.
Tkanki roślinne
Wiązka przewodząca w liściu jasnoty (Lamium). Komórki wybarwione na kolor niebieski to elementy łyka, które przewodzą produkty fotosyntezy; na czerwono wybarwiono elementy drewna przewodzące wodę i sole mineralne.
Źródło: Micropix, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
Tkanki przewodzące
Twoje cele
Scharakteryzujesz budowę drewna i łyka.
Udowodnisz, że drewno i łyko to tkanki niejednorodne.
Określisz funkcje obu rodzajów tkanki przewodzącej.
Wykażesz związek między budową elementów przewodzących drewna i łyka a efektywnością transportu substancji.
Opiszesz budowę i występowanie różnych rodzajów wiązek przewodzących.
Tkanki przewodzące są tkankami niejednorodnymi, zbudowanymi z kilku rodzajów komórek współdziałających w pełnieniu głównej funkcji jaką jest transport substancji w roślinie. Do tkanek przewodzących zalicza się drewno i łyko.
Drewno (ksylem) - charakterystyka i funkcje
Drewno odpowiada za transport wody i soli mineralnych w roślinie. W skład drewna wchodzą:
cewki i człony naczyń,
miękisz drzewny,
włókna drzewne.
jamka
miejsce w pierwotnej ścianie komórkowej niezajęte przez ścianę wtórną; w żywych komórkach w obrębie jamek skupiają się plazmodesmy, które umożliwiają transport substancji między sąsiednimi komórkami.
Elementy przewodzące drewna
lignina
substancja organiczna odkładana pomiędzy mikrofibrylami ściany komórkowej. Proces odkładania ligniny w ścianie komórkowej nazywany jest lignifikacją lub drewnieniem, a zliginifikowana ściana komórkowa - zdrewniałą. Lignina nadaje ścianie komórkowej wytrzymałość mechaniczną i chroni przed utratą wody.
Komórkami przewodzącymi drewna są cewki i człony naczyń. Są to komórki martwe o silnie zgrubiałej i wysyconej ligninąligninaligniną wtórnej ścianie komórkowej.
Cewki są głównymi komórkami przewodzącymi wodę u paprotników i nagonasiennych. Są to wydłużone komórki o wrzecionowatym kształcie i silnie zwężonych końcach. Transport wody pomiędzy nimi odbywa się poprzez liczne jamkijamka jamki. Cewki ściśle do siebie przylegają, zachodząc na siebie końcami, co pozwala na tworzenie ciągłych, pionowych pasm przewodzących.
R1OzbAHMrHGui
Rysunek przedstawia przekrój podłużny przez cewki w roślinie nagonasiennej. To wydłużone, martwe komórki o zwężonych końcach. Ich ściana komórkowa jest zdrewniała. Komórki tworzą podłużne pasma, zachodzą na siebie końcami i są połączone ścianami bocznymi. W komórkach znajdują się jamki. Liczne, okrągłe otwory we wtórnej ścianie komórkowej pomiędzy sąsiadującymi komórkami roślinnymi. Umożliwiają wymianę substancji.
Przekrój podłużny przez cewki w drewnie rośliny nagonasiennej – jodły kalifornijskiej(Abies concolor).
Źródło: AndiHolz, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
Człony naczyń są głównymi komórkami przewodzącymi wodę u okrytonasiennych. Mają postać krótkich rurek, które połączone ze sobą szeregowo tworzą ciągi przewodzące nazywane naczyniami. Ponieważ poprzeczne ściany komórkowe członów naczyń ulegają częściowemu lub całkowitemu zanikowi, woda w naczyniach może przepływać w sposób ciągły i swobodny. W porównaniu z cewkami, człony naczyń charakteryzują się znacznie większą średnicą, co zwiększa efektywność transportu wody poprzez obniżenie oporów hydraulicznych.
RJh0oT4zhhKxT
Rysunek przedstawia przekrój podłużny przez naczynia w drewnie rośliny okrytonasiennej, dyni zwyczajnej. Naczynia to długie i szerokie rurki. Są zbudowane z licznych, krótkich komórek o cylindrycznym kształcie. To człony. Średnica cewek jest wielokrotnie mniejsza niż średnica członów naczyń. Ściany poprzeczne, które dzielą sąsiednie komórki ulegają zanikowi. Prowadzi to do powstania pionowych i ciągłych rur naczyniowych. Na rysunku jest pięć rur. Ściany komórkowe zawierają liczne, pierścieniowe zgrubienia zbudowane z ligniny.
Przekrój podłużny przez naczynia w drewnie rośliny okrytonasiennej – dyni zwyczajnej (Cucurbita pepo).
Źródło: Berkshire Community College Bioscience Image Library, Wikimedia Commons, domena publiczna.
Ściana komórkowa członów naczyń zawiera charakterystyczne zgrubienia zbudowane z ligniny. Obecność tych zdrewniałych struktur wzmacnia je i zapobiega ich zapadaniu się. Dzięki nim w naczyniach może przepływać woda pod dużym ciśnieniem.
R16cWLTKIMD7M
Rysunek przedstawia budowę cewki i naczyń o różnych zgrubieniach ścian. Elementy rysunku są zielone. Cyfrą jeden oznaczono cewkę. Cewka ma kształt fasoli. Jest podłużna, na końcach zwężona. Ściany cewki zawierają liczne jamki. Jamki to otwory, przez które sąsiadujące ze sobą cewki wymieniają substancje. Roztwór wodny przedostaje się przez nie komórki do komórki. Naczynia mają kształt pionowych rur. Kolejnym elementem rysunku, oznaczonym cyfrą dwa są naczynia pierścieniowate, które charakteryzują zgrubienia w postaci oddzielnych pierścieni. Cyfrą trzy oznaczono naczynia spiralne, mające zgrubienia w postaci spiralnej, zielonej wstęgi. Cyfrą cztery oznaczono naczynia, których zgrubienia ścian mają kształt poprzecznych listew tworzących sieć. Cyfrą pięć oznaczono naczynia jamkowate. O ścianach komórkowych w całości zgrubiałych z wyjątkiem miejsc w których znajdują się okrągłe jamki. Jamki różnią się pomiędzy sobą rozmiarem.
Rysunek przedstawia budowę cewki i naczyń o różnych zgrubieniach ścian. Elementy rysunku są zielone. Cyfrą jeden oznaczono cewkę. Cewka ma kształt fasoli. Jest podłużna, na końcach zwężona. Ściany cewki zawierają liczne jamki. Jamki to otwory, przez które sąsiadujące ze sobą cewki wymieniają substancje. Roztwór wodny przedostaje się przez nie komórki do komórki. Naczynia mają kształt pionowych rur. Kolejnym elementem rysunku, oznaczonym cyfrą dwa są naczynia pierścieniowate, które charakteryzują zgrubienia w postaci oddzielnych pierścieni. Cyfrą trzy oznaczono naczynia spiralne, mające zgrubienia w postaci spiralnej, zielonej wstęgi. Cyfrą cztery oznaczono naczynia, których zgrubienia ścian mają kształt poprzecznych listew tworzących sieć. Cyfrą pięć oznaczono naczynia jamkowate. O ścianach komórkowych w całości zgrubiałych z wyjątkiem miejsc w których znajdują się okrągłe jamki. Jamki różnią się pomiędzy sobą rozmiarem.
Elementy przewodzące drewna.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Ważne!
Duża średnica członów naczyń oraz całkowity lub częściowy ścian poprzecznych są przystosowaniami do wydajnego transportu wody i soli mineralnych poprzez minimalizację oporu przepływu przez komórkę.
Elementy spichrzowe drewna
Miękisz drzewny mogą tworzyć żywe lub martwe komórki występujące w postaci pasm pomiędzy innymi elementami drewna. Komórki żywe magazynują substancje odżywcze, natomiast martwe pełnią funkcje wzmacniające.
Elementy wzmacniające drewna
Włókna drzewne to komórki martwe o wydłużonym kształcie i silnie zgrubiałej, wysyconej ligniną ścianie komórkowej. Występują pojedynczo lub w grupach pomiędzy innymi komórkami drewna. Obecność ligniny w ścianach komórkowych nadaje im sztywność i odporność mechaniczną, dlatego są one elementem wzmacniającym tkankę.
Rqo6UetHvsKDG
Zdjęcie przedstawia włókna drzewne. Tworzą one prostopadłościenny kształt. Włókna ułożone są nieregularnie. Są brązowe. Włókna drzewne stanowią u większości drzew i krzewów okrytozalążkowych główny składnik drewna. Są przystosowane do pełnienia funkcji mechanicznej. Są grubościenne, zaostrzone, mają wąskie światła.
Włókna drzewne o silnie zgrubiałej ścianie komórkowej mają wysokie właściwości mechaniczne. W języku potocznym takie drewno określa się jako twarde, np. dąb, buk, jesion. Włókna drzewne o mniej zgrubiałej ścianie komórkowej mają niższe właściwości mechaniczne; są nazywane drewnem „miękkim”, np. lipa, topola i wierzba.
Źródło: thingermejig, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 2.0.
Łyko (floem) - charakterystyka i funkcje
Łyko odpowiada w roślinie za transport asymilatów, czyli substancji organicznych wytworzonych w procesie fotosyntezy (np. sacharoza, aminokwasy). W jego skład wchodzą:
komórki sitowe lub człony rurek sitowych wraz z komórkami przyrurkowymi,
miękisz łyka,
włókna łykowe.
Elementy przewodzące łyka
Komórki sitowe występują u paprotników i roślin nagonasiennych. Są to komórki żywe, wrzecionowate, o zwężonych końcach i celulozowej ścianie komórkowej, w której obecne są zgrupowania porów zwane polami sitowymi. Komórki sitowe mają jeden rodzaj pól sitowych zawierających pory o jednakowej średnicy. Poszczególne komórki zachodzą na siebie zwężonymi końcami i przylegają ścianami bocznymi, tworząc podłużne pasma.
RLob02DHvqg2L
Rysunek przedstawia budowę komórki sitowej, elementu przewodzącego łyka. To komórka o wrzecionowatym, podłużnym kształcie. Ma zwężone końce i celulozową ścianę komórkową. W ścianach bocznych są nierównomiernie rozmieszczone perforacje. To pola sitowe. Na rysunku jest dziewięć pól sitowych. To skupienia porów. Jest ich około trzydziestu w jednym polu. Mają różną wielkość. Kolorem czarnym zostało zaznaczone jądro komórkowe komórki sitowej. Ma owalny kształt.
Budowa komórki sitowej. Widoczne pola sitowe rozmieszczone są nieregularnie w ścianach bocznych komórki.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Człony rurek sitowych występują u roślin okrytonasiennych. Są to żywe komórki o celulozowych ścianach, które w stanie dojrzałym pozbawione są jądra komórkowego. Ich protoplast cechuje się zredukowaną liczbą organelli, ograniczoną głównie do niewielkiej ilości mitochondriów oraz siateczki śródplazmatycznej. W członach rurek sitowych występują dwa rodzaje pól sitowych: o większych porach – w ścianach poprzecznych – oraz o mniejszych porach – w ścianach bocznych. Poszczególne człony rurek sitowych łączą się szeregowo tworząc długie ciągi przewodzące nazywane rurkami sitowymi.
RE06WN5jFLCNO
Zdjęcie mikroskopowe przedstawia przekrój podłużny przez rurki sitowe w łodydze dyni. To czterystukrotne powiększenie. Rurki sitowe zbudowane są z cylindrycznych, długich, pionowych szeregów. Tworzą je wydłużone i wielokątne komórki. To człony. W ścianach poprzecznych i bocznych rurek sitowych występują perforacje.
Przekrój podłużny przez rurki sitowe w łodydze dyni (Cucurbita). Zdjęcie mikroskopowe, powiększenie 400x.
Źródło: Berkshire Community College Bioscience Image Library, Wikimedia Commons, domena publiczna.
Do członów rurek sitowych ściśle przylegają komórki przyrurkowe (komórki towarzyszące). Są to żywe, niewielkie komórki, połączone z rurkami sitowymi licznymi plazmodesmami. Mają jądro komórkowe i pozostałe organelle, a ich funkcją jest sterowanie metabolizmem członów rurek sitowych i kontrola nad transportem w nich produktów fotosyntezy.
R1QlxbIYJJTff
Grafika przedstawia budowę członu rurki sitowej i komórki przyrurkowej. Zaznaczone zostały pole sitowe i okrągłe jądra komórkowe. Rurka sitowa to pojedynczy ciąg członów. Ma postać wydłużonych, prostokątnych komórek ułożonych jedna na drugiej. Rozdzielone są polami sitowymi znajdującymi się na poprzecznych ścianach. Jądra komórkowe znajdują się w komórkach przyrurkowych. Komórki te uczestniczą w przewodzeniu asymilantów. Są wielokształtne. Pola sitowe to obszary ściany komórkowej w komórkach sitowych łyka zawierające skupienia porów o nieregularnym kształcie i rozmiarze. Przenikają przez nie produkty fotosyntezy.
Budowa członu rurki sitowej i komórek przyrurkowych. W ścianie poprzecznej widoczne pole sitowe z licznymi porami, przez które przenikają produkty fotosyntezy.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Ważne!
Brak jądra komórkowego i redukcja organelli komórkowych w członach rurek sitowych jest przystosowaniem do wydajnego transportu asymilatów, poprzez zmniejszenie oporu towarzyszącemu przepływowi przez komórkę.
Elementy spichrzowe łyka
Miękisz łykowy zbudowany jest z komórek żywych, o wydłużonym kształcie i celulozowej ścianie komórkowej. Tworzą one pasma pasma pomiędzy innymi komórkami floemu. Magazynuje substancje odżywcze, pełniąc funkcje spichrzowe.
Elementy wzmacniające łyka
Włókna łykowe są komórkami martwymi, o wydłużonym kształcie i wysyconej ligniną zdrewniałej ścianie komórkowej. Obecność ligniny w ścianach komórkowych nadaje komórkom sztywność i odporność mechaniczną – włókna łykowe są elementem wzmacniającym.
Wiązki przewodzące i ich rodzaje
W organach roślinnych tkanki przewodzące występują obok siebie tworząc wiązki przewodzące (wiązki łykodrzewne). W zależności od położenia względem siebie części sitowej i części naczyniowej wyróżnia się wiązki przewodzące: promieniste, koncentryczne (hadrocentryczne i leptocentryczne) i kolateralne (otwarte i zamknięte).
R16RHV6BG1QAH
Grafika przedstawia sześć rodzajów wiązek przewodzących. Łyko w wiązkach ma kolor zielony, drewno granatowy, a warstwa kambium biały. Cyfrą jeden zaznaczono wiązkę promienistą. Przekrój zbudowanej z ułożonych naprzemiennie kilku warstw drewna i łyka. Kształt wiązki promienistej jest okrągły. Cyfrą dwa zaznaczono wiązkę koncentryczną hadrocentryczną. W środkowej części wiązki jedno pasmo drewna otoczone jest z zewnątrz pasmem łyka. W przekroju poprzecznym wiązka jest okrągła. Cyfrą trzy oznaczono wiązkę koncentryczną leptocentryczną. Układ części sitowej i naczyniowej jest odwrotny. W części środkowej obecne jest pasmo łyka otoczone zewnętrznie pasmem drewna. Cyfrą cztery zaznaczono wiązkę kolateralną zamkniętą. Przekrój poprzeczny wiązki ma owalny kształt. Pasmo drewna zwrócone jest ku środkowej części łodygi pasmo łyka – w stronę części zewnętrznej. Pomiędzy łykiem i drewnem nie występuje kambium wiązkowe. Łyko i drewno współtworzą wiązkę przewodzącą w równych częściach. Cyfrą pięć zaznaczono wiązkę kolateralną otwartą. Pomiędzy łykiem i drewnem obecna jest warstwa kambium wiązkowego. Przekrój poprzeczny wiązki ma owalny kształt. Cyfrą sześć zaznaczono wiązkę bilateralną otwartą. Zawiera dwa pasma łyka zewnętrze i wewnętrzne, położone po obu stronach drewna i warstwę kambium. Przekrój poprzeczny wiązki ma owalny kształt.
Grafika przedstawia sześć rodzajów wiązek przewodzących. Łyko w wiązkach ma kolor zielony, drewno granatowy, a warstwa kambium biały. Cyfrą jeden zaznaczono wiązkę promienistą. Przekrój zbudowanej z ułożonych naprzemiennie kilku warstw drewna i łyka. Kształt wiązki promienistej jest okrągły. Cyfrą dwa zaznaczono wiązkę koncentryczną hadrocentryczną. W środkowej części wiązki jedno pasmo drewna otoczone jest z zewnątrz pasmem łyka. W przekroju poprzecznym wiązka jest okrągła. Cyfrą trzy oznaczono wiązkę koncentryczną leptocentryczną. Układ części sitowej i naczyniowej jest odwrotny. W części środkowej obecne jest pasmo łyka otoczone zewnętrznie pasmem drewna. Cyfrą cztery zaznaczono wiązkę kolateralną zamkniętą. Przekrój poprzeczny wiązki ma owalny kształt. Pasmo drewna zwrócone jest ku środkowej części łodygi pasmo łyka – w stronę części zewnętrznej. Pomiędzy łykiem i drewnem nie występuje kambium wiązkowe. Łyko i drewno współtworzą wiązkę przewodzącą w równych częściach. Cyfrą pięć zaznaczono wiązkę kolateralną otwartą. Pomiędzy łykiem i drewnem obecna jest warstwa kambium wiązkowego. Przekrój poprzeczny wiązki ma owalny kształt. Cyfrą sześć zaznaczono wiązkę bilateralną otwartą. Zawiera dwa pasma łyka zewnętrze i wewnętrzne, położone po obu stronach drewna i warstwę kambium. Przekrój poprzeczny wiązki ma owalny kształt.
Tkanki przewodzące i wiązki przewodzące u okrytonasiennych.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Film nawiązujący do treści materiału pod tytułem: Tkanki przewodzące i wiązki przewodzące u okrytonasiennych.
Polecenie 1
R1MMjgzztYiMV
Zapoznaj się z filmem a następnie wykaż, że tkanki przewodzące należą do tkanek niejednorodnych. (Uzupełnij).
Polecenie 1
R1NVTsIdeMidh
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
Polecenie 2
R1GAWB9pNJWSk
Produkty fotosyntezy, powstające przede wszystkim w liściach, stanowią substancje odżywcze dla wszystkich komórek rośliny. Opisz, jaką drogą są po niej rozprowadzane. (Uzupełnij).
Polecenie 3
R14UJkRHTvj6S
Wyjaśnij, na czym polega transport daleki. (Uzupełnij).
bg‑blue
Podsumowanie
Tkanki przewodzące są tkankami niejednorodnymi, zbudowanymi z kilku rodzajów komórek współdziałających w pełnieniu głównej funkcji jaką jest transport substancji w roślinie.
Wyróżnia się dwa rodzaje tkanek przewodzących: drewno (ksylem) - transportuje wodę i sole mineralne oraz łyko (floem) - transportuje asymilaty.
W skład drewna wchodzą komórki przewodzące (cewki i człony naczyń), miękisz drzewny (funkcje spichrzowe i wzmacniające) i włókna drzewne (funkcje wzmacniające).
Cewki, człony naczyń i włókna drzewne są komórkami martwymi o zlignifikowanych ścianach komórkowych. Człony naczyń tworzą ciągi przewodzące nazywane naczyniami.
W skład floemu wchodzą elementy przewodzące (komórki sitowe lub człony rurek sitowych wraz z komórkami towarzyszącymi), miękisz łyka (funkcje spichrzowe) oraz włókna łykowe (funkcje wzmacniające).
Komórki sitowe i człony rurek sitowych są komórkami żywymi, których cechą charakterystyczną jest występowanie w ścianach komórkowych perforacji - pól sitowych.
Człony rurek sitowych nie mają jądra komórkowego, funkcje sterujące ich metabolizmem przejmują komórki towarzyszące.
Człony rurek sitowych łączą się szeregowo tworząc ciągi przewodzące zwane rurkami sitowymi.
Tkanki przewodzące w organach roślinnych występują obok siebie tworząc wiązki przewodzące: promienistą, koncentryczne lub kolateralne.
Ćwiczenia utrwalające
RThy1VfI8QoSp
Ćwiczenie 1
Przyporządkuj po 3 charakterystyczne cechy wybranym tkankom. drewno Możliwe odpowiedzi: 1. przewodzi związki organiczne, 2. ściany wysycone ligniną, 3. komórki są martwe, 4. przewodzi substancje nieorganiczne, 5. komórki są żywe, 6. ściany wysycone celulozą łyko Możliwe odpowiedzi: 1. przewodzi związki organiczne, 2. ściany wysycone ligniną, 3. komórki są martwe, 4. przewodzi substancje nieorganiczne, 5. komórki są żywe, 6. ściany wysycone celulozą
Przyporządkuj po 3 charakterystyczne cechy wybranym tkankom. drewno Możliwe odpowiedzi: 1. przewodzi związki organiczne, 2. ściany wysycone ligniną, 3. komórki są martwe, 4. przewodzi substancje nieorganiczne, 5. komórki są żywe, 6. ściany wysycone celulozą łyko Możliwe odpowiedzi: 1. przewodzi związki organiczne, 2. ściany wysycone ligniną, 3. komórki są martwe, 4. przewodzi substancje nieorganiczne, 5. komórki są żywe, 6. ściany wysycone celulozą
RSVTS6EOBEL2R
Ćwiczenie 2
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
R1YJyUf88jjYf
Ćwiczenie 3
Wybierz zdania prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. Komórki sitowe mają jądro, natomiast rurki sitowe - nie mają., 2. Komórki sitowe występują u paprotników i nagonasiennych., 3. Rurki sitowe są martwe, bo nie mają jądra i większości organelli., 4. Komórki sitowe przewodzą asymilaty sprawniej niż rurki sitowe.
1
Ćwiczenie 4
Schemat przedstawia komórki drewna.
R1U152QfrnQwd
Zdjęcie przedstawia budowę rurkowatych naczyń roślinnych o różnych zgrubieniach ścian. Wszystkie naczynia mają kształt pionowych rur. Są zielone. To: naczynia pierścieniowate, które charakteryzują zgrubienia w postaci oddzielnych pierścieni i naczynia spiralne, mające zgrubienia w postaci spiralnej, zielonej wstęgi. A także naczynia, których zgrubienia ścian mają kształt poprzecznych listew tworzących sieć. Ostatnim rodzajem naczynia jest naczynie jamkowate. To naczynie o ścianach komórkowych w całości zgrubiałych z wyjątkiem miejsc w których znajdują się okrągłe jamki. Jamki różnią się pomiędzy sobą rozmiarem.
Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
R1NiBZ0ppwEJx
Nazwij przedstawione komórki. Podaj dwa przystosowania w budowie do pełnionej przez nie funkcji. (Uzupełnij).
R1YDi436vjQDb
Podaj nazwę komórek opisanych w schemacie oraz określ dwa przystosowania ich budowy do pełnionej przez nie funkcji. (Uzupełnij).
Zastanów się nad tym, jakie elementy budowy różnią komórki widoczne na schemacie od innych, bardziej prymitywnych, komórek tej tkanki przewodzącej.
Komórki widoczne na schemacie to człony naczyń występujące w drewnie. Ich funkcją jest przewodzenie wody i soli mineralnych. Przystosowania:
brak ścian poprzecznych oddzielających poszczególne człony, dzięki czemu transport wody i soli mineralnych zachodzi sprawniej;
człony naczyń to komórki martwe pozbawione protoplastu, dzięki czemu przepływ wody i soli mineralnych przez komórkę nie jest zatrzymywany;
obecność zdrewniałych zgrubień ściany komórkowej, dzięki czemu człony naczyń nie zapadają się i transport wody i soli mineralnych może odbywać się w sposób ciągły;
obecność jamek w ścianach bocznych członów naczyń, dzięki czemu możliwy jest także transport wody i soli mineralnych w poprzek tkanki przewodzącej.
RjMJv57aaiJNo
Ćwiczenie 5
Uzupełnij tekst odpowiednimi wyrażeniami. W łyku okrytonasiennychnagonasiennychpaprotników występują rurki sitowe. Komórki te na skutek specjalizacji tracą jądro, dzięki czemu nie muszą się dzielićzyskują więcej przestrzeni do wydajnego transportu asymilatów. Ze względu na tę modyfikację, jak również utratę innych organelli - jak mitochondria czy chloroplasty, nie są w stanie prowadzić procesów życiowychprodukować własnych białek a w konsekwencji - kontrolować własnego metabolizmu. Tę funkcję przejmują towarzyszące im komórki przyrurkowe komórki sitowe, z którymi są połączone dzięki desmosomom połączeniom komunikacyjnym plasmodesmom.
Uzupełnij tekst odpowiednimi wyrażeniami. W łyku okrytonasiennychnagonasiennychpaprotników występują rurki sitowe. Komórki te na skutek specjalizacji tracą jądro, dzięki czemu nie muszą się dzielićzyskują więcej przestrzeni do wydajnego transportu asymilatów. Ze względu na tę modyfikację, jak również utratę innych organelli - jak mitochondria czy chloroplasty, nie są w stanie prowadzić procesów życiowychprodukować własnych białek a w konsekwencji - kontrolować własnego metabolizmu. Tę funkcję przejmują towarzyszące im komórki przyrurkowe komórki sitowe, z którymi są połączone dzięki desmosomom połączeniom komunikacyjnym plasmodesmom.
R1NNvoJpb4Qtk
Ćwiczenie 6
Wysłuchaj nagrania abstraktu, wyodrębnij jego części i nadaj im tytuły.
Wysłuchaj nagrania abstraktu, wyodrębnij jego części i nadaj im tytuły.
Ćwiczenie 6
RwfCY6oKPLUuR
Wymień elementy budowy tkanki o budowie pierwotnej. Możliwe odpowiedzi: 1. Przetchlinka, 2. Miękisz zasadniczy, 3. Drewno, 4. Łyko
Polecenie 4
Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.