Proces adaptacji dzieci, które są bardziej samodzielne i mają wyższe kompetencje samoobsługowe, przebiega dużo szybciej i sprawniej. Dziecko nie koncentruje się wówczas na swoich potrzebach fizjologicznych i obawie, że bez rodzica sobie nie poradzi. Warto zwrócić uwagę i wspierać w rozwoju następujące umiejętności:

• zakładanie i zdejmowanie kapci oraz obuwia,

• podciąganie spodenek,

• podciąganie rękawów do mycia rąk,

• picie z otwartego kubka,

• mycie rąk z podziałem na umiejętność pobierania mydła, pocierania dłoni w celu rozprowadzenia mydła, spłukiwanie dłoni i ich wycieranie,

• mycie zębów,

• wydmuchiwanie i wycieranie nosa,

• obsługa worka na kapcie,

• posługiwanie się sztućcami i samodzielne pobieranie nimi pokarmu,

• podcieranie się,

• zakładanie odzieży wierzchniej – buty, czapka, kurtka,

• przebieranie się – wkładanie i zdejmowanie spodni, bluzki oraz bielizny.

Kolejną ważną umiejętnością jest proszenie o pomoc. Coś, co pozornie wydaje się prostą umiejętnością, sprawia dzieciom dużo trudności i stanowi podstawę radzenia sobie w różnych sytuacjach. Warto więc potrenować z dzieckiem, zadając mu pytania: „Czego potrzebujesz?”, „Co możesz zrobić w takiej sytuacji?”, „Czy możesz sobie sam poradzić w takiej sytuacji?”. Jeśli zadanie lub problem jest ponad możliwości dziecka, wskazane jest omówienie, co w takiej sytuacji można zrobić w przedszkolu. Jak poprosić o pomoc nauczycielkę. Dziecko, które potrafi zakomunikować problem i zgłosić potrzebę pomocy, nie jest bezradne, a sytuacje trudne nie budzą lęku, który może utrudniać adaptację.