Jak budowa związku wpływa na jego właściwości fizykochemiczne?

Właściwości fizyczne, takie jak np. stan skupienia w temperaturze pokojowej oraz właściwości chemiczne (rozpuszczalność w wodzie, charakter kwasowo–zasadowy), wynikają z budowy danego związku oraz z charakteru występującego w nim wiązania.

Na podstawie temperatury wrzenia można wysnuć wnioski dotyczące rodzaju wiązania oraz oddziaływań międzycząsteczkowych. Niskie temperatury wrzenia cechują substancje zbudowane z cząsteczek o charakterze niepolarnym, wówczas jedynym rodzajem oddziaływań, które zachodzą między cząsteczkami, są wyłącznie słabe oddziaływania van der Waalsa. Silniejsze oddziaływania obserwuje się między dipolami, a z kolei obecność atomu wodoru, związanego z silnie elektroujemnym atomem fluoru, tlenu lub azotu, warunkuje możliwość tworzenia wiązań wodorowych. Najwyższe temperatury wrzenia są obserwowane dla substancji o budowie jonowej, ponieważ wiązanie jonowe ma charakter kolektywny, tj. obejmuje wszystkie jony, które wchodzą w skład kryształu.

Budowa związku chemicznego warunkuje także właściwości chemiczne, takie jak charakter kwasowy lub zasadowy.

Właściwości fizyczne i chemiczne wodorków

Wodorki niemetali mają następujące właściwości:

R2BNIotMSNI6J1
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.

Wodorki metali mają odmienne właściwości:

R1NmXI1QAR7cC1
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
1
11
Laboratorium 1

Przeprowadź doświadczenie w wirtualnym laboratorium chemicznym. Rozwiąż problem badawczy i zweryfikuj hipotezę. W formularzu zapisz obserwacje i wyniki, a następnie sformułuj wnioski. Spróbuj wykonać doświadczenie samodzielnie. Jeśli jednak będziesz mieć problemy, możesz skorzystać z instrukcji, która znajduje się pod ikoną notatnika w lewym górnym rogu.

Rx5MQZkwA4r7s
Wirtualne laboratorium pt. Badanie właściwości fizykochemicznych wodorków
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Podpowiedźwhite
R1BLBsVtwxNmV
Analiza doświadczenia: Tytuł doświaczenia Problem badawczy: Treść problemu badawczego Hipoteza: Treść hipotezy. Obserwacje: (Uzupełnij) Wyniki: (Uzupełnij) Wnioski: (Uzupełnij).

Analiza doświadczenia: Badanie właściwości fizykochemicznych wodorków.

Problem badawczy: Czy właściwości fizykochemiczne wodorków zależą od rodzaju wodorku?

Hipoteza: Właściwości fizykochemiczne wodorków są zależne od rodzaju wodorku.

Odczynniki: wodorek wapnia, metan, amoniak, siarkowodór, chlorowodór, alkoholowy roztwór fenoloftaleiny, roztwór oranżu metylowego, woda destylowana.

Sprzęt laboratoryjny: pięć probówek podłużnych – naczynie szklane do przeprowadzania prostych reakcji chemicznych; statyw na probówki – prostokątny sprzęt laboratoryjny z rzędami otworów, w których umieszczane są probówki; cztery korki – niewielki element wykonany z plastiku, służący do szczelnego zamykania probówek; pięć zlewek – naczynia szklane o kształcie cylindrycznym, stosowane do przeprowadzania prostych reakcji chemicznych; cztery rurki szklane.

Instrukcja wykonania doświadczenia:

1. Zbadano właściwości fizyczne następujących związków: wodorku wapnia, metanu, amoniaku, siarkowodoru oraz chlorowodoru.

2. Zbadano właściwości chemiczne tych samych związków.

3. Do pięciu zlewek dodano wodę destylowaną. Do zlewek numer 23 dodano kilka kropli alkoholowego roztworu fenoloftaleiny, a do zlewek numer 45 roztwór oranżu metylowego.

4. Do pierwszej zlewki wsypano wodorek wapnia.

5. W probówkach z gazami, zatkanych korkiem, umieszczono rurki, a następnie umieszczono je dnem do góry w zlewkach w sposób następujący: zlewka numer 2 – metan, zlewka numer 3 – amoniak, zlewka numer 4 – siarkowodór, zlewka numer 5 – chlorowodór.

6. Zaobserwowano zmiany.

Obserwacje:

Badanie właściwości fizycznych:

  • Stan skupienia: metan, amoniak, kwas siarkowodorowy i kwas chlorowodorowy są bezbarwnymi gazami, zaś wodorek wapnia białym ciałem stałym.

  • Zapach: wodorek wapnia i metan są bezwonne, amoniak i kwas siarkowodorowy mają charakterystyczny zapach, natomiast kwas chlorowodorowy ma ostry, drażniący zapach.

Badanie właściwości chemicznych:

  • Zlewka 1: po wprowadzeniu wodorku wapnia do zlewki z wodą destylowaną wydziela się bezbarwny gaz oraz pojawia się biały osad.

  • Zlewka 2: brak dostrzegalnych zmian.

  • Zlewka 3: gaz rozpuszcza się w wodzie, powstały roztwór zmienia zabarwienie na kolor malinowy.

  • Zlewka 4: gaz rozpuszcza się w wodzie, powstały roztwór zmienia zabarwienie na kolor czerwony.

  • Zlewka 5: gaz rozpuszcza się w wodzie, powstały roztwór zmienia zabarwienie na kolor czerwony.

Wyniki:

Wydzielającym się gazem w reakcji wodorku wapnia z wodą destylowaną jest wodór. Brak zmiany zabarwienia w przypadku roztworu w zlewce numer 2 świadczy o jego obojętnym odczynie. W zlewce numer 3 dostrzegalna jest zmiana zabarwienia roztworu na kolor malinowy, co charakteryzuje roztwory o odczynie zasadowym. W zlewce numer 45 roztwory zmieniają zabarwienie na kolor czerwony, co warunkuje ich kwasowy odczyn.

Wnioski:

Hipoteza została potwierdzona – właściwości fizyczne i chemiczne są zależne od rodzaju wodorku.

ROz90YPfFVuuu
Ćwiczenie 1
Zaznacz, który z wodorków ma charakter zasadowy. Możliwe odpowiedzi: 1. amoniak, 2. siarkowodór, 3. chlorowodór
R18RIYcEm6DhJ
Ćwiczenie 1
Uzupełnij tekst. Wydzielającym się gazem w reakcji wodorku sodu z wodą destylowaną jest 1. zasadowym, 2. czerwony, 3. obojętnym, 4. pomarańczowy, 5. Siarkowodór, 6. żółty, 7. roztworu oranżu metylowego, 8. alkoholowego roztworu fenoloftaleiny, 9. kwasowym, 10. Metan, 11. wodór, 12. malinowy. Wodorki kwasowe zmieniają zabarwienie 1. zasadowym, 2. czerwony, 3. obojętnym, 4. pomarańczowy, 5. Siarkowodór, 6. żółty, 7. roztworu oranżu metylowego, 8. alkoholowego roztworu fenoloftaleiny, 9. kwasowym, 10. Metan, 11. wodór, 12. malinowy na 1. zasadowym, 2. czerwony, 3. obojętnym, 4. pomarańczowy, 5. Siarkowodór, 6. żółty, 7. roztworu oranżu metylowego, 8. alkoholowego roztworu fenoloftaleiny, 9. kwasowym, 10. Metan, 11. wodór, 12. malinowy, a wodorki zasadowe zmieniają barwę 1. zasadowym, 2. czerwony, 3. obojętnym, 4. pomarańczowy, 5. Siarkowodór, 6. żółty, 7. roztworu oranżu metylowego, 8. alkoholowego roztworu fenoloftaleiny, 9. kwasowym, 10. Metan, 11. wodór, 12. malinowy na 1. zasadowym, 2. czerwony, 3. obojętnym, 4. pomarańczowy, 5. Siarkowodór, 6. żółty, 7. roztworu oranżu metylowego, 8. alkoholowego roztworu fenoloftaleiny, 9. kwasowym, 10. Metan, 11. wodór, 12. malinowy. 1. zasadowym, 2. czerwony, 3. obojętnym, 4. pomarańczowy, 5. Siarkowodór, 6. żółty, 7. roztworu oranżu metylowego, 8. alkoholowego roztworu fenoloftaleiny, 9. kwasowym, 10. Metan, 11. wodór, 12. malinowy jest związkiem wodoru i niemetalu o charakterze 1. zasadowym, 2. czerwony, 3. obojętnym, 4. pomarańczowy, 5. Siarkowodór, 6. żółty, 7. roztworu oranżu metylowego, 8. alkoholowego roztworu fenoloftaleiny, 9. kwasowym, 10. Metan, 11. wodór, 12. malinowy.
1
Symulacja 1

Przeanalizuj poniższą symulację. Zwróć uwagę, jak zmieniają się właściwości fizykochemiczne wodorków pierwiastków 17. grupy, a następnie rozwiąż ćwiczenia sprawdzające.

Zapoznaj się z opisem symulacji. Zwróć uwagę, jak zmieniają się właściwości fizykochemiczne wodorków pierwiastków 17. grupy, a następnie rozwiąż ćwiczenia sprawdzające.

R1YBoca1Yu86p
W symulacji przedstawiono wybrane właściwości fizykochemiczne halogenowodorów. Cząsteczkę fluorowodoru przedstawiono jako dużą, żółtą kulę reprezentującą atom fluoru, który to połączony jest z małą białą kulką symbolizującą atom wodoru. Cząsteczkę chlorowodoru przedstawiono jako dużą, zieloną kulę reprezentującą atom chloru, który to połączony jest z małą białą kulką symbolizującą atom wodoru. Cząsteczkę bromowodoru przedstawiono jako dużą, czerwoną kulę reprezentującą atom bromu, który to połączony jest z małą białą kulką symbolizującą atom wodoru. Cząsteczkę jodowodoru przedstawiono jako dużą, fioletową kulę reprezentującą atom jodu, który to połączony jest z małą białą kulką symbolizującą atom wodoru. Uwzględniono różnicę wielkości atomów halogenowych tak, że żółta kulka jest mniejsza od zielonej, zielona od czerwonej, a czerwona od fioletowej największej kulki. Cząsteczki w symulacji rotują względem środka ciężkości cząsteczki. Podano masy molowe M w gramach na mol. Dla fluorowodoru wynosi ona 20,01; dla chlorowodoru jest równa 36,46; dla bromowodoru wynosi 80,91; zaś dla jodowodoru 127,911. Dalej podano gęstości wyrażone w gramach na centymetr sześcienny, które wynoszą odpowiedni dla fluorowodoru 0,96; dla chlorowodoru 1,19; dla bromowodoru 2,17 oraz dla jodowodoru 2,80. Następnie podano wartości temperatur topnienia od najniższej do najwyższej wyrażone w stopniach Celsjusza, które wynoszą kolejno dla chlorowodoru minus 114, dla bromowodoru minus 87, dla fluorowodoru minus 84 oraz dla jodowodoru minus 51. Dalej przedstawiono wartości temperatur wrzenia od najniższej do najwyższej wyrażone w stopniach Celsjusza, które wynoszą kolejno dla chlorowodoru minus 85, dla bromowodoru minus 67, dla jodowodoru minus 35 oraz dla fluorowodoru 20. Stan skupienia fluorowodoru w temperaturze powyżej dwudziestu stopni Celsjusza jest gazowy, zaś poniżesz fluorowodór jest cieczą. Pozostałe analogi, to jest chlorowodór, bromowodór i jodowodór w temperaturze pokojowej są gazami. Dalej opisano stężone roztwory fluorowcowodorów. Kwas bromowodorowy zawiera około 47 procent bromowodoru, jest bezbarwną lub żółtawą (na skutek wydzielającego się bromu) cięższą od wody cieczą. Stężony kwas chlorowodorowy zawiera około 37 procent chlorowodoru i również jest bezbarwną cieczą cięższą od wody. Stężony kwas fluorowodorowy dostępny handlowo zawiera około siedemdziesięciu procent fluorowodoru, jest bezbarwną cieczą, dymiącą na powietrzu o ostrym zapachu. Kwas jodowodorowy dostępny handlowo jest jako roztwór dziesięcio- lub pięćdziesięciosiedmioprocentowy. Jest on nietrwały, należy go przechowywać w ciemnym miejscu. Czysty kwas jodowodorowy jest bezbarwny, jednak w praktyce może mieć zabarwienie brązowe od powstającego jodu.
Symulacja interaktywna pt. „Jakie właściwości fizykochemiczne posiadają wodorki pierwiastków 17. grupy układu okresowego?"
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Ćwiczenie 1
R1aXoaKfjXDt0
Uszereguj podane poniżej fluorowcowodory, kierując się wzrostem ich gęstości w temperaturze dwudziestu pięciu stopni Celsjusza. Elementy do uszeregowania: 1. H C l, 2. H B r, 3. H F, 4. H I
Ćwiczenie 2

Przeanalizuj dane zawarte w symulacji i odpowiedz na poniższe pytanie.

W jaki sposób zmieniają się temperatury topnienia i wrzenia wodorków fluorowców, w zależności od położenia fluorowców w układzie okresowym?

RkW990mq9w9nG
Odpowiedź: (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 3

W trzech probówkach znajdowało się po 1 cm3 0,1-molowego, wodnego roztworu, odpowiednio: w probówce 1 HCl, w probówce 2 HBr, probówce 3 HI. Zbadano odczyn tych roztworów oraz ich pH. W której z probówek stwierdzono najniższą wartość pH?

R1UG9HedPFGpf
Odpowiedź: (Uzupełnij).
1
Symulacja 2

Czy wiesz, jak reagują wodorki z innymi wodorkami? W poniższej symulacji wybierz dwa dowolne wodorki pierwiastków 2. i 3. okresu (nie ma możliwości wybrania dwóch pól z tej samej grupy) i sprawdź, czy reagują ze sobą oraz jak przebiega reakcja chemiczna pomiędzy wybraną parą. Następnie rozwiąż poniższe zadania.

Czy wiesz, jak reagują wodorki z innymi wodorkami? Zapoznaj się z opisem symulacji. Następnie rozwiąż poniższe zadania.

RZmJANmD70jwV
Symulacja interaktywna pt. „Jak wodorki reagują z wodorkami?”
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Ćwiczenie 4

Zapisz, jak reaguje amoniak z innymi wodorkami.

R1HNyDY1cBuzw
Odpowiedź: (Uzupełnij).
Ćwiczenie 5

Zaprojektuj doświadczenie, w którym amoniak reaguje z wybranym wodorkiem.

RIrglN7pLDRk0
Doświadczenie: (Uzupełnij). Odczynniki: (Uzupełnij). Sprzęt: (Uzupełnij). Instrukcja wykonania: (Uzupełnij).
bg‑blue

Notatnik

R17TY7A3VUjRk
(Uzupełnij).
Źródło: Gromar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.