Włoski poeta barokowy Giambattista Marino miał powiedzieć, że celem poety jest wzbudzać zdumienie, „przemawiać wybornie, a nie jak gbur jaki, kto tego nie zdoła, niech idzie do stajni”. Barokowe wiersze to często małe arcydzieła. Utwory miały za zadanie zadziwiać i zachwycać odbiorców wyszukanym pomysłem, niezwykłym ujęciem tematu lub wyrafinowaną formą. Autorzy bawili się słowem, budowali zaskakujące skojarzenia, szukali oryginalnych ujęć i pomysłów, demonstrując w ten sposób swój kunszt poetycki.

Literacki barok olśniewał! Jan Andrzej Morsztyn pisał wiersze, które były małymi arcydziełami. Ich czytanie dawało przyjemność obcowania z wyszukanymi tekstami poetyckimi, ponieważ zadziwiały i zachwycały odbiorców formą i konceptem. Autor potrafił bawić się słowem, co przejawiało się  w zaskakujących pointach, niezwykłych skojarzeniach.