Cesarstwo rzymskie (l’Empire romain) – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstało z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł Augusta (August - wywyższony przez bogów). W latach 58‑51 p.n.e. Rzymianom udało się stopniowo doprowadzić do podbicia terenów zamieszkałych przez Galów (czyli m.in. terenów dzisiejszej Francji) i włączenia ich w granice swego państwa. W ten sposób Galia (La Gaule) stała się rzymską prowincją. W 395 roku cesarstwo definitywnie rozpadło się na część zachodnią i wschodnią. W 476 roku, po dwukrotnym zdobyciu Rzymu przez barbarzyńców cesarstwo zachodniorzymskie upadło (la chute de l’Empire romain) w wyniku problemów wewnętrznych i wędrówki ludów.