Na tle błękitnego nieba ze słońcem i jasnymi chmurami oraz gór znajduje się teren porośnięty zielenią. Na pierwszym planie rosną wśród traw drobne kolorowe kwiatki, a po prawej i lewej stronie drzewa liściaste i krzewy. W kilku miejscach leżą również pojedyncze szare kamienie. Z jednej strony na drugą biegnie ścieżka. Po lewej stronie ścieżki stronie stoi Franek, a po prawej Maja. Dzieci są ubrane w tradycyjne ludowe stroje góralskie. Franek ma na sobie białą koszulę z kołnierzykiem i długimi rękawami i długie beżowe spodnie z haftowanymi wzorami. W pasie ma szeroki jasnobrązowy pas z trzema sprzączkami. Na głowie ma czarny kapelusz z niebieskim piórkiem na czerwonej tasiemce. W prawej dłoni trzyma ciupagę, czyli niewielką siekierkę, składającą się z drewnianego uchwytu i metalowego ostrza. Maja jest ubrana w białą bluzkę z kołnierzykiem i krótkimi rękawami. Ma niebieską kamizelkę zdobioną żółtymi haftowanymi wzorami w postaci kwiatów i niebieską spódnicę w czerwone kwiaty. W pasie ma przypiętą czerwoną kokardę. Na jej szyi wiszą czerwone korale. Na nogach ma białe skarpetki i wiązane brązowe buty. Trzyma ręce na biodrach. Dzieci patrzą przed siebie i szeroko się uśmiechają. W centralnej części znajduje się biała plansza z tekstem: „Określenie polskie stroje ludowe stosowane jest do ubiorów codziennych i odświętnych używanych przez chłopów w polskiej wsi. Wygląd stroju uzależniony był od regionu Polski, od warunków klimatycznych oraz historii miejsc, w których powstawał. Pomysły na stroje często czerpano ze strojów szlacheckich, mieszczańskich, a nawet mundurów wojskowych. Zdobienie stroju zależało od zamożności jego właściciela. Poznaj stroje ludowe z różnych regionów Polski”.