Nauka nie kończy się wraz z ukończeniem lekcji ICPS. Nawet jeśli dzieci potrafią już skojarzyć to, jak myślą z tym, co robią, powinnaś dalej wykorzystywać dialog ICPS w czasie nieformalnych kontaktów z dziećmi oraz różnych zajęć z nimi. Skojarzenie między tym, jak myślę, a tym, co robię jest kluczowe w rozumieniu jak myślenie oparte na rozwiązywaniu problemów może wpływać na zachowanie. Ważne jest także, aby przypominać zasady ICPS zawsze wtedy, kiedy nadarzy się ku temu okazja. Poniższe ogólne sugestie pomogą nauczycielowi w wykorzystaniu podejścia ICPS, gdy formalne lekcje się skończą:

1. wciąż używaj pacynek, by pomóc sobie w prowadzeniu dialogu dotyczącego różnych problemów (zobacz Lekcję 55.),

2. używaj pacynek, kiedy pozwalasz dzieciom odgrywać rzeczywiste lub hipotetyczne role związane z konkretnymi problemami (zobacz Lekcję 59.); kiedy pacynki próbują rozwiązać problem, zawołaj dzieci do pomocy,

3. wykorzystaj metodę ICPS, kiedy czytasz dzieciom (lub ponownie czytasz) opowiadania. W dowolnych momentach pytaj ich, czy pamiętają co zdarzy się za chwilę lub w nowym opowiadaniu, czy mogą zgadnąć, co się stanie za chwilę; pozwól dzieciom wybrać pacynki i odegrać dowolne fragmenty tekstu, które lubią,

4. powtórz każde zajęcia, które wyjątkowo spodobały się dzieciom lub które są im potrzebne; zawsze tam, gdzie jest to możliwe, pozwól uczniom poprowadzić ćwiczenia – daj im szansę, żeby pokazały swoje umiejętności.