W związku z trudnościami komunikacyjnymi Leona i jego ograniczonymi umiejętnościami językowymi przeprowadzono badania w kierunku zaburzeń rozwoju językowego, uwzględniające pomiar umiejętności językowych dziecka, pomiar inteligencji niewerbalnej oraz pogłębiony wywiad z rodzicami i nauczycielami.

Umiejętności językowe chłopca w języku polskim zostały ocenione przez psychologa za pomocą wystandaryzowanych testów, mających normy dla polskojęzycznych dzieci w wieku od 4 lat. Chłopiec był badany także przy wykorzystaniu niewerbalnego testu inteligencji niewymagającego znajomości języka, w którym odbywa się badanie.

Przeprowadzone badania pokazały, że choć chłopiec ma typowy dla wieku poziom inteligencji niewerbalnej, jego poziom umiejętności komunikacyjnych w języku polskim jest bardzo niski. Relatywnie najwyższe wyniki chłopiec uzyskał w zadaniach dotyczących rozumienia słów i gramatyki – wyniki w zadaniach dotyczących rozumienia były tylko nieco obniżone względem normy dla płci i wieku. Uzyskane przez chłopca wyniki w testach dotyczących wytwarzania mowy były bardzo niskie, chłopiec w zasadzie umiał nazwać tylko najprostsze obiekty (znał takie słowa, jak: banan, auto, koń), ale nie potrafił po polsku powiedzieć zdania poprawnego gramatycznie. W zadaniu dotyczącym nazywania obrazków chłopiec, nie znając polskiego słowa, odpowiadał po rosyjsku (którego nie znał psycholog przeprowadzający badanie), dlatego zadanie nie było możliwe do oceny.

Początkowy plan diagnozowania kompetencji językowych Leona zakładał przeprowadzenie badań w obydwu językach chłopca, zgodnie z obowiązującymi standardami oceny umiejętności językowych dzieci dwujęzycznych. Jednak ze względu na brak dostępności rosyjskojęzycznego psychologa, niedostępność specjalistycznego tłumacza oraz brak wystandaryzowanych testów do oceny umiejętności językowych dziecka w języku rosyjskim odstąpiono od próby oceny kompetencji chłopca w tym języku. Oceny umiejętności w języku rosyjskim dokonano jedynie na podstawie wywiadu z rodzicami.

Badania prowadzone przez psychologa uzupełniono o informacje zebrane od rodziców dziecka. Zgodnie z danymi z wywiadu chłopiec zaczął mówić w wieku 14 miesięcy, a pierwsze kilkuwyrazowe wypowiedzi zaczął formułować w wieku 22 miesięcy. Obydwie te wartości mieszczą się w zakresie typowego rozwoju i nie kwalifikują Leona do grupy dzieci o podwyższonym ryzyku rozwoju zaburzeń językowych.

Rodzice Leona są jednak zaniepokojeni rozwojem językowym chłopca. Oceniają jego umiejętności komunikacyjne w języku polskim jako istotnie niższe niż jego rówieśników mówiących tylko po polsku, ale jednocześnie uważają, że umiejętności komunikacyjne Leona w języku rosyjskim są na poziomie zbliżonym do poziomu innych dzieci mówiących po rosyjsku. Zdaniem rodziców w czasie, kiedy rodzina mieszkała w Mińsku, Leon posługiwał się rosyjskim równie dobrze jak jego rówieśnicy.

Pytani o środowisko językowe Leona rodzice przyznają, że w domu mówią głównie po rosyjsku, jednak coraz częściej próbują wprowadzać polski, aby ułatwić chłopcu komunikację w przedszkolu. W placówce Leon ma kontakt głównie z polskim, po rosyjsku rozmawia z jednym kolegą, a języki te uzupełniają lekcje angielskiego, które odbywają się w przedszkolu cztery razy w tygodniu.