Wiesz już, że sztuka Młodej Polski rozwijała się w kierunku nowoczesnych form wyrazu, a artyści przełomu XIX i XX wieku szukali sposobów, które pozwalały im wyrażać idee i emocje w bardziej syntetycznej, ekspresyjnej formie. Poznałeś znaczenie symbolu, nastroju i indywidualnej wrażliwości twórców, które kształtowały charakter epoki.

Dowiedziałeś się także, że modernizacja sztuki nie oznaczała zerwania z tradycją. Twórcy chętnie sięgali po motywy zakorzenione w historii i kulturze, łącząc je z nowymi rozwiązaniami formalnymi. Wiesz, że rozwój sztuki obejmował różne dziedziny — również rzeźbę, która pozwalała budować znaczenia poprzez formę, fakturę i gest.

Znasz już podstawowe tendencje epoki, dzięki którym rzeźba Młodej Polski zyskała własny język: ekspresyjny, syntetyczny i otwarty na wpływy europejskie.

• charakteryzować rozwój twórczy polskich rzeźbiarzy okresu Młodej Polski; 

• opisywać cechy formalne wybranych realizacji rzeźbiarskich;

• określać znaczenie wpływów europejskich dla kształtowania polskiej rzeźby przełomu XIX i XX wieku; 

• wskazywać miejsca, w których znajdują się ważne dzieła rzeźbiarzy tego okresu; 

• porównywać rzeźby pod względem formy, sposobu modelowania i rozwiązań kompozycyjnych.