Wiesz już, że sztuka gotycka miała jasno określony cel – nie tylko zachwycać formą, lecz przede wszystkim prowadzić do Boga. Jest to przykład teocentryzmu – wszystko w gotyku podporządkowane jest Bogu. Znasz cechy gotyku w architekturze: strzeliste łuki, smukłe wieże, witraże przepuszczające światło. Potrafisz dostrzec je także w malarstwie książkowym, gdzie każdy gest, kompozycja i kolor mają znaczenie duchowe. Tematyka tych dzieł czerpana była głównie ze Starego i Nowego Testamentu, a także z żywotów świętych. Historie biblijne, życie Chrystusa czy Najświętszej Maryi Panny były podstawą obrazów i iluminacji, które nie tylko opowiadały historię, lecz także uczyły i wzmacniały wiarę. Wiesz, że witraże i iluminacje były pełne symboliki: błękit oznaczał niebo i czystość, czerwień męczeństwo i miłość Bożą, a złoto  światło boskie. Światło przechodzące przez kolorowe szkło symbolizowało obecność Boga w świecie ludzi, a każdy element kompozycji miał znaczenie religijne. Dzięki temu patrząc na te dzieła, potrafisz dostrzegać nie tylko piękno, lecz także duchową prawdę, którą twórca chciał przekazać wiernym.