Wiesz już, że sztuka abstrakcyjna XX wieku otworzyła nowe możliwości wyrażania treści niezwiązanych z bezpośrednim przedstawieniem rzeczywistości. Artyści zaczęli wykorzystywać podstawowe elementy malarstwa, takie jak kolor, forma i przestrzeń, aby oddziaływać na emocje oraz sposób odbioru dzieła. Poznałeś znaczenie indywidualnego doświadczenia artysty i odbiorcy. Obraz przestał być jedynie przedstawieniem, które należy odczytać, a coraz częściej stawał się doświadczeniem, wymagającym skupienia i osobistej interpretacji.

Dotychczasowe analizy pokazały Ci, że sztuka XX wieku potrafiła odrzucać figurację na rzecz środków, które działają bardziej poprzez atmosferę niż przedstawienie. Znasz już przykłady twórczości, w których kolor staje się głównym nośnikiem napięcia, a kompozycja opiera się na relacji między płaszczyznami, światłem i przestrzenią. Widziałeś również, że nowoczesne kierunki często budowały własny język poprzez redukcję formy, aby wydobyć z niej to, co najbardziej fundamentalne.

• rozpoznawać cechy malarstwa barwnych pól; 

• wyjaśniać sposób budowania przestrzeni za pomocą koloru; 

• dostrzegać wpływ barwy na kształtowanie światła i kontemplację dzieła sztuki;

• interpretować znaczenie redukcji formy w twórczości Rothki; 

• określać funkcję warstwowego nakładania barw; 

• umieszczać twórczość Rothki w obszarze abstrakcji powojennej.