Na tej lekcji dowiesz się, czym jest siła, dlaczego takie znaczenie ma kierunek jej działania, kiedy działanie siły nie przynosi skutku i jak często sprawdza się w codziennym życiu przysłowie: co dwóch, to nie jeden.

Rpy6xsP5PzG1E
Kiedy pchamy jakiś przedmiot, działamy określoną siłą – jeśli jest ona zbyt mała, to popychany obiekt się nie poruszy
Źródło: Marina del Castell, dostępny w internecie: https://commons.wikimedia.org/ [dostęp 5.03.2022], licencja: CC BY 2.0.
Aby zrozumieć poruszane w tym materiale zagadnienia, przypomnij sobie:
Nauczysz się
  • podawać definicję siły jako wielkości fizycznej;

  • podawać nazwę i definicję jednostki siły;

  • wymieniać cechy siły jako wielkości wektorowej;

  • mierzyć siłę za pomocą siłomierza;

  • podawać cechy sił równoważących się;

  • przedstawiać graficznie siły równoważące się;

  • podawać przykłady działania sił równoważących się występujące w życiu codziennym;

  • określać cechy siły wypadkowej;

  • podawać przykłady działania sił wypadkowych, zaczerpnięte z życia codziennego;

  • wyznaczać siłę wypadkową w prostych sytuacjach.

Siła jako miara oddziaływania

W codziennym życiu można zaobserwować skutki działania jednych ciał na drugie. Jeśli zaczniemy pchać samochód, to przy zwolnionym hamulcu ręcznym zacznie on się poruszać. Jeżeli będziemy ciągnąć sanki – również wprawimy je w ruch. Skutkiem działania jednego ciała na drugie może więc być zmiana stanu ruchu – nieruchome dotąd ciało zacznie się poruszać. Aby zatrzymać piłkę zmierzającą prosto do bramki, trzeba podziałać na tę piłkę tak, aby ta się zatrzymała lub zmieniła tor ruchu. Kiedy pociągniemy za jeden koniec sprężyny, zacznie się ona wydłużać. Natomiast kiedy zadziałamy w przeciwną stronę, czyli ściśniemy sprężynę, to ta się skróci.

Czy działanie jednego ciała na drugie jest zawsze takie samo? Czasem mówimy, że działamy „silniej”, a czasem – że „słabiej”. Najczęściej oceniamy to po skutkach. Aby zatrzymać piłkę, musimy zadziałać siłą skierowaną przeciwnie do siły użytej w czasie rozpędzenia piłki. To znaczy, że efekt naszego działania zależy od tego, jaka jest siła naszego działania i jaki ma kierunek. Oczywiście, aby rozpędzić (lub zatrzymać) piłkę, musimy na nią podziałać. Ale czy nasze działanie zawsze czymś skutkuje? Jeżeli dwóch chłopców ciągnie rower w przeciwne strony, to on może się nie poruszyć. Jeśli zaś takich jednoczesnych oddziaływań jest więcej, ich skutek będzie inny, niż w przypadku jednego oddziaływania. Co zatem jest miarą oddziaływań? Na lekcjach fizyki mówimy, że działamy na ciało pewną siłą. Siła ta może być większa lub mniejsza.

Zapamiętaj!

Siła to wielkość fizyczna, która jest miarą wzajemnego oddziaływania ciał.

Siłę oznaczamy dużą literą F. Na cześć sir Isaaca NewtonaIsaac Newtonsir Isaaca Newtona, twórcy zasad dynamiki stanowiących podstawy dla mechaniki klasycznej, jednostkę siły nazwano niutonem:

F=1 niuton=1 N (co oznacza: jednostką siły jest jeden niuton).

Aby lepiej uzmysłowić sobie wielkość tego oddziaływania, można powiedzieć, że odpowiada sile, z jaką Ziemia przyciąga tabliczkę czekolady, która spoczywa na jej powierzchni (a dokładniej: taka tabliczka musiałaby mieć masę wynoszącą ).

Siła jest wielkością wektorową.

RXxeyngAxNsc6
Siła jako wartość wektorowa.
Zapamiętaj!

Każda siła ma cztery cechy: wartość, kierunek, zwrot i punkt przyłożenia. Kiedy opisujemy określoną siłę, powinniśmy podać te cztery cechy. Kierunek wektora to prosta, na której leży dany wektor (np. pionowy, poziomy lub ukośny).
Dwa wektory mające ten sam kierunek (położone na tej samej prostej) mogą mieć zgodne albo przeciwne zwroty. Wektor może mieć np. zwrot: w prawo, lewo, w górę lub dół. Zwrot wektora oznaczamy grotem strzałki. Siłę o większej wartości rysujemy jako strzałkę dłuższą. Wektor (strzałka) rozpoczyna się w punkcie przyłożenia siły, czyli w miejscu, na które ona działa.

R1CYpIwgzH0u0
Książka wywiera nacisk na stół. Siła F ma kierunek pionowy ze zwrotem skierowanym w dół, jest przyłożona do stołu i ma wartość 10 <math aria‑label="niutonów">N
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.
Ćwiczenie 1
RVLuglUWW2Oyi
Siła jest miarą pewnego oddziaływania. Przypomnij sobie, jakie oddziaływania występują w przyrodzie i połącz w pary oddziaływania z odpowiadającymi im rodzajami oddziaływań. naciskanie na gałąź w celu złamania jej Możliwe odpowiedzi: 1. oddziaływanie bezpośrednie, 2. oddziaływanie grawitacyjne, 3. oddziaływanie magnetyczne, 4. oddziaływanie sprężyste, 5. oddziaływanie elektryczne talerz upada na podłogę Możliwe odpowiedzi: 1. oddziaływanie bezpośrednie, 2. oddziaływanie grawitacyjne, 3. oddziaływanie magnetyczne, 4. oddziaływanie sprężyste, 5. oddziaływanie elektryczne dwa ładunki różnoimienne przyciągają się Możliwe odpowiedzi: 1. oddziaływanie bezpośrednie, 2. oddziaływanie grawitacyjne, 3. oddziaływanie magnetyczne, 4. oddziaływanie sprężyste, 5. oddziaływanie elektryczne bieguny jednoimienne odpychają się Możliwe odpowiedzi: 1. oddziaływanie bezpośrednie, 2. oddziaływanie grawitacyjne, 3. oddziaływanie magnetyczne, 4. oddziaływanie sprężyste, 5. oddziaływanie elektryczne powrót sprężyny do swojego kształtu po ustąpieniu siły ściskającej Możliwe odpowiedzi: 1. oddziaływanie bezpośrednie, 2. oddziaływanie grawitacyjne, 3. oddziaływanie magnetyczne, 4. oddziaływanie sprężyste, 5. oddziaływanie elektryczne
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.

Jak można zmierzyć siłę?

Wszystkie wielkości fizyczne można mierzyć lub wyznaczać. Czy da się to zrobić w przypadku działającej siły? Przeprowadźmy wspólnie eksperyment.

Siłomierz
Doświadczenie 1

Pomiar siły za pomocą samodzielnie zbudowanego urządzenia do jej pomiaru (siłomierza).

Co będzie potrzebne
  • sprężynka;

  • pięć ciężarków, każdy o masie ;

  • statyw z uchwytami;

  • kartka papieru milimetrowego przyklejona do tekturki lub linijka.

Instrukcja
R3VQKMeM1xju1
Jak skonstruować własny siłomierz?
  1. Zaczep jeden koniec sprężynki o ramię statywu.

  2. Obciąż sprężynkę ciężarkiem o masie .

  3. Na kartce papieru lub linijce oznacz położenie ciężarka (będzie ono odpowiadać sile ).

  4. Dokładaj kolejne ciężarki i powtarzaj czynności opisane w punktach od 2 do 4, odpowiednio dla dwóch 2 N, trzech 3 N, czterech 4 N i pięciu 5 N ciężarków.

  5. Dokonaj pomiaru wybranego ciała o małej masie, np. długopisu.

Podsumowanie

Przyrządem do mierzenia siły, który właśnie skonstruowałeś, jest siłomierzsiłomierzsiłomierz. Za pomocą tego urządzenia możesz mierzyć ciężary ciał, których masa nie przekracza wartości pół kilograma!

Zapamiętaj!

Siłomierz jest przyrządem służącym do pomiaru wartości działającej siły.

R1S4q4hPONv4D1
Ćwiczenie 2
Łączenie par. Oceń prawdziwość poniższych zdań. Przy każdym zdaniu w tabeli zaznacz „Prawda” albo „Fałsz”.. Siła nie jest wielkością fizyczną, ale jest wielkością wektorową.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Przyrządem służącym do pomiaru siły jest siłomierz.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jednostką siły jest 1N.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Siła jest miarą wzajemnego oddziaływania ciał.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Zwrot wektora oznaczamy za pomocą grotu umieszczonego na jego końcu.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.

Siła wypadkowa

Gdy chcesz przenieść lub przesunąć ciężki przedmiot, robisz to zazwyczaj z drugą osobą. Dlaczego możemy przesunąć szafę wspólnym wysiłkiem, ale nie jesteśmy w stanie zrobić tego w pojedynkę? Przyjrzyjmy się temu zagadnieniu z punktu widzenia fizyka.

RrdQedy9XJyMQ
Siła wywierana przez człowieka na szafę podczas jej przesuwania
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.

Sytuacja ulega zmianie, gdy z pomocą przychodzi nam kolega.

RtmJVDxPmE9Ur
Siły wywierane przez dwie osoby na szafę podczas jej przesuwania
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.

Kiedy w przesuwaniu szafy biorą udział dwie osoby, działa dodatkowa siła, która jest przyłożona do tego samego ciała, jest położona na tej samej prostej i ma ten sam zwrot co siła, z którą działa tylko jedna osoba. Jeśli przyjmiemy, że siła wywierana przez pierwszą osobę wynosiła , a przez drugą – , to efekt ich wspólnego wysiłku byłby taki sam, jak gdyby jedna osoba pchała szafę z siłą . Dwie siły można zatem w tym przypadku zastąpić jedną – będącą ich sumą.

RDmUpIYtQJCqo
Siła wypadkowa jest sumą wszystkich sił działających na dane ciało
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.
siła wypadkowa
siła wypadkowa

siła, która zastępuje działanie kilku innych sił działających na dane ciało i wywołuje taki sam skutek, jak one. Poszczególne siły nazywamy siłami składowymi.

Zapamiętaj!

Wartość siły wypadkowej jest sumą wartości sił składowych, jeżeli zwroty tych sił są zgodne. Jeżeli zwroty są przeciwne, to siła wypadkowa jest różnicą wartości sił składowych. Kierunki tych sił muszą być równoległe.

Ćwiczenie 3

Podaj dwa przykłady, w których na dane ciało działa kilka sił, a skutek tego oddziaływania można byłoby opisać działaniem jednej siły wypadkowej.

R1uFzmune1Dw8
(Uzupełnij) .
1
Ćwiczenie 4

Na podstawie poniższego rysunku określ wartość siły wypadkowej. Uzupełnij lukę w odpowiedzi, wpisując odpowiednią liczbę.

RNKkjQpE5V91Y
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.
R11xg46fcPGWN
Odpowiedź: Wartość siły wypadkowej wynosi Tu uzupełnij N.
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.
1
Ćwiczenie 5

Na podstawie poniższego rysunku określ wartość siły wypadkowej. Uzupełnij lukę w odpowiedzi, wpisując odpowiednią liczbę.

RjKdLX15EQhBn
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.
RaajkbGKxnRaB
Odpowiedź: Wartość siły wypadkowej wynosi Tu uzupełnij N.
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.
1
Ćwiczenie 6

Na podstawie poniższego rysunku określ wartość siły wypadkowej. Uzupełnij lukę w odpowiedzi, wpisując odpowiednią liczbę.

RXZunrqhlVZNF
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.
R76MXTDY85IP7
Odpowiedź: Wartość siły wypadkowej wynosi Tu uzupełnij N.
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.

Równowaga sił

Jeżeli na ciało działają różne siły i wartość ich siły wypadkowej równa jest , to ciało znajduje się w stanie równowagi.

RJQwtKuneach0
Ciężar sportowca (wektor niebieski) jest równoważony sumą dwóch sił działających na jego dłonie (wektory zielone) i pochodzących od przyrządu gimnastycznego
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.

Sportowiec utrzymuje się na poręczy, ponieważ ciężar jego ciała jest równoważony przez dwie siły działające w górę, będące reakcją poręczy na nacisk rąk mężczyzny.

Jak pamiętamy, siła jest wielkością wektorową, a więc określa ją nie tylko wartość, lecz także kierunek, zwrot i punkt przyłożenia. Z powyższego rysunku widać, że aby dwie siły mogły się zrównoważyć, muszą one działać wzdłuż tego samego kierunku, mieć wspólny punkt przyłożenia, taką samą wartość (długość wektora), ale przeciwne zwroty.

Zapamiętaj!

Jeśli siły działające na ciało się równoważą, to siła wypadkowa będąca ich sumą jest równa . Równoważyć mogą się tylko siły przyłożone do tego samego ciała.

Ćwiczenie 7
R1WIDIvqwk8Zr
Łączenie par. Czy w podanych przykładach na ciało działają co najmniej dwie siły równoważące się? Przy każdym przykładzie w tabeli zaznacz „Tak” albo „Nie”.. książka leży na blacie. Możliwe odpowiedzi: Tak, Nie. samolot lecący ze stałą prędkością. Możliwe odpowiedzi: Tak, Nie. poruszająca się po orbicie planeta. Możliwe odpowiedzi: Tak, Nie. jabłko spada na ziemię. Możliwe odpowiedzi: Tak, Nie. rakieta startująca z platformy. Możliwe odpowiedzi: Tak, Nie. szafa jest pchana przez człowieka. Możliwe odpowiedzi: Tak, Nie
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.
RlgyxeslPhdhp1
Ćwiczenie 8
Dokończ zdanie, wybierając poprawne odpowiedzi.
Równowaga sił oznacza, że Możliwe odpowiedzi: 1. suma sił działających na ciało jest równa 0 N., 2. siła wypadkowa ma wartość różną od 0 N., 3. dwie siły się równoważą, gdy mają takie same wartości., 4. suma wektorów składowych jest równa 0 N.
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.

Działania na wektorach

Wielkości fizyczne dzielimy na skalarne i wektorowe. Aby opisać wielkość skalarną wystarczy podać wartość liczbową wraz z odpowiednią jednostką. Przykładami skalarnych wielkości fizycznych są temperatura, masa i gęstość. Kiedy podajemy wartość , jednoznacznie określamy obserwowaną wartość temperatury. Informacja taka nie jest jednak wystarczająca do opisu wszystkich wielkości fizycznych. Stwierdzenie, że samochód porusza się z szybkością , nie niesie ze sobą informacji, wzdłuż jakiego kierunku przemieszcza się ten pojazd ani czy jedzie on do przodu, czy do tyłu.

RLJzKBV3sHgdp1
Wektor przedstawiony graficznie jako strzałka
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.

Do opisu prędkości potrzebujemy wektorowej wielkości fizycznej, której ilustracją graficzną jest skierowana w określonym kierunku strzałka (wektor). Należy jednak pamiętać o zasadzie, że im większa jest wartość wielkości wektorowej, tym dłuższa powinna być strzałka, która ją ilustruje. Jeżeli rysujemy dwa wektory, z których pierwszy ma dwa razy większą wartość niż drugi, to strzałka przedstawiająca pierwszy wektor powinna być dwa razy dłuższa.

Ciekawostka

Szybkość i prędkość nie są jednoznacznymi pojęciami. Szybkością przyjęło się nazywać wartość prędkości, np. (skalar), a prędkością – wielkość wektorową mającą określone: kierunek, wartość i zwrot. Zamiast pojęcia „szybkość” w tym podręczniku będziemy używali sformułowania „wartość prędkości” wszędzie tam, gdzie konieczne będzie rozróżnienie wielkości skalarnej od wektorowej.

Na wektorach można przeprowadzać działania matematyczne.

  • Mnożenie wektora przez liczbę; może ono wpłynąć na długość wektora i jego zwrot, ale nie zmienia kierunku i punktu przyłożenia.

R1BbTRvU08nkJ
Wynikiem mnożenia wektora a przez liczbę k jest wektor o długości k • a, gdzie a jest długością pierwotnego wektora. Kierunek pozostaje bez zmian, natomiast zwrot się nie zmienia, gdy liczba k jest dodatnia, a zmienia się na przeciwny, gdy jest ujemna
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.
  • Dodawanie wektorów (dla uproszczenia będziemy się posługiwali jedynie wektorami o takim samym kierunku).

R1YXClGl7ZzyZ
Dodawanie wektorów położonych na jednej prostej, np. dwóch sił położonych na jednej prostej i działających na to samo ciało. Zwroty tych wektorów mogą być zgodne lub przeciwne. Gdy wektory mają zgodne zwroty, to dodajemy ich długości. Kierunek i zwrot nie ulegają zmianie. Gdy wektory mają przeciwne zwroty, długości odejmujemy, a wynikowy wektor ma zwrot wektora dłuższego
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.
  • Odejmowanie wektorów położonych na jednej prostej.

RuVN9tz09PWGZ
Odejmowanie wektorów położonych na jednej prostej. Odejmowanie wektorów polega na dodawaniu wektora przeciwnego. Wystarczy więc, gdy umiemy dodawać wektory i znajdować wektor przeciwny do danego
Źródło: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, licencja: CC BY 3.0.

Powyższy przykład pomoże ci zrozumieć lekcje z kinematyki w dalszym toku nauki. Zajmiesz się wtedy opisem ruchu, w którym prędkość (będąca również wektorem) będzie rosła lub malała. Aby obliczyć zmianę prędkości, odejmuje się wektor prędkości początkowej od wektora prędkości końcowej.

Podsumowanie

  1. Siła to wielkość fizyczna, która jest miarą wzajemnego oddziaływania ciał.

  2. Siłę oznaczamy dużą literą (z ang. force – siła). Na cześć sir Isaaca Newtona jednostkę siły nazwano niutonem:
    F=1 niuton=1 N.

  3. Siła jest wielkością wektorową. Aby w pełni opisać siłę musimy podać jej wartość (długość wektora), kierunek, zwrot i punkt przyłożenia.

  4. Siłomierz jest przyrządem służącym do wyznaczania, z jaką wartością działa siła.

  5. Siłę, która zastępuje działanie kilku innych sił działających na dane ciało, nazywamy wypadkową, natomiast poszczególne siły – składowymi.

  6. Siła wypadkowa jest wektorową sumą sił składowych.

  7. Jeśli siły działające na ciało się równoważą, to siła wypadkowa będąca ich sumą równa jest .

  8. Dwie siły równoważą się, gdy działają wzdłuż tego samego kierunku, mają wspólny punkt przyłożenia (działają na to samo ciało), mają taką samą wartość (długość wektora), ale przeciwne zwroty.

Ćwiczenie 9

Siła wypadkowa dwóch sił znajdujących się na tej samej prostej i zwróconych w przeciwne strony jest równa , a większa ze składowych ma wartość . Oblicz wartość mniejszej siły i przedstaw graficznie opisaną sytuację.

R1LF4aMyLoKAO
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.
RT6TCUwbUCpqy
(Uzupełnij) .

Siła wypadkowa dwóch sił znajdujących się na tej samej prostej i zwróconych w przeciwne strony jest równa , a większa ze składowych ma wartość . Oblicz wartość mniejszej siły.

RjySaNJtcm4qW
(Uzupełnij).
Ćwiczenie 10

Przedstaw na rysunku cztery siły o wartościach: 3, 6, 710 N, przyłożone w jednym punkcie tego samego ciała. Siły działają wzdłuż jednej prostej i się równoważą.

Rfaeyry2NLtzQ
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.

Dane są cztery siły o wartościach: 3, 6, 710 N, przyłożone w jednym punkcie tego samego ciała. Siły działają wzdłuż jednej prostej. Jakie zwroty powinny mieć poszczególne siły, aby się równoważyły?

RSpUe6V6166vS
(Uzupełnij).

Zadania podsumowujące

RW9EF4fIkDebm2
Ćwiczenie 11
Oceń, czy poniższe stwierdzenia są prawdziwe czy fałszywe. Zaznacz wszystkie stwierdzenia prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. Siła jest wielkością wektorową, ponieważ do jej opisu potrzebne są cztery cechy: kierunek, zwrot, wartość oraz punkt przyłożenia., 2. Siła o wartości 1N to siła, z jaką Ziemia przyciąga ciało o masie 1kg., 3. Siła jest miarą tylko oddziaływań grawitacyjnych i elektrycznych., 4. Siła jest miarą wzajemnego oddziaływania ciał., 5. Siła jest miarą dowolnego oddziaływania w przyrodzie., 6. Siła ma tylko wartość. Kierunek i zwrot są zbędne do opisu siły., 7. Siła wypadkowa to siła, która zastępuje kilka różnych sił działających na ciało., 8. Jeżeli siły działają w tę samą stronę wzdłuż tego samego kierunku, to ich wypadkowa jest różnicą wartości tych sił., 9. Jeżeli siły działają wzdłuż tego samego kierunku w przeciwne strony, to ich wypadkowa jest różnicą wartości tych sił.
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.
RlZuC80aL8wDP2
Ćwiczenie 12
Łączenie par. Oceń prawdziwość poniższych zdań. Przy każdym zdaniu w tabeli zaznacz „Prawda” albo „Fałsz”.. Siły równoważą się, gdy zwrócone są w tę samą stronę.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Siły równoważą się, gdy ich siła wypadkowa ma wartość równą 0N.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Siły mogą się równoważyć tylko wtedy, gdy przyłożone są do tego samego ciała.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Siła wypadkowa to siła, która zastępuje kilka różnych sił działających na ciało.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
Źródło: ZPE, licencja: CC BY 3.0.

Słownik

siłomierz
siłomierz

przyrząd służący do pomiaru wartości działającej siły.

Isaac Newton31.03.1727Kensington4.01.1643Woolsthorpe‑by‑Colsterworth
RnlJgZi4zIZaQ
Isaac Newton
Źródło: Sir Godfrey Kneller, dostępny w internecie: http://commons.wikimedia.org [dostęp 5.03.2022], domena publiczna.

Isaac Newton

Angielski fizyk, matematyk, astronom, filozof, historyk, badacz Biblii i alchemik.
W słynnym dziele Philosophiae naturalis principia mathematica () przedstawił prawo powszechnego ciążenia, a także prawa ruchu, które stały się podstawą mechaniki klasycznej. Niezależnie od Gottfrieda Leibniza przyczynił się do rozwoju rachunku różniczkowego i całkowego.

Isaac Newton31.03.1727Kensington4.01.1643Woolsthorpe‑by‑Colsterworth
RnlJgZi4zIZaQ
Isaac Newton
Źródło: Sir Godfrey Kneller, dostępny w internecie: http://commons.wikimedia.org [dostęp 5.03.2022], domena publiczna.

Isaac Newton

Angielski fizyk, matematyk, astronom, filozof, historyk, badacz Biblii i alchemik.
W słynnym dziele Philosophiae naturalis principia mathematica () przedstawił prawo powszechnego ciążenia, a także prawa ruchu, które stały się podstawą mechaniki klasycznej. Niezależnie od Gottfrieda Leibniza przyczynił się do rozwoju rachunku różniczkowego i całkowego.