Ostrogi barokowe (niejednakowe)

Szczegóły:

Tytuł

Ostrogi barokowe (niejednakowe)

Data powstania

koniec XVII wieku

Miejsce powstania

Francja

Gatunek

oporządzenie jeździeckie

Technika

wycinanie. ażur. rytowanie. kucie

Materiał

żelazo. skóra

Właściciel obiektu

Muzeum Narodowe w Krakowie

Udział w wydarzeniach

Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe [] [None - None], Stała ekspozycja w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie [Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie] [2020-11-02 - 2025-10-31]

Opis

Od XVI wieku w całej Europie uwidoczniła się wyraźna tendencja do wzbogacenia wyglądu ostróg stosowanych do jazdy konnej. O ile w średniowieczu kształty ostróg rzadko różniły się między sobą, a wszystkie nowo pojawiające się wzory podyktowane były częściej wygodą, niż dążeniem do wzbogacenia wyglądu jeźdźca, tak już z wieków XVI-XVIII posiadamy znaczną ilość ostróg wykonanych raczej dla mody, niż praktycznego zastosowania. Takim kuriozalnym przykładem może być para francuskich ostróg z końca XVII wieku, znajdująca się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Pierwszą rzeczą, jaka rzuca się w oczy, to ich wielkość: rozmiar ponad 22 cm, gdzie sama długość bodźca to ok. 10 cm. Są one bardzo masywne i ciężkie. Waga ostrogi średniowiecznej rzadko była większa niż 150 gram, tak tutaj tylko jedna ostroga waży blisko pół kilograma! Na ten ciężar składają się poszczególne elementy tych ostróg. Masywny, wykonany z grubej, żelaznej, wygiętej w łuk sztabki kabłąk, obejmujący stopę jeźdźca, zakończony ozdobnie wyciętymi ogniwkami, do których zamocowany został skórzany pas. Do szczytu kabłąka przynitowano grubą, okrągłą, ażurowo wycinaną na kształt dużego kielicha kwiatu tarczkę, od której odchodzi krótka szyjka, wycięta w formie wici roślinnej, na końcu której znajduje się masywne kółko gwiaździste, złożone z siedmiu długich, ostro zakończonych promieni i ośmiu mniejszych wypełniających przestrzeń pomiędzy nimi. Ostrogi te, przesadnie ciężkie, o mało delikatnej dekoracji z pewnością wyróżniały się na ciężkich butach XVII-wiecznej konnicy. Noszący je jeździec mógł być pewien, że były one widocznym dopełnieniem każdego stroju.  

Numer inwentarzowy

MNK V-248/1-2

Prawa autorskie

Domena publiczna

Link do skanu

https://zbiory.mnk.pl/pl/katalog/184552

Link do obiektu

https://zbiory.mnk.pl/pl/katalog/184552

Instytucja

Muzeum Narodowe w Krakowie