WARSZAWA – Park Łazienkowski – Pałac na Wyspie

Szczegóły:

Tytuł

WARSZAWA – Park Łazienkowski – Pałac na Wyspie

Data powstania

[między 1900-1939]

Miejsce powstania

Warszawa

Technika

druk (proces)

Materiał

papier

Właściciel obiektu

Muzeum Narodowe w Krakowie

Udział w wydarzeniach

Cyfrowe Dziedzictwo Kulturowe [] [2011-04-01 - 2014-03-31]

Opis

Zdjęcie Adama Lenkiewicza opublikowane zostało w formie reprodukcji w albumie książkowym w 1939 r.

Fotografia ujmuje centralny fragment Parku Łazienkowskiego z widocznym w dali Pałacem Na Wodzie. Pomysł założenia rezydencji w tym miejscu wyszedł od marszałka wielkiego koronnego Stanisława Herakliusza Lubomirskiego i dla niego wzniesiono tutaj pierwszą budowlę projektu Tylmana z Gameren. Później park stał się własnością królewską Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pierwszą willą wzniesioną temu władcy w latach 1774-1776 był Biały Dom, następnie zbudowano Pałac Myśliwski (1775-1779) oraz przebudowano Łaźnie Lubomirskiego według projektu Dominika Merliniego. W 1777 r. pałacyk podwyższono o jedną kondygnację, gdzie urządzono gabinet i sypialnię. Nowa klasycystyczna fasada powstała w 1784 r. Ujednolicono też pozostałe elewacje budując jako ostatnią fasadę północną w 1788 r. W miejsce dawanej kopuły wieńczącej budynek pojawił się belwederek z rzeźbionymi przez Andrzeja Le Bruna personifikacjami czterech żywiołów. Po bokach na lądzie wzniesiono dwa pawilony połączone z Pałacem Na Wodzie dwoma mostkami, na których zbudowano w1793 r. przejścia w postaci galerii kolumnowych.

Pośrodku widocznej na zdjęciu elewacji południowej znajduje się zagłębiony portyk podtrzymujący belkowanie wieńczące fasadę. Krawędź dachu zdobi attyka w formie balustrady. Dawną letnią rezydencję królewską poprzedza taras, na którym znajduje się basen z fontanną, a po obu jego stronach umieszczono dwie grupy rzeźbiarskie przedstawiające Nimfę chwytającą winne grono z ręki satyra oraz Hermafrodytę odtrącającego nimfę wodną Salmacydę. W narożach tarasu znalazły się alegorie Wisły i Bugu wyrzeźbione przez Ludwika Kaufmana w 1855 r.

Za drzewami widocznymi na pierwszym planie po prawej znajduje się Amfiteatr Łazienkowski. W 1786 r. usypano wał z ziemi spełniający funkcję prowizorycznej widowni i całość przykryto płótnem. Dopiero w 1790 r., odwołując się do wzorców antycznych, wzniesiono murowany amfiteatr zaprojektowany przez Jana Christiana Kamasetzera.

Całość założenia ogrodu królewskiego w typie krajobrazowo-geometrycznym stworzyli Karol Ludwik Agricola i Karol Schultz w latach 1766-1784.

 

Rafał Róg

Numer inwentarzowy

MNK XX-b-62/14

Prawa autorskie

Domena publiczna

Link do skanu

https://zbiory.mnk.pl/pl/katalog/5158

Link do obiektu

https://zbiory.mnk.pl/pl/katalog/5158

Instytucja

Muzeum Narodowe w Krakowie