W liturgii katolickiej przed soborem watykańskim II (w tzw. mszy trydenckiej) jest to śpiew towarzyszący przyjmowaniu Ciała i Krwi Chrystusa.

W liturgii katolickiej przed soborem watykańskim II (w tzw. mszy trydenckiej) jest to śpiew następujący po odczytaniu lekcji, a poprzedzający śpiew Alleluja.

W liturgii katolickiej przed soborem watykańskim II (w tzw. mszy trydenckiej) śpiew rozpoczynający mszę składa się z antyfony, wersetu psalmowego i powtórzenia antyfony.

W liturgii katolickiej przed soborem watykańskim II (w tzw. mszy trydenckiej) jest to śpiew wykonywany podczas Ofiarowania, następującego po Credo.

Przypisanie każdemu odcinkowi tekstu słownego odrębnego motywu muzycznego, który po wyeksponowaniu w jednym z głosów, pojawia się następnie w pozostałych głosach utworu. Gdy imitacja dobiegnie końca, wprowadzona zostanie następna fraza tekstu – wraz z przypisanym jej kolejnym motywem muzycznym.

msza za zmarłych, msza żałobna; nazwa requiem (odpoczynek) pochodzi od otwierającej introit frazy: Requiem aeternam dona eis Domine (wieczny odpoczynek racz im dać Panie); Mozart rozpoczął komponowanie Requiem w 1791 r., ale nagła śmierć uniemożliwiła mu dokończenie dzieła; Mozart pozostawił szkice poszczególnych części mszy; dzieło dokończyli Joseph Eybler i uczeń Mozarta Franz Xaver Süssmayr; wokół utworu narosło wiele legend i mitów; dzisiaj przyjmuje się, że napisanie Requiem zostało zlecone Mozartowi przez hrabiego Franza von Walsegga.

W liturgii katolickiej przed soborem watykańskim II (w tzw. mszy trydenckiej) jest to śpiew wykonywany po Alleluja. W średniowieczu powstało około 5 tysięcy sekwencji, ich liczbę po soborze trydenckim ograniczono do czterech, a w XVIII w. dodano piątą – Stabat Mater Dolorosa.

Styl muzyczny w epoce baroku oparty na monodii akompaniowanej i technice koncertującej.

W liturgii katolickiej przed soborem watykańskim II (w tzw. mszy trydenckiej jest to śpiew wykonywany między lekcją a ewangelią w okresie Wielkiego Postu oraz w mszy za zmarłych zamiast aklamacji Alleluja.