Między klasycyzmem a romantyzmem: późny Beethoven jako zwiastun nowych idiomów muzycznych
Słownik
Utwór muzyczny lub część utworu cyklicznego, najczęściej sonaty, utrzymany w szybkim tempie (allegro) i mający formę sonatową.
Krótki utwór instrumentalny, najczęściej fortepianowy, o pogodnym nastroju, niekiedy tanecznym charakterze.
Sposób połączenia elementu melodycznego z harmonicznym, a także rodzaj użytych przez kompozytora środków właściwych danej technice instrumentalnej lub wokalnej.
3‑częściowa forma instrumentalna, zwykle w metrum trójdzielnym, szybkim tempie i żartobliwym charakterze.
orkiestrowy odpowiednik sonaty, jako samodzielny gatunek muzyczny przeznaczony do wykonania przez największy instrumentalny skład wykonawczy wypracowany w klasycyzmie; od czasów IX Symfonii Beethovena powstawać zaczęły także symfonie wokalno‑instrumentalne.