Lekki utwór przeznaczony do wykonywania podczas posiłków lub uroczystości, złożony z kilku części i najczęściej pod względem ciężaru oraz obsady plasujący się pomiędzy suitą a symfonią, w klasycyzmie zazwyczaj posiadał kameralną obsadę.

Lekki utwór instrumentalny lub wokalno‑instrumentalny napisany na czyjąś cześć, ślub lub zaręczyny, zazwyczaj wykonywany wieczorem pod balkonem lub na ulicy pod oknami, w klasycyzmie posiadał prostą budowę i od 3 do 10 części.

W baroku inna nazwa uwertury włoskiej, w klasycyzmie wywodząca się z uwertury włoskiej protoplastka symfonii, zazwyczaj trzyczęściowa o układzie części: szybka - wolna – szybka.