Metoda pośrednia – założenie: morfologia i właściwości gleb zależą od czynników glebotwórczych (tj. skały macierzystej, rzeźby terenu, roślinności, warunków klimatycznych i wodnych, działalności człowieka i czasu). Jeśli więc znamy cechy poszczególnych komponentów środowiska lub potrafimy je pozyskać z istniejących map i baz danych, możemy na ich podstawie oszacować właściwości gleb i wyrysować kontury ich granic na mapie. Metoda pośredniego wnioskowania o cechach gleby jest stosowana w przypadku dużych powierzchniowo terenów o rozpoznanej strukturze środowiska, np. w skalach przeglądowych. Na ogół nie wymaga stosowania badań terenowych.
Metoda bezpośrednia – założenie: informacje o glebie uzyskuje się na podstawie danych dotyczących samych gleb (opisów profili/ wierceń i wyników analiz gleb) i na uogólnianiu tych faktów w postaci wykreślania zasięgów poszczególnych jednostek glebowych. Metoda bezpośredniego wnioskowania o cechach gleby na podstawie pomiarów i obserwacji jest stosowana w przypadku małych powierzchniowo terenów, w skalach szczegółowych. Bezwzględnie wymaga stosowania badań terenowych.