R7dxfklKEBb3B
Ilustracja przedstawia fragment odczytu z jakiejś maszyny np. sejsmografu.

M_R_W03_M4 Podsumowanie wiadomości o funkcjach

Źródło: dostępny w internecie: NomeVisualizzato z Pixabay, domena publiczna.

1. Odczytywanie własności funkcji z wykresu

Wykresy w wielu dziedzinach są nośnikami ważnych informacji: finansowych, giełdowych, statystycznych, medycznych. Wiemy, że jednym z powszechnie wykonywanych badań lekarskich jest elektrokardiogram. Wynik badania otrzymujemy w postaci wykresu funkcji napięcia elektrycznego, wytworzonego na skutek skurczu mięśnia sercowego, w zależności od czasu. Na podstawie takiego wykresu można odczytać prawidłową lub zaburzoną czynność serca.

R1T4F8Xmf1JYQ

Umiejętność odczytywania własności funkcji z wykresu, jak widzimy powyżej, jest bardzo przydatna nie tylko z punktu widzenia umiejętności matematycznych. W tym temacie skupimy się na doskonaleniu umiejętności matematycznych w zakresie odczytywania własności funkcji z wykresu.

Twoje cele
  • Odczytasz z wykresu funkcji:

    • jej dziedzinę,

    • zbiór wartości,

    • miejsca zerowe,

    • argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości ujemne,

    • argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie,

    • maksymalne przedziały monotoniczności funkcji,

    • różnowartościowość funkcji,

    • najmniejszą/największą wartość funkcji oraz argumenty, dla których te wartości są przyjmowane.

  • Naszkicujesz wykres funkcji spełniający podane własności.

Odczytywanie dziedziny funkcji

Dziedzina funkcjidziedzina funkcjiDziedzina funkcji takiej, że y=fx to zbiór wszystkich argumentów x, dla których funkcja jest określona. Dziedzinę funkcji f oznaczamy przez D lub Df.

RIO1di4qwizaX

Na rysunku powyżej mamy wykres funkcji f. Jej dziedziną jest zbiór:

Df=-6,-3-2,3. Na rysunku został on zaznaczony na osi X kolorem pomarańczowym.

Odczytywanie zbioru wartości funkcji

Z wykresu funkcji często można odczytać nie tylko wartość, jaką ta funkcja przyjmuje dla danego argumentu, ale także zbiór wszystkich liczb, które są wartościami tej funkcji.
Zbiór ten nazywamy zbiorem wartości funkcji.

Zbiór wartości funkcjizbiór wartości funkcjiZbiór wartości funkcji f:DY to zbiór tych wszystkich yY, dla których istnieje taki argument xD, że fx=y. Zbiór wartości funkcji f oznaczamy przez fD lub fDf albo po prostu ZWf.

R1LViyDleCpSG

Przy odczytywaniu zbioru wartości funkcji wygodnie jest poprowadzić odpowiednie proste poziome (równoległe do osi X). Zbiór wartości funkcji przedstawionej na rysunku został zaznaczony na osi Y kolorem wrzosowym. Zapisujemy: ZWf=-3,-2-1,6.

Odczytywanie miejsc zerowych funkcji

RVkoyOw5fBf7s

Miejsca zerowe funkcji odczytamy z wykresu. Znajdujemy   punkty przecięcia wykresu z osią X – miejsca te  zostały zaznaczone na rysunku  kolorem czerwonym.  Miejsca zerowe  to argumenty, dla których fx=0, w tym przypadku mamy trzy miejsca zerowe, x=-4, x=0 oraz x=4, dla tych argumentów f-4=0, f0=0 oraz f4=0.

Odczytywanie wartości dodatnich lub ujemnych funkcji

R5Q8Y1HgT5HFi

Wartości dodatnie funkcji odczytamy z części wykresu nad osią X, która składa się z punktów o drugiej współrzędnej dodatniej, co oznacza, że nierówność fx>0 zachodzi dla x1,3. Wartości nieujemne funkcji odczytamy, gdy fx0 a to zachodzi dla x1,38.

Wartości ujemne funkcji odczytamy z części wykresu poniżej osi X, która składa się z punktów o drugiej współrzędnej ujemnej, co oznacza, że nierówność fx<0 zachodzi dla x3,8. Wartości niedodatnie funkcji odczytamy wtedy, gdy fx0 a to zachodzi dla x13,8.

Odczytywanie przedziałów monotoniczności funkcji

Rn3Vh20V4OCv3

Znajdujemy na osi X maksymalne przedziały monotoniczności funkcjifunkcje monotonicznemonotoniczności funkcji f.

Na podanym wykresie funkcja jest:

  • malejąca w przedziale -3,2,

  • rosnąca w przedziale 2,4,

  • stałafunkcja stałastała w przedziale 4,6.

Odczytywanie różnowartościowości funkcji

ReqUTr8I0Pmtz

Funkcja nie jest różnowartościowa, bo istnieją dwa różne argumenty,  dla których funkcja   przyjmuje tę samą wartość. Wystarczy, gdy narysujemy na przykład  prostą y=3. Przecina ona wykres funkcji w punktach 1,35,3. Zatem funkcja f przyjmuje wartość równą 3 dla x=1x=5.

Odczytywanie najmniejszej lub największej wartości funkcji

R18ZkuAhinTyo
ZW=-3,2

Najmniejsza wartość funkcji f jest równa -3. Jest ona przyjmowana np. dla x=2. Odczytujemy tę wartość, jako drugą współrzędną punktu znajdującego się najniżej na wykresie.

Największa wartość funkcji f jest równa 2. Jest ona przyjmowana dla x=4. Odczytujemy tę wartość, jako drugą współrzędną punktu znajdującego się najwyżej na wykresie.

RMx2j93qbIEfA
ZW=0,

Zbiorem wartości funkcji f jest przedział 0,. Najmniejsza wartość funkcji f równa 0 jest przyjmowana dla x=0. Funkcja f nie przyjmuje wartości największej.

Inne własności funkcji

Na podstawie wykresu funkcji możemy podać argumenty, dla których funkcja przyjmuje daną wartość. Zwróć uwagę, że funkcja f, której wykres przedstawiono poniżej, przyjmuje wskazaną wartość y dla dwóch argumentów: x1x2.

RoVQm9LIdaIMa

Zauważmy, że  fx>y dla xx1,x2, natomiast fx<y dla x-,x1x2,.

Przykład 1

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f. Odczytamy na podstawie wykresu funkcji f jej własności.

R4mS5dgBaNXLd

Rozwiązanie:

  • zbiór wartości fD=1,,

  • miejsca zerowe funkcji x=0 oraz x=2,

  • funkcja przyjmuje wartości dodatnie dla x-,02,,

  • funkcja przyjmuje wartości ujemne dla x0,2,

  • funkcja jest rosnąca w przedziale 1,,

  • funkcja jest malejącafunkcja malejącamalejąca w przedziale -,1,

  • funkcja ma wartość najmniejszą y=-1 dla x=1, nie przyjmuje  wartości największej.

Przykład 2

Odczytamy z wykresu funkcji f jej dziedzinę, zbiór wartości, miejsca zerowe, przedziały monotoniczności, wartości dodatnie oraz ujemne, najmniejszą wartość i największą wartość oraz argumenty, dla których są one przyjmowane.

RNo7ni4DCHsgk

Rozwiązanie:

  • D=-4,3,

  • fD=-5,4,

  • funkcja jest rosnąca w przedziałach -4,-1 oraz -1,0, malejąca w przedziale 0,3,

  • wartości dodatnie fx>0 dla x-2,2,

  • wartości ujemne fx<0 dla x-4,-22,3,

  • funkcja nie przyjmuje wartości najmniejszej, wartość największa ymax=4 dla x=0.

Przykład 3

Odczytamy własności funkcji f, której wykres przedstawiony jest na rysunku poniżej.

Rn5ItoRX0wXnm

Rozwiązanie:

  1. D=,

  2. fD=-,7,

  3. miejsca zerowe funkcji fx=0 dla x-1,3,7,10,

  4. funkcja jest rosnącafunkcja rosnącarosnąca w przedziałach -,0 oraz 6,9, malejąca w przedziałach 0,6 oraz 9,,

  5. fx>0 dla x-1,37,10,
     fx<0 dla x-,-13,710,,

  6. funkcja nie przyjmuje wartości najmniejszej, wartość największa ymax=7 dla x=0,

  7. funkcja nie jest różnowartościowa.

Przykład 4

Z wykresu funkcji f odczytamy jej miejsca zerowe, zbiór rozwiązań nierówności fx>0 oraz nierówności fx0.

Rozwiązanie:

a)

RtlkFqbhDHqDY

fx=0 dla x-3,2, fx>0 dla x-4,-3, fx0 dla x-3,6,

b)

Rg5UN6d0SndCI

fx=0 dla x-3,-1,3,5, fx>0 dla x-4,-3-3,-13,5, fx0 dla x-1,3-3,5.

Polecenie 1

Zapoznaj się z dynamicznym wykresem funkcji (aplet własności funkcji).  Zmieniając wielkość parametru n na suwaku, możesz zmieniać elementy wykresu funkcji oraz zaznaczając odpowiednie pola dotyczące własności funkcji sprawdzać, czy poprawnie odczytujesz z wykresu własności wybranej funkcji.

RVVEZHQ7ULKTR
Ustawiając wartość n równą jeden w płaszczyźnie układu zaznaczono ukośny odcinek rozpoczynający się w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias minus osiem średnik dwa zamknięcie nawiasu a kończący w zamalowanym punkcie nawias minus pięć średnik sześć zamknięcie nawiasu. Na osi x zaznaczono rzut tego wykresu, jest to obszar od minus osiem do minus pięć. Na oś y również zrzutowano wykres, jest to obszar od dwa do sześć. Dziedzina funkcji to nawias, minus, osiem, przecinek, minus, pięć, zamknięcie nawiasu, zbiór wartości funkcji to nawias, dwa przecinek sześć, zamknięcie nawiasu. W tej funkcji brak miejsc zerowych. Przedziały monotoniczności funkcji są następujące: funkcja nigdzie nie jest malejąca, funkcja nigdzie nie jest stała, funkcja jest rosnąca w przedziale nawias, minus, osiem, przecinek, minus, pięć, zamknięcie nawiasu. Ustawiając wartość n równą dwa w płaszczyźnie układu zaznaczono wykres będący krzywą, która rozpoczyna w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias minus osiem średnik dwa zamknięcie nawiasu biegnie ukośnie do punktu nawias minus pięć średnik sześć zamknięcie nawiasu, następnie dalej biegnie ukośnie do zamalowanego punktu nawias minus dwa średnik minus trzy zamknięcie nawiasu. Na osi x zaznaczono rzut tego wykresu, jest to obszar od minus osiem do minus dwa. Na oś y również zrzutowano wykres, jest to obszar od minus trzy do sześć. Dziedzina funkcji to nawias, minus, osiem, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, zbiór wartości funkcji to nawias, trzy przecinek sześć, zamknięcie nawiasu. Miejsce zerowe to minus trzy. Przedziały monotoniczności funkcji są następujące: funkcja jest malejąca w przedziale nawias, minus, pięć, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, funkcja nigdzie nie jest stała, funkcja jest rosnąca w przedziale nawias, minus, osiem, przecinek, minus, pięć, zamknięcie nawiasu. Ustawiając wartość n równą trzy w płaszczyźnie układu zaznaczono wykres będący krzywą, która rozpoczyna w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias minus osiem średnik dwa zamknięcie nawiasu biegnie ukośnie do punktu nawias minus pięć średnik sześć zamknięcie nawiasu, następnie dalej biegnie ukośnie do punktu nawias minus dwa średnik minus trzy zamknięcie nawiasu. Z tego punktu biegnie dalej ukośnie do zamalowanego punktu nawias dwa średnik zero zamknięcie nawiasu. Na osi x zaznaczono rzut tego wykresu, jest to obszar od minus osiem do dwa. Na oś y również zrzutowano wykres, jest to obszar od minus trzy do sześć. Dziedzina funkcji to nawias, minus, osiem przecinek dwa, zamknięcie nawiasu, zbiór wartości funkcji to nawias, trzy przecinek sześć, zamknięcie nawiasu. Miejsca zerowe to minus trzy oraz dwa. Przedziały monotoniczności funkcji są następujące: funkcja jest malejąca w przedziale nawias, minus, pięć, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, funkcja nigdzie nie jest stała, funkcja jest rosnąca w przedziałach nawias, minus, osiem, przecinek, minus, pięć, zamknięcie nawiasu i nawias, minus, dwa przecinek dwa, zamknięcie nawiasu. Ustawiając wartość n równą cztery w płaszczyźnie układu zaznaczono wykres będący krzywą, która rozpoczyna w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias minus osiem średnik dwa zamknięcie nawiasu biegnie ukośnie do punktu nawias minus pięć średnik sześć zamknięcie nawiasu, następnie dalej biegnie ukośnie do punktu nawias minus dwa średnik minus trzy zamknięcie nawiasu. Z tego punktu biegnie dalej ukośnie do zamalowanego punktu nawias dwa średnik zero zamknięcie nawiasu, dalej biegnie poziomo do punktu nawias pięć średnik zero zamknięcie nawiasu. Na osi x zaznaczono rzut tego wykresu, jest to obszar od minus osiem do pięć. Na oś y również zrzutowano wykres, jest to obszar od minus trzy do sześć. Dziedzina funkcji to nawias, minus, osiem przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, zbiór wartości funkcji to nawias, trzy przecinek sześć, zamknięcie nawiasu. Miejsca zerowe to minus trzy oraz liczby od dwa do pięć. Przedziały monotoniczności funkcji są następujące: funkcja jest malejąca w przedziale nawias, minus, pięć, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, funkcja jest stała w przedziale nawias, dwa przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, funkcja jest rosnąca w przedziałach nawias, minus, osiem, przecinek, minus, pięć, zamknięcie nawiasu i nawias, minus, dwa przecinek dwa, zamknięcie nawiasu. Ustawiając wartość n równą cztery w płaszczyźnie układu zaznaczono wykres będący krzywą, która rozpoczyna w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias minus osiem średnik dwa zamknięcie nawiasu biegnie ukośnie do punktu nawias minus pięć średnik sześć zamknięcie nawiasu, następnie dalej biegnie ukośnie do punktu nawias minus dwa średnik minus trzy zamknięcie nawiasu. Z tego punktu biegnie dalej ukośnie do punktu nawias dwa średnik zero zamknięcie nawiasu, dalej biegnie poziomo do zamalowanego punktu nawias pięć średnik zero zamknięcie nawiasu. Na osi x zaznaczono rzut tego wykresu, jest to obszar od minus osiem do pięć. Na oś y również zrzutowano wykres, jest to obszar od minus trzy do sześć. Dziedzina funkcji to nawias, minus, osiem przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, zbiór wartości funkcji to nawias, trzy przecinek sześć, zamknięcie nawiasu. Miejsca zerowe to minus trzy oraz liczby od dwa do pięć. Przedziały monotoniczności funkcji są następujące: funkcja jest malejąca w przedziale nawias, minus, pięć, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, funkcja jest stała w przedziale nawias, dwa przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, funkcja jest rosnąca w przedziałach nawias, minus, osiem, przecinek, minus, pięć, zamknięcie nawiasu i nawias, minus, dwa przecinek dwa, zamknięcie nawiasu. Ustawiając wartość n równą pięć w płaszczyźnie układu zaznaczono wykres będący krzywą, która rozpoczyna w zamalowanym punkcie o współrzędnych nawias minus osiem średnik dwa zamknięcie nawiasu biegnie ukośnie do punktu nawias minus pięć średnik sześć zamknięcie nawiasu, następnie dalej biegnie ukośnie do punktu nawias minus dwa średnik minus trzy zamknięcie nawiasu. Z tego punktu biegnie dalej ukośnie do punktu nawias dwa średnik zero zamknięcie nawiasu, dalej biegnie poziomo do punktu nawias pięć średnik zero zamknięcie nawiasu. Dalej biegnie ukośnie do zamalowanego punktu o współrzędnych nawias dziewięć średnik sześć zamknięcie nawiasu. Na osi x zaznaczono rzut tego wykresu, jest to obszar od minus osiem do dziewięć. Na oś y również zrzutowano wykres, jest to obszar od minus trzy do sześć. Dziedzina funkcji to nawias, minus, osiem przecinek dziewięć, zamknięcie nawiasu, zbiór wartości funkcji to nawias, trzy przecinek sześć, zamknięcie nawiasu. Miejsca zerowe to minus trzy oraz liczby od dwa do pięć. Przedziały monotoniczności funkcji są następujące: funkcja jest malejąca w przedziale nawias, minus, pięć, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, funkcja jest stała w przedziale nawias, dwa przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, funkcja jest rosnąca w przedziałach nawias, minus, osiem, przecinek, minus, pięć, zamknięcie nawiasu , nawias, minus, dwa przecinek dwa, zamknięcie nawiasu i nawias, pięć przecinek dziewięć, zamknięcie nawiasu.
Polecenie 2

Na podstawie wykresu w aplecie dla n=3 przeanalizuj przebieg wykresu funkcji i odczytaj z wykresu dziedzinę, zbiór wartości, miejsca zerowe, przedziały monotoniczności funkcji. Za dziedzinę funkcji przyjmij przedział  -8;2.

Polecenie 3

Na podstawie wykresu w aplecie dla n=4 przeanalizuj przebieg wykresu funkcji i odczytaj z wykresu dziedzinę, zbiór wartości, miejsca zerowe, przedziały monotoniczności funkcji. Za dziedzinę funkcji przyjmij przedział -8,5.

Poza podstawowymi własnościami funkcji (dziedzina, zbiór wartości, miejsca zerowe, przedziały monotoniczności, wartość największa/najmniejsza, argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie/ujemne) na podstawie wykresu funkcji możemy podać również argumenty, dla których funkcja przyjmuje daną wartość.

Funkcja f, której wykres przedstawiono poniżej, przyjmuje wskazaną wartość y dla dwóch argumentów: x1x2.

RgllnKLXNbVbZ

Nierówność  fx>y jest spełniona dla xx1,x2, natomiast fx<y dla x-,x1x2,.

Przykład 5

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f: określonej wzorem:

fx=-2x+4dla x-,2x2-6x+8dla x2,44-xdla x4,.

R1LFVkv1gHldU

Odczytamy z wykresu tej funkcji jej dziedzinę, zbiór wartości, miejsca zerowe, przedziały monotoniczności, argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie, argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości ujemne, wartość najmniejszą i wartość największą.

Rozwiązanie:

  • funkcja przyjmuje wartości dodatnie dla x ( , 2 ) ,

  • funkcja przyjmuje wartości ujemne dla x ( 2 , 4 ) ( 4 ,   ) ,

  • funkcja jest rosnącafunkcja rosnącarosnąca dla x3,4,

  • funkcja jest malejącafunkcja malejącamalejąca dla x-,3 oraz dla x4,,

  • funkcja nie przyjmuje ani wartości najmniejszej, ani wartości największej.

Przykład 6

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f: określonej wzorem:

fx=2dla x-,-2xdla x-2,43dla x4,.

Odczytamy z wykresu zbiór rozwiązań nierówności fx>2 i nierówności fx2 oraz dziedzinę funkcji, zbiór wartości, miejsca zerowe, przedziały monotoniczności, argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie, argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości ujemne, wartość najmniejszą i wartość największą..

RIdnErozycHWR

Rozwiązanie:

  • fx>2 dla x2,,

  • fx2 dla x-,2,

  • zbiór wartościzbiór wartości funkcjizbiór wartości: Z W = 0 ,   4 ) ,

  • funkcja przyjmuje wartości dodatnie dla x-,00,,

  • funkcja nie  przyjmuje wartości ujemnych,

  • funkcja jest rosnącafunkcja rosnącarosnąca dla x0,4,

  • funkcja jest malejącafunkcja malejącamalejąca dla x-2,0,

  • funkcja jest stałafunkcja stałastała dla x-,-2 oraz x4,,

  • funkcja ma wartością najmniejszą y=0 dla x=0, nie ma wartości największej.

Przykład 7

Dany jest wykres funkcji f: określonej wzorem:

fx=5dla x-,-5xdla x-5,31dla x3,.

R1HYvNP9215vs

Odczytamy z wykresu rozwiązania równań: fx=3fx=1 oraz zbiory rozwiązań nierówności fx>3fx1.

Rozwiązanie:

  • fx=3 dla x=3,

  • fx=1 dla x-1,13,,

  • fx>3 dla x,3,

  • fx1 dla x-1,13,,

Przykład 8

Na rysunku poniżej przedstawiono wykres funkcji f:.

RGWqjB9ZswBvd

Odczytamy z wykresu rozwiązanie równania:

a) fx=0 oraz zbiór rozwiązań nierówności fx>0,

b) fx=2 oraz zbiór rozwiązań nierówności fx2,

c) fx=3 oraz zbiór rozwiązań nierówności fx3.

Rozwiązanie:

a) fx=0 dla x-1,1,4, fx>0 dla x-,-11,4,

b) fx=2 dla x=2, fx2 dla x-,-22,

c) fx=3 dla x-,-2, fx3 dla x.

Przykład 9

Na rysunku przedstawiono wykresy funkcji fx=x3gx=x.

R6hte66IWzLIV

Odczytamy z wykresów:

a) rozwiązanie równania x3=x,

b) zbiór rozwiązań nierówności fx<gx,

c) zbiór rozwiązań nierówności fxgx.

Rozwiązanie:

a) Rozwiązując równanie x3=x wystarczy zobaczyć na wykresie, w jakich punktach przecięły się wykresy funkcji fg oraz podać pierwsze współrzędne tych punktów, więc x-1,0,1.

b) Ustalając zbiór rozwiązań nierówności fx<gx obserwujemy, że wykres funkcji f jest położony poniżej wykresu funkcji g dla x-,-10,1.

c) Wyznaczając zbiór rozwiązań nierówności fxgx obserwujemy, dla jakich argumentów wykres funkcji f jest położony powyżej wykresu funkcji g i dołączamy te argumenty, dla których wartości funkcji fg są równe, wystarczy podać dopełnienie zbioru rozwiązań z podpunktu b), stąd x-1,01,.

Polecenie 4

Zapoznaj się z animacją. Spróbuj samodzielnie rozwiązać podane zadanie. Sprawdź poprawność Twoich rozwiązań z rozwiązaniami przedstawionymi w animacji.

R130Vyg0eHf9Z
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącego określania własności funkcji określonej różnymi wzorami w różnych przedziałach na podstawie jej wykresu.
2
Polecenie 5

Na podstawie wykresu przedstawionego w animacji odczytaj z wykresu rozwiązanie równania: fx=-3 oraz zbiór rozwiązań nierówności fx-3.

Na podstawie wykresów funkcji możemy określić jej własności. Na przykład   dziedzinę, zbiór wartości, miejsca zerowe, monotoniczność, znaki funkcji, jej różnowartościowość, itp. Można powiedzieć, że w ten sposób „czytamy” wykres funkcji. Równie ważną umiejętnością jest szkicowanie wykresu funkcji, który spełnia zadane własności.

Szkicowanie wykresu funkcji o zadanych własnościachnaszkicować wykres o zadanych własnościachSzkicowanie wykresu funkcji o zadanych własnościach odbywa się w trzech etapach:

  • I etap – wyznaczamy obszar, w którym znajduje się wykres funkcji. Aby to zrobić, potrzebna jest znajomość dziedziny i zbioru wartości funkcji;

  • II etap – zaznaczamy punkty charakterystyczne dla wykresu;

  • III etap – szkicujemy wykres funkcji, która spełnia  pozostałe zadane własności.

Przykład 10

Naszkicujemy wykres funkcji y=fx spełniającej następujące własności:

  • Df=1,5, ZWf=2,4

  • f1=2 oraz f0=1

  • funkcja jest rosnąca w przedziale 1,3

  • funkcja jest malejąca w przedziale -1,1

  • funkcja jest stała w przedziale 3,5

  • funkcja ma jedno miejsce zerowe

Rozwiązanie

I etap

Przyjmijmy, że Df=1,5, ZWf=2,4

R1OU8pG8SlNmr

Możemy narysować dodatkowe linie pomocnicze.

W przypadku, gdy koniec jednego przedziału jest otwarty, odpowiednio zaznaczamy linie przerywane.

Otrzymaliśmy obszar, w którym narysujemy wykres spełniający kolejne warunki.

II etap

Przyjmiemy, że f1=2 oraz f0=1

R17PvvktBU9dU

III etap

  • funkcja jest rosnąca w przedziale 1,3

  • funkcja jest malejąca w przedziale -1,1

  • funkcja jest stała w przedziale 3,5

  • funkcja ma jedno miejsce zerowe

RjAiBiucQqOSw

Pytanie problemowe:

Czy istnieje tylko jedna funkcja spełniająca powyższe warunki?

Rozważmy wykres funkcji y=gx. Przeanalizujmy, czy spełnia ona wszystkie zadane warunki dla funkcji y=fx z etapów: I, II oraz III.

R1UMIykXKkIxA

Okazuje się, że obie funkcje f i g spełniają zadane warunki. Można zatem uznać, że istnieje nieskończenie wiele funkcji spełniających zadane warunki.

Przykład 11

Naszkicujemy wykres funkcji f spełniającej jednocześnie następujące warunki:

  • Df=4,3 - I etap

  • ZWf=3,3 - I etap

  • f2=2 - II etap

  • fx<0 dla x3,2 - III etap; stąd wyznaczamy miejsca zerowe funkcji.

Rozwiązanie

I i II etap

R1dw2i84qNDMy

Przechodzimy do trzeciego etapu:

RnX47Uhlri5mp

Na tym etapie wykres funkcji nie spełnia jeszcze warunku zadanej dziedziny i zbioru wartości. Jednak została uwzględniona wartość najmniejsza funkcji.

RiovfujrMjeAc

Powstał przykładowy wykres  funkcji y=fx spełniającej jednocześnie wszystkie zadane warunki.

Przykład 12

Narysujemy wykres funkcji, w przypadku której obszar położenia wykresu funkcji jest określony tylko przez zbiór wartości funkcji.

Niech funkcja f spełnia następujące własności:

  • ZWf=1,45,7 - I etap wyznaczania obszaru

  • funkcja przyjmuje wartość najmniejszą dla argumentu x=4 - II etap: zaznaczenie punktu szczególnego - np. 4,1

  • fx>0 dla x ∈< 4 , 2 > ( 3 , 5 - III etap: pozostałe własności

Rozwiązanie

RINkBTR0XSWLV

W przypadku tej funkcji nasuwa się ciekawy wniosek dotyczący dziedziny funkcji. Nie jest ona bowiem podana w sposób oczywisty, jednak biorąc pod uwagę przedziały, w których funkcja przyjmuje wartości dodatnie oraz zbiór wartości funkcji, można zauważyć, że warunek dotyczący zbioru argumentów, dla których fx>0, dotyczy również dziedziny funkcji.

Uwaga

Na rysunku linią przerywaną zaznaczona jest prosta y=4. Jednak liczba 4 należy do zbioru wartości funkcji. Zauważmy więc, że nie ważny jest sposób zaznaczania danego obszaru, ale ważny jest końcowy efekt, czyli sporządzony wykres.

Przykład 13

Naszkicujemy wykres funkcji f, która spełnia następująca warunki:

  • Df=4,4

  • ZWf=2,5 - zaznaczamy obszar

  • funkcja jest rosnąca w przedziale 2,4

  • funkcja jest malejąca w przedziale 0,1 - na wykresie zaznaczono kolorem fioletowym

  • wykres funkcji jest symetryczny względem osi Y

Rozwiązanie

R1cglZiphcA2q

Przy samodzielnej pracy można otrzymać inny wykres, ważne aby spełniał zadane własności.

Polecenie 6

Przeanalizuj infografikę, zwróć uwagę na wskazówki. Następnie wykonaj samodzielnie polecenia pod infografiką oraz przeanalizuj przykładowe rozwiązania.

R6sdQsi9k1J1d
Ilustracja przedstawia koło, w którym znajduje się napis: Szkicowanie wykresów funkcji o zadanych właściwościach. Powyżej koła znajduje się kafelek z napisem: Krok pierwszy: Zaznacz w układzie współrzędnych obszar, w którym narysujesz wykres funkcji. Zależy on od D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego i Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego. W kolejnym kafelku znajduje się: Krok 2: Zaznacz na wykresie charakterystyczne punkty. Dalej mamy Krok 3: Uwzględnij na wykresie funkcji pozostałe własności, takie jak:
- monotoniczność funkcji,
- wartość najmniejsza lub największa funkcji,
- wartości dodatnie lub ujemne,
- symetria wykresu funkcji. I w ostatnim kafelku mamy Krok 4: Sprawdź, czy Twój wykres spełnia wszystkie własności.
Polecenie 7

Narysuj wykres funkcji y=fx spełniającej następujące własności:

  • Df=5,22,5

  • ZWf=1,04

  • f4=0

  • funkcja rosnąca w 4,5

  • fx<0 dla x4,5

  • wykres funkcji jest symetryczny względem osi Y

Polecenie 8

Narysuj wykres funkcji y=fx spełniającej następujące własności:

  • Df=4,4

  • ZWf=5,5

  • f1=5

  • f3=2

  • miejscami zerowymi funkcji są argumenty -2 oraz 2

  • funkcja stała w 3,4

  • funkcja rosnąca w 1,2

  • wykres funkcji symetryczny względem początku układu współrzędnych

1
Ćwiczenie 1

Na rysunku przedstawiony jest wykres funkcji y=fx. Dziedziną funkcji jest zbiór:

RoBsn0S4Ho8Q5
RwmN7fPNGvBU6
Zaznacz poprawną odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, dwa przecinek jeden jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. nawias ostry, minus, dwa przecinek siedem, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias ostry, osiem przecinek jeden jeden, zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, minus, jeden przecinek trzy, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias ostry, trzy przecinek jeden jeden, zamknięcie nawiasu, 4. nawias ostry, minus, jeden przecinek siedem, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias ostry, osiem przecinek jeden jeden, zamknięcie nawiasu ostrego
1
Ćwiczenie 2

Na rysunku przedstawiony jest wykres funkcji y=fx. Zbiorem wartości tej funkcji jest:

R1RVm0cIR1bbF
R1IwV42SoMHij
Zaznacz poprawną odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias, minus, siedem przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. nawias, minus, siedem, przecinek, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias, minus, jeden przecinek cztery, zamknięcie nawiasu, 3. nawias, minus, siedem, przecinek, minus, cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias klamrowy, minus, trzy, zamknięcie nawiasu klamrowego, suma zbiorów nawias, minus, jeden przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, 4. nawias ostry, minus, siedem, przecinek, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias klamrowy, minus, trzy, zamknięcie nawiasu klamrowego, suma zbiorów nawias, minus, jeden przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego
1
Ćwiczenie 3

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f.

R1HcWBL6Btb1g
R1ONTL62xvdgq
Łączenie par. Rozstrzygnij, czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe, zaznaczając odpowiednie pole.. Funkcja jest rosnąca w całej dziedzinie, więc jest monotoniczna.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja jest różnowartościowa.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Wartość najmniejsza y indeks dolny, min, koniec indeksu dolnego, równa się, minus, pięć dla x, równa się, minus, jeden.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Wartość największa funkcji y indeks dolny, max, koniec indeksu dolnego, równa się, pięć dla x, równa się, dziesięć.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
2
Ćwiczenie 4
R1KuSXdvCfr5l
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
RrG1JLP6vK0Su
Możliwe odpowiedzi: 1. Wykres funkcji f będący łamaną. Oznacza to, że funkcja jest rosnąca, następnie malejąca, następnie znów rosnąca., 2. Wykres funkcji f w kształcie litery V. Ramiona wykresu skierowane są do góry, a jej wierzchołek znajduje się w punkcie nawias zero średnik minus dwa., 3. Wykres funkcji niemalejącej. Oznacza to, że jest rosnąca lub stała przedziałami., 4. Wykres funkcji będący parabolą.
21
Ćwiczenie 5
RRiJchEMDCekk
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
R1HXHc1OqkbzN
Zaznacz opis wykresu funkcji f, która ma trzy miejsca zerowe. Wykres każdej z funkcji jest łamaną. Możliwe odpowiedzi: 1. Wykres funkcji będący łamaną składa się z połączonych ze sobą odcinków o końcach w następujących punktach kolejno od lewej: nawias, minus, cztery przecinek zero, zamknięcie nawiasu; nawias, minus, dwa przecinek cztery, zamknięcie nawiasu; nawias, jeden, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu; nawias, cztery przecinek cztery, zamknięcie nawiasu., 2. Wykres funkcji będący łamaną składa się z połączonych ze sobą odcinków o końcach w następujących punktach kolejno od lewej: nawias, minus, cztery przecinek cztery, zamknięcie nawiasu; nawias, minus, jeden przecinek jeden, zamknięcie nawiasu; nawias, jeden przecinek trzy, zamknięcie nawiasu; nawias, dwa przecinek dwa, zamknięcie nawiasu; nawias, cztery przecinek dwa, zamknięcie nawiasu., 3. Wykres funkcji będący łamaną składa się z połączonych ze sobą odcinków o końcach w następujących punktach kolejno od lewej: nawias, minus, cztery przecinek cztery, zamknięcie nawiasu; nawias, jeden przecinek zero, zamknięcie nawiasu; nawias, cztery przecinek trzy, zamknięcie nawiasu.
2
Ćwiczenie 6

Na podstawie analizy przedstawionego na rysunku wykresu funkcji zaznacz poprawnie opisane własności funkcji:

R18YwB5wfQyY7
RGf5Y7TZwq93Z
Łączenie par. Wybierz prawda lub fałsz, zaznaczając odpowiednio przy każdym zdaniu.. Funkcja posiada dwa miejsca zerowe.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja nie przyjmuje wartości największej, wartość najmniejsza y indeks dolny, min, koniec indeksu dolnego, równa się, minus, sześć dla x, równa się, zero.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja jest rosnąca tylko w przedziale nawias ostry, zero przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja jest malejąca w przedziałach: nawias ostry, minus, trzy przecinek zero, zamknięcie nawiasu ostrego; nawias ostry, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu; nawias, cztery przecinek siedem, zamknięcie nawiasu.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, zero dla x, równa się, minus, dwa przecinek dwa.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja jest rosnąca w przedziałach: nawias ostry, zero przecinek jeden, zamknięcie nawiasu oraz nawias, jeden przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja jest różnowartościowa.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
3
Ćwiczenie 7

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f.

R1ATcPASC9abo
R1LqjlJi1hIo1
Dostępne opcje do wyboru: nawias ostry, minus, dwa przecinek zero, zamknięcie nawiasu ostrego, x, równa się, jeden, nawias ostry, minus, cztery przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, nawias ostry, zero przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, x, równa się, minus, cztery, x, równa się, minus, dwa, y, równa się, minus, pięć, nawias, plus, jeden przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, nawias, minus, jeden przecinek jeden, zamknięcie nawiasu, nawias ostry, minus, cztery, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu ostrego, y, równa się, cztery, nawias ostry, minus, cztery, przecinek, minus, trzy, zamknięcie nawiasu, x, równa się, minus, jeden, nawias ostry, minus, pięć przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, x, równa się, minus, trzy, nawias, minus, trzy, przecinek, minus, jeden, zamknięcie nawiasu. Polecenie: Przeciągnij odpowiednie elementy, aby powstał poprawny opis własności funkcji. - dziedzina funkcji D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się luka do uzupełnienia ,
- zbiór wartości Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się luka do uzupełnienia ,
- miejsca zerowe funkcji luka do uzupełnienia , luka do uzupełnienia , luka do uzupełnienia ,
- funkcja przyjmuje wartości dodatnie dla x, należy do luka do uzupełnienia suma zbiorów luka do uzupełnienia ,
- funkcja przyjmuje wartości ujemne dla x, należy do luka do uzupełnienia suma zbiorów luka do uzupełnienia ,
- funkcja jest rosnąca w przedziale luka do uzupełnienia ,
- funkcja jest malejąca w przedziałach: luka do uzupełnienia oraz luka do uzupełnienia ,
- funkcja ma wartością najmniejszą luka do uzupełnienia dla luka do uzupełnienia , funkcja ma wartością największą luka do uzupełnienia dla luka do uzupełnienia .
3
Ćwiczenie 8

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f.

R2UQQcL4Gn8bQ

Odczytaj z wykresu i zapisz:

  1. dziedzinę funkcji,

  2. zbiór wartości,

  3. miejsca zerowe,

  4. argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości ujemne,

  5. argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie,

  6. maksymalne przedziały monotoniczności funkcji,

  7. różnowartościowość funkcji,

  8. najmniejszą i największą wartość funkcji oraz argumenty, dla których te wartości są przyjmowane.

1
Ćwiczenie 9

Dany jest wykres funkcji

Rcvf0mION3B5M
REDfZOioNTaRR
Zaznacz poprawną odpowiedź. Zbiorem rozwiązań nierówności f nawias, x, zamknięcie nawiasu, większy równy, dwa jest zbiór: Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, jeden przecinek siedem, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. nawias ostry, minus, jeden przecinek siedem, zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, minus, pięć, przecinek, minus, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias ostry, siedem przecinek osiem, zamknięcie nawiasu, 4. nawias ostry, minus, pięć, przecinek, minus, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias ostry, siedem przecinek osiem, zamknięcie nawiasu ostrego
RD4cfF10OsZz2
Wybierz maksymalny przedział lub maksymalne przedziały, w których funkcja f jest malejąca: Możliwe odpowiedzi: 1. , 2. , 3. , 4.
R1ErvzUHBdIi8
Wpisz poprawne liczby. Największa wartość funkcji f jest równa liczbie Tu uzupełnij, a najmniejsza wartość funkcji f jest równa liczbie Tu uzupełnij.
1
Ćwiczenie 10

Rozstrzygnij, czy zdanie jest prawdziwe, czy fałszywe.

RZtveUZrdaC9p
R8xF67MB8LfCo
Łączenie par. . Funkcja jest rosnąca w całej dziedzinie, więc jest monotoniczna.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja jest różnowartościowa.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Dziedziną funkcji jest D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, liczby rzeczywiste, minus, nawias klamrowy, minus, dwa, zamknięcie nawiasu klamrowego.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Zbiór wartości funkcji Z indeks dolny, w, koniec indeksu dolnego, równa się, liczby rzeczywiste, minus, nawias klamrowy, jeden, zamknięcie nawiasu klamrowego.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
1
Ćwiczenie 11

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f.

RCKB26XkvTKh1
R1e4BHli1x1Bg
Dostępne opcje do wyboru: x, równa się, minus, trzy, nawias ostry, zero przecinek siedem, zamknięcie nawiasu, nawias ostry, trzy przecinek siedem, zamknięcie nawiasu, nawias ostry, minus, osiem, przecinek, minus, trzy, zamknięcie nawiasu, nawias ostry, zero przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, nawias, minus, jeden przecinek siedem, zamknięcie nawiasu, nawias ostry, minus, dwa przecinek zero, zamknięcie nawiasu ostrego, nawias ostry, minus, trzy przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, nawias ostry, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, x, równa się, minus, jeden, nawias ostry, minus, osiem, przecinek, minus, trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, nawias, minus, trzy, przecinek, minus, jeden, zamknięcie nawiasu, nawias ostry, zero przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, nawias ostry, minus, trzy, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu ostrego, nawias ostry, minus, osiem przecinek siedem, zamknięcie nawiasu. Polecenie: Przeciągnij odpowiednie elementy, aby powstał poprawny opis własności funkcji. - dziedzina funkcji D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się luka do uzupełnienia ,
- zbiór wartości f nawias, D, zamknięcie nawiasu, równa się luka do uzupełnienia ,
- miejsca zerowe funkcji luka do uzupełnienia , luka do uzupełnienia ,
- funkcja przyjmuje wartości dodatnie dla x, należy do luka do uzupełnienia ,
- funkcja przyjmuje wartości ujemne dla x, należy do luka do uzupełnienia suma zbiorów luka do uzupełnienia ,
- funkcja jest rosnąca w przedziale luka do uzupełnienia oraz luka do uzupełnienia ,
- funkcja jest malejąca w przedziałach: luka do uzupełnienia oraz luka do uzupełnienia ,
- funkcja jest stała w przedziale luka do uzupełnienia ,
- funkcja jest nierosnąca w przedziale luka do uzupełnienia ,
- funkcja jest niemalejąca w przedziale luka do uzupełnienia ,
- funkcja ma wartością najmniejszą y, równa się, minus, trzy dla x, równa się, minus, osiem lub x, równa się, minus, dwa, funkcja ma wartością największą y, równa się, trzy dla x, należy do luka do uzupełnienia .
2
Ćwiczenie 12

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f: określonej wzorem:

fx=3dla x-,-1x-2dla x-1,6-2dla x6,.

RLWus3cN11UiM
RHs3z5L4YSLkN
Połącz w odpowiednie pary: zbiór rozwiązań równania f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, trzy to Możliwe odpowiedzi: 1. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, minus, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias klamrowy, pięć, zamknięcie nawiasu klamrowego, 2. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, sześć, zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, jeden przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias ostry, sześć, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 4. nawias ostry, sześć, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu zbiór rozwiązań nierówności f nawias, x, zamknięcie nawiasu, większy równy, zero to Możliwe odpowiedzi: 1. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, minus, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias klamrowy, pięć, zamknięcie nawiasu klamrowego, 2. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, sześć, zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, jeden przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias ostry, sześć, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 4. nawias ostry, sześć, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu zbiór rozwiązań równania f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, dwa to Możliwe odpowiedzi: 1. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, minus, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias klamrowy, pięć, zamknięcie nawiasu klamrowego, 2. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, sześć, zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, jeden przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias ostry, sześć, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 4. nawias ostry, sześć, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu zbiór rozwiązań nierówności f nawias, x, zamknięcie nawiasu, mniejszy równy, jeden to Możliwe odpowiedzi: 1. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, minus, jeden, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias klamrowy, pięć, zamknięcie nawiasu klamrowego, 2. nawias, minus, nieskończoność, przecinek, sześć, zamknięcie nawiasu, 3. nawias ostry, jeden przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, suma zbiorów nawias ostry, sześć, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 4. nawias ostry, sześć, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu
21
Ćwiczenie 13
RmWhlxxI1yLKr
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
R1U9VY1YqOSFi
Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 4 do 4 i pionową osią y od minus 4 do cztery. W układzie zaznaczono wykres funkcji f, który składa się z dwóch części. Pierwsza ma swój początek w punkcie nawias minus cztery średnik jeden zamknięcie nawiasu i biegnie ukośnie do niezamalowanego punktu nawias minus jeden średnik dwa zamknięcie nawiasu. Druga część ma swój początek w zamalowanym punkcie nawias minus jeden średnik minus dwa i biegnie ukośnie do zamalowanego punktu nawias cztery średnik jeden zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, dwa przecinek dwa zamknięcie nawiasu, 2. nawias, minus, dwa, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 3. nawias, minus, cztery przecinek dwa, zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, dwa przecinek dwa, zamknięcie nawiasu Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 4 do 4 i pionową osią y od minus 4 do cztery. W układzie zaznaczono wykres funkcji f, która ma swój początek w zamalowanym punkcie nawias minus cztery średnik jeden zamkniecie nawiasu, dalej biegnie ukośnie do punktu nawias minus dwa średnik dwa zamknięcie nawiasu, dalej biegnie również ukośnie do punkcie nawias dwa średnik minus dwa zamkniecie nawiasu, z tego punktu biegnie ukośnie do niezamalowanego punktu nawias cztery średnik dwa zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, dwa przecinek dwa zamknięcie nawiasu, 2. nawias, minus, dwa, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 3. nawias, minus, cztery przecinek dwa, zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, dwa przecinek dwa, zamknięcie nawiasu Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 4 do 4 i pionową osią y od minus 4 do cztery. W układzie zaznaczono wykres funkcji f, która ma kształt litery V, jej wierzchołek znajduje się w punkcie nawias zero średnik minus dwa zamknięcie nawiasu, lewe ramię przechodzi przez punkt nawias minus dwa średnik jeden zamknięcie nawiasu, a prawe ramię przechodzi przez punkt nawias dwa średnik jeden zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, dwa przecinek dwa zamknięcie nawiasu, 2. nawias, minus, dwa, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 3. nawias, minus, cztery przecinek dwa, zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, dwa przecinek dwa, zamknięcie nawiasu Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 4 do 4 i pionową osią y od minus 4 do cztery. W układzie zaznaczono wykres funkcji f, która ma swój początek w niezamalowanym punkcie nawias minus cztery średnik minus cztery zamknięcie nawiasu i biegnie poziomo do punktu nawias minus cztery średnik minus dwa zamknięcie nawiasu, dalej biegnie ukośnie do punktu nawias zero średnik dwa zamknięcie nawiasu dalej biegnie poziomo do niezamalowanego punktu nawias cztery średnik dwa zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias ostry, minus, dwa przecinek dwa zamknięcie nawiasu, 2. nawias, minus, dwa, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu, 3. nawias, minus, cztery przecinek dwa, zamknięcie nawiasu, 4. nawias, minus, dwa przecinek dwa, zamknięcie nawiasu
2
Ćwiczenie 14

Dany jest wykres funkcji:

RFYCuOzcaQ1wJ
R1Ly828JuruxJ
Łączenie par. Zaznacz, czy zdanie jest prawdziwe, czy fałszywe.. Funkcja posiada trzy miejsca zerowe.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, większy niż, jeden dla x, należy do, nawias, minus, nieskończoność, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, suma zbiorów nawias, sześć, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja jest rosnąca tylko w przedziale nawias ostry, dwa przecinek pięć, zamknięcie nawiasu ostrego.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja jest malejąca w przedziale nawias, minus, nieskończoność, przecinek, dwa, zamknięcie nawiasu ostrego.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, zero dla x, równa się, minus, jeden lub x, równa się, pięć.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Zbiór wartości funkcji to Z W, równa się, nawias ostry, minus, trzy, przecinek, nieskończoność, zamknięcie nawiasu.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Funkcja jest różnowartościowa.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
3
Ćwiczenie 15

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f:-5,4.

RGL1g3HVnlRLY
RNwJ8ueJ7tf7N
Podaj jej przedziały monotoniczności. Które z poniższych zdań są prawdziwe? Możliwe odpowiedzi: 1. Funkcja f jest nierosnąca w nawias ostry, minus, cztery przecinek dwa, zamknięcie nawiasu ostrego., 2. Funkcja f jest niemalejąca w nawias, minus, pięć, przecinek, minus, dwa, zamknięcie nawiasu ostrego., 3. Funkcja f jest niemalejąca w nawias ostry, dwa przecinek cztery, zamknięcie nawiasu., 4. Funkcja jest monotoniczna.
3
Ćwiczenie 16

Na rysunku przedstawiono wykresy funkcji fx=14x2, gx=x.

RTsYwIZsQWhxw

Odczytaj z wykresu i zapisz:

  1. zbiór rozwiązań równania fx=gx,

  1. zbiór rozwiązań nierówności fx<gx,

  1. zbiór rozwiązań nierówności fxgx.

3
Ćwiczenie 17

Na rysunku przedstawiono wykresy funkcji fx=x2 oraz gx=2-x.

RpX9saNj2Qqxn

Odczytaj z wykresu rozwiązanie równania x2=2-x oraz nierówności x22-x.

11
Ćwiczenie 18
Rk5jKxa7Djs1g
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
RefDlyj1IzibG
Połącz w pary opis obszaru w prostokątnym układzie współrzędnych z dziedziną i zbiorem wartości funkcji. Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 3 do 4 i pionową osia y od minus 3 do cztery. W układzie zaznaczono 4 odcinki. Pierwszy odciek jest pionowy i namalowany linią ciągłą, zaczyna się on w punkcie nawias minus trzy średnik minus dwa zamknięcie nawiasu i kończy w punkcie nawias minus trzy średnik trzy zamknięcie nawiasu. Drugi pionowy odcinek został namalowany linią ciągłą, ma on swój początek w punkcie nawias cztery średnik trzy zamknięcie nawiasu i koniec w punkcie nawias cztery średnik minus dwa zamknięcie nawiasu. Trzeci odcinek jest poziomy i namalowany linią przerywaną, zaczyna się on w punkcie nawias minus trzy średnik trzy zamknięcie nawiasu i kończy w punkcie nawias cztery średnik trzy zamknięcie nawiasu. Czwarty odcinek również jest poziomy, został on namalowany linią przerywaną i rozpoczyna się w punkcie nawias minus trzy średnik minus dwa zamknięcie nawiasu i kończy się w punkcie nawias cztery średnik minus dwa zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: 1. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu, 2. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu, 3. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu, 4. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 3 do 4 i pionową osia y od minus 3 do cztery. W układzie zaznaczono 4 odcinki. Pierwszy odciek jest pionowy i namalowany linią przerywaną, zaczyna się on w punkcie nawias minus trzy średnik minus dwa zamknięcie nawiasu i kończy w punkcie nawias minus trzy średnik trzy zamknięcie nawiasu. Drugi pionowy odcinek został namalowany linią przerywaną, ma on swój początek w punkcie nawias cztery średnik trzy zamknięcie nawiasu i koniec w punkcie nawias cztery średnik minus dwa zamknięcie nawiasu. Trzeci odcinek jest poziomy i namalowany linią ciągłą, zaczyna się on w punkcie nawias minus trzy średnik trzy zamknięcie nawiasu i kończy w punkcie nawias cztery średnik trzy zamknięcie nawiasu. Czwarty odcinek również jest poziomy, został on namalowany linią ciągłą i rozpoczyna się w punkcie nawias minus trzy średnik minus dwa zamknięcie nawiasu i kończy się w punkcie nawias cztery średnik minus dwa zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: 1. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu, 2. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu, 3. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu, 4. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 3 do 4 i pionową osia y od minus 3 do cztery. W układzie zaznaczono 4 odcinki. Pierwszy odciek jest pionowy i namalowany linią przerywaną, zaczyna się on w punkcie nawias minus dwa średnik minus trzy zamknięcie nawiasu i kończy w punkcie nawias minus dwa średnik cztery zamknięcie nawiasu. Drugi pionowy odcinek został namalowany linią przerywaną, ma on swój początek w punkcie nawias trzy średnik minus trzy zamknięcie nawiasu i koniec w punkcie nawias trzy średnik cztery zamknięcie nawiasu. Trzeci odcinek jest poziomy i namalowany linią ciągłą, zaczyna się on w punkcie nawias minus dwa średnik cztery zamknięcie nawiasu i kończy w punkcie nawias trzy średnik cztery zamknięcie nawiasu. Czwarty odcinek również jest poziomy, został on namalowany linią ciągłą i rozpoczyna się w punkcie nawias minus dwa średnik minus trzy zamknięcie nawiasu i kończy się w punkcie nawias trzy średnik minus trzy zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: 1. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu, 2. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu, 3. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu, 4. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 3 do 4 i pionową osia y od minus 3 do cztery. W układzie zaznaczono 4 odcinki. Pierwszy odciek jest pionowy i namalowany linią ciągłą, zaczyna się on w punkcie nawias minus dwa średnik minus trzy zamknięcie nawiasu i kończy w punkcie nawias minus dwa średnik cztery zamknięcie nawiasu. Drugi pionowy odcinek został namalowany linią ciągłą, ma on swój początek w punkcie nawias trzy średnik minus trzy zamknięcie nawiasu i koniec w punkcie nawias trzy średnik cztery zamknięcie nawiasu. Trzeci odcinek jest poziomy i namalowany linią przerywaną, zaczyna się on w punkcie nawias minus dwa średnik cztery zamknięcie nawiasu i kończy w punkcie nawias trzy średnik cztery zamknięcie nawiasu. Czwarty odcinek również jest poziomy, został on namalowany linią przerywaną i rozpoczyna się w punkcie nawias minus dwa średnik minus trzy zamknięcie nawiasu i kończy się w punkcie nawias trzy średnik minus trzy zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: 1. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu, 2. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu, 3. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu, 4. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, trzy przecinek cztery, zamknięcie nawiasu Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias, minus, dwa przecinek trzy, zamknięcie nawiasu
1
Ćwiczenie 19

Do podanego wykresu dobierz własności funkcji.

R1GPudYdb2t4N
RMqaZgChRXZDL
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
1
Ćwiczenie 20

Przyjrzyj się uważnie przedstawionym wykresom.

Rd7ucFMr8moi3
R1E1OijQ6yfls
Do każdego wykresu dopasuj dwie z podanych niżej własności. Przeciągnij każdy element do odpowiedniej grupy. Wykres a : Możliwe odpowiedzi: 1. Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry, minus, trzy przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. f nawias, pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, trzy, 3. funkcja rosnąca w nawias ostry, minus, cztery przecinek jeden, zamknięcie nawiasu, 4. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry, minus, cztery przecinek dwa, zamknięcie nawiasu ostrego, 5. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, mniejszy niż, zero dla x, należy do, nawias ostry, minus, cztery przecinek zero, zamknięcie nawiasu, 6. f nawias, zero, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa Wykres b : Możliwe odpowiedzi: 1. Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry, minus, trzy przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. f nawias, pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, trzy, 3. funkcja rosnąca w nawias ostry, minus, cztery przecinek jeden, zamknięcie nawiasu, 4. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry, minus, cztery przecinek dwa, zamknięcie nawiasu ostrego, 5. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, mniejszy niż, zero dla x, należy do, nawias ostry, minus, cztery przecinek zero, zamknięcie nawiasu, 6. f nawias, zero, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa Wykres c : Możliwe odpowiedzi: 1. Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry, minus, trzy przecinek trzy, zamknięcie nawiasu ostrego, 2. f nawias, pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, równa się, minus, trzy, 3. funkcja rosnąca w nawias ostry, minus, cztery przecinek jeden, zamknięcie nawiasu, 4. D indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry, minus, cztery przecinek dwa, zamknięcie nawiasu ostrego, 5. f nawias, x, zamknięcie nawiasu, mniejszy niż, zero dla x, należy do, nawias ostry, minus, cztery przecinek zero, zamknięcie nawiasu, 6. f nawias, zero, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa
2
Ćwiczenie 21
RevE5qFpqS93H
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
R1QulMEvh8yVh
Który z poniższych wykresów spełnia wszystkie z podanych własności funkcji:
  • Z W indeks dolny, f, koniec indeksu dolnego, równa się, nawias ostry, zero przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego,
  • f nawias, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, równa się, zero,
  • maksymalne przedziały, w których funkcja jest malejąca to nawias ostry, minus, sześć, przecinek, minus, cztery, zamknięcie nawiasu ostrego, nawias ostry, jeden przecinek cztery, zamknięcie nawiasu ostrego?
Zaznacz poprawną odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 6 do 6 i pionową osia y od minus 1 do cztery. W układzie a zaznaczono wykres funkcji y, równa się, f nawias, x, zamknięcie nawiasu. Wykres rozpoczyna się w zamalowanym punkcie nawias minus sześć średnik cztery zamknięcie nawiasu, dalej biegnie ukośnie do punktu nawias minus cztery średnik zero zamknięcie nawiasu. Dalej biegnie znów ukośnie do punktu nawias zero średnik cztery zamknięcie nawiasu, dalej biegnie ukośnie do punktu nawias cztery średnik zero zamkniecie nawiasu i biegnie ukośnie do zamalowanego punktu nawias sześć średnik cztery zamknięcie nawiasu., 2. Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 6 do 6 i pionową osia y od minus 1 do cztery. W układzie a zaznaczono wykres funkcji y, równa się, f nawias, x, zamknięcie nawiasu. Wykres rozpoczyna się w zamalowanym punkcie nawias minus sześć średnik dwa zamknięcie nawiasu, dalej biegnie ukośnie do punktu, którego wartość y jest równa jeden a wartość x znajduje się pomiędzy minus 4 i minus 5,dalej biegnie ukośnie do punktu nawias minus cztery średnik zero zamknięcie nawiasu. Dalej biegnie znów ukośnie do punktu nawias minus jeden średnik cztery zamknięcie nawiasu, dalej biegnie poziomo do punktu nawias jeden średnik cztery zamkniecie nawiasu i biegnie ukośnie do punktu nawias cztery średnik zero zamknięcie nawiasu. Dalej wykres biegnie ukośnie do punktu, którego wartość y jest równa jeden, a wartość x leży pomiędzy 4 i 5, dalej biegnie do zamalowanego punktu o współrzędnych nawias sześć średnik dwa zamkniecie nawiasu., 3. Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus 6 do 6 i pionową osia y od minus 1 do cztery. W układzie a zaznaczono wykres funkcji y, równa się, f nawias, x, zamknięcie nawiasu. Wykres rozpoczyna się w zamalowanym punkcie nawias minus sześć średnik cztery zamknięcie nawiasu, dalej biegnie ukośnie do punktu nawias minus cztery średnik zero zamknięcie nawiasu, dalej biegnie ukośnie do punktu nawias minus cztery średnik zero zamknięcie nawiasu. Dalej biegnie poziomo do punktu nawias jeden średnik trzy zamknięcie nawiasu, dalej biegnie ukośnie do punktu nawias cztery średnik zero zamkniecie nawiasu i biegnie ukośnie do niezamalowanego punktu nawias sześć średnik cztery zamknięcie nawiasu.
2
Ćwiczenie 22

Uzupełnij poniższy wykres funkcji tak, aby spełniał wszystkie podane własności:
D f = 4 , 7 , f4=3 oraz funkcja jest stała w  4 ,   7 .

RPJsMtXIWyxuU
2
Ćwiczenie 23

Uzupełnij poniższy wykres funkcji tak, aby spełniał wszystkie podane własności:
Df=3,7, ZWf=3,35, f2=0 funkcja stała w 3,0; 4,7.

RbFqh1z1e44Om
3
Ćwiczenie 24

Uzupełnij poniższy wykres tak, aby spełniał poniższe własności:
Df=8,80, f5=4 funkcja stała w 5,8, wykres funkcji symetryczny względem początku układu współrzędnych.

R9wjYAZGcJAbe
3
Ćwiczenie 25

a) Naszkicuj wykres funkcji f spełniającej podane własności:

  • Df=6,3

  • ZWf=1,24,6

  • fx=0 dla x3;0

  • f2=6

  • Funkcja rosnąca w 6,2; 1,2

  • Funkcja malejąca w 2,1, 2,3

b) Poproś kolegę lub koleżankę, aby na podstawie narysowanego przez ciebie wykresu funkcji f określił/a następujące własności funkcji: DfZWf, miejsca zerowe, f2, zbiór argumentów dla których funkcja f jest rosnąca oraz malejąca.

c) Porównajcie wspólnie własności funkcji zapisane przez kolegę lub koleżankę z tymi, które miała spełniać funkcja f (podane w pkt. a).

Jeśli własności się nie zgadzają, poszukajcie wspólnie błędu w wykresie lub opisie własności i ustalcie prawidłowe rozwiązanie.

Słownik

dziedzina funkcji
dziedzina funkcji

dziedziną funkcji y=fx nazywamy zbiór wszystkich elementów x, dla których funkcja jest określona

zbiór wartości funkcji
zbiór wartości funkcji

zbiorem wartości funkcji f:DY nazywamy zbiór tych wszystkich yY, dla których istnieje taki argument xD, że fx=y

miejsca zerowe funkcji
miejsca zerowe funkcji

argumenty, dla których fx=0

funkcja rosnąca
funkcja rosnąca

funkcja, której wartości rosną wraz ze wzrostem argumentów funkcji

funkcja malejąca
funkcja malejąca

funkcja, której wartości maleją wraz ze wzrostem argumentów funkcji

funkcja stała
funkcja stała

funkcja, która dla każdego argumentu przyjmuje tę samą wartość

funkcje monotoniczne
funkcje monotoniczne

funkcje rosnące, malejące, nierosnące, niemalejące lub stałe w całej dziedzinie

naszkicować wykres o zadanych własnościach
naszkicować wykres o zadanych własnościach

narysować wykres, który spełnia wszystkie podane własności