M_R_W05_M2 Rozwiązywanie układów równań liniowych
1. Rozwiązywanie układu równań liniowych z dwiema niewiadomymi - metoda graficzna
Na rysunku obok przedstawiono zbiór płaszczyzn, będący ilustracją graficzną układu trzech równań liniowych z trzema niewiadomymi.

W tym materiale zajmiemy się najprostrzym układem równań – układem równań liniowych z dwiema niewiadomymi.
Interpretacją geometryczną układu dwóch równań pierwszego stopnia z dwiema niewiadomymi są dwie proste. Dzięki niej możemy graficznie rozwiązać układ równań. Ta metoda, choć nie zawsze dokładna, często pomaga nam radzić sobie nie tylko z matematycznymi problemami.
Przedstawisz graficzną ilustrację układu równań pierwszego stopnia z dwiema niewiadomymi.
Określisz liczbę rozwiązań układu równań na podstawie jego ilustracji graficznej.
Odczytasz rozwiązanie układu równań liniowych na podstawie jego interpretacji geometrycznej.
Potrafisz rozpoznać problemy prowadzące do wykorzystania interpretacji geometrycznej układów równań liniowych.
Układem równań liniowych z dwiema niewiadomymi nazywamy koniunkcjękoniunkcję dwóch równań pierwszego stopnia z dwiema niewiadomymi.
Układ taki przyjmuje postać:
gdzie:
oraz – oznaczają niewiadome,
, , oraz – współczynniki przy niewiadomych odpowiednio oraz , przy czym przynajmniej jedna z pary liczb i oraz i jest różna od zera, > i – nazywamy wyrazami wolnymi.
Rozwiązaniem układu równań pierwszego stopnia z dwiema niewiadomymi jest każda para liczb spełniających każde równanie danego układu równań.
Przy czym może być tylko jedna taka para liczb, może być nieskończenie wiele takich par lub układ równań może nie mieć rozwiązania.
Każde równanie liniowe z dwiema niewiadomymi opisuje prostą. Aby rozwiązać graficznie układ równań liniowych z dwiema niewiadomymiukład równań liniowych z dwiema niewiadomymi należy narysować obie proste i odczytać współrzędne ich punktów wspólnych (o ile istnieją).
Dwie proste na płaszczyźnie mogą mieć następujące położenie:
proste przecinają się w jednym punkcie,
proste pokrywają się – mają nieskończenie wiele punktów wspólnych,
proste są równoległe i nie mają punktów wspólnych.
A zatem ze względu na położenie prostych, będących wykresami równań składowych układu
można wyróżnić trzy rodzaje układów równań.
1. Oznaczony układ równańOznaczony układ równań (układ równań niezależnych) – jedno rozwiązanie.

Proste określone równaniami oraz mają jeden punkt wspólny.
Współrzędne tego punktu tworzą parę liczb, która spełnia oba równania.
Rozwiązaniem układu jest zatem para liczb
2. Nieoznaczony układ równańNieoznaczony układ równań (układ równań zależnych) – nieskończenie wiele rozwiązań.

Proste określone równaniami oraz pokrywają się, zatem każda para współrzędnych punktów spełniająca jedno równanie, spełnia również drugie z nich. Takich par postaci
jest nieskończenie wiele.
3. Sprzeczny układ równańSprzeczny układ równań – brak rozwiązań.

Proste określone równaniami oraz są równoległe i nie mają punktów wspólnych. Nie istnieje zatem para liczb, która spełniałaby jednocześnie dwa równania.
Taki układ nie posiada rozwiązań.
Korzystając z metody graficznej, znajdziemy rozwiązanie układu równańrozwiązanie układu równań .
Przekształcamy każde z równań do postaci kierunkowej.
oraz
oraz
Aby wyznaczyć współrzędne punktów, przez które przechodzą proste będące wykresami równań, możemy skorzystać z tabelek.
oraz
Rysujemy wykresy równań i odczytujemy współrzędne punktu ich przecięcia.

Rozwiązaniem układu równań jest para liczb .
Znajdziemy współrzędne wierzchołków trójkąta, o którym wiadomo, że jego ramiona zawierają się w prostych:
,
,
.
Rysujemy wykresy tych równań w jednym układzie współrzędnych.

Na rysunku widzimy, że proste parami się przecinają, tworząc trójkąt. Współrzędne punktów przecięcia prostych , oraz , to odpowiednio rozwiązania układów równań:
współrzędne punktu – rozwiązanie układu ,
współrzędne punktu – rozwiązanie układu ,
współrzędne punktu – rozwiązanie układu .

Odczytujemy z wykresu współrzędne punktów , oraz .

A zatem współrzędne wierzchołków trójkąta to , oraz .
Współrzędne punktu przecięcia dwóch prostych, to para liczb będąca rozwiązaniem układu równań opisujących te proste.
Dany jest czworokąt , w którym współrzędne wierzchołków są rozwiązaniami podanych układów równań.
Obliczymy pole tego czworokąta, wiedząc, że:
współrzędne punktu to rozwiązanie układu ,
współrzędne punktu to rozwiązanie układu ,
współrzędne punktu to rozwiązanie układu ,
współrzędne punktu to rozwiązanie układu .
Wykonujemy odpowiedni rysunek.

Na podstawie rysunku możemy stwierdzić, że czworokąt to trapez, możemy też odczytać współrzędne wierzchołków.

Wiemy zatem, że: , , , .
Możemy też odczytać długości odcinków potrzebnych do obliczenia pola tego trapezu:
podstawy , ,
wysokość trapezu .
Obliczamy pole
Pole trapezu wynosi .
Interpretacja graficzna pomaga nam przy rozwiązywaniu problemów praktycznych.
Kasia wyszła rano na spacer. Szła z prędkością . Godzinę później Magda, tą samą trasą, pobiegła z prędkością . Po jakim czasie od wyjścia Kasi, dziewczynki się spotkają?
Możemy narysować sytuację opisaną w zadaniu na wykresie. Na osi odciętych zaznaczamy czas , na osi rzędnych – pokonaną drogę .

Korzystając z interpretacji geometrycznej możemy odczytać, że dziewczynki spotkają się po dwóch godzinach od początku spaceru Kasi. Widzimy również, że pokonają w tym czasie .
Możemy też, korzystając ze wzoru na prędkość , zapisać równania prostych, w których zawierają się powyższe wykresy.

Sprawdzimy jeszcze, czy prawidłowo odczytaliśmy rozwiązanie układu.
A zatem dziewczynki spotkają się po dwóch godzinach od wyjścia Kasi na spacer i pokonają w tym czasie kilometrów.
Wyznaczymy parametry oraz , dla których układ równańukład równań jest układem:
a) oznaczonym,
b) nieoznaczonym,
c) sprzecznym.
Do rozwiązania zadania wykorzystamy interpretację geometryczną układu równań.
Równanie zapisujemy w innej postaci i rysujemy jego wykres.

Drugie równanie również przekształcamy.
a)
Aby układ był oznaczony, prosta musi mieć punkt wspólny z prostą .
Przykłady takich prostych przedstawiono na rysunku.

A zatem proste oraz nie mogą być równoległe, więc ich współczynniki kierunkowe nie mogą być równe.
Współczynnik może być dowolny, ponieważ prosta może przeciąć oś w dowolnym punkcie.
A zatem układ równań jest oznaczony dla .
b)
Aby układ był nieoznaczony, prosta musi mieć nieskończenie wiele punktów wspólnych z prostą .

Proste te muszą się pokrywać, a więc współczynniki muszą być sobie odpowiednio równe.
A zatem układ równańukład równań jest nieoznaczony dla .
c)
Aby układ był sprzeczny, prosta nie może mieć żadnego punktu wspólnego z prostą .

Proste te muszą być równoległe i nie mogą mieć punktów wspólnych, a więc współczynniki kierunkowe muszą być takie same, ale wyrazy wolne muszą się różnić.
A zatem układ równań jest sprzeczny dla .
Przeanalizuj animację, a następnie wykonaj polecenie 2.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/R17bkKSLDAqu5
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącej problemów prowadzących do wykorzystania graficznej interpretacji.
Rozwiąż graficznie układ równań .
Przeanalizuj infografikę.
Punkt przecięcia wykresów należy do zbioru rozwiązań każdego z równań – jest rozwiązaniem układu równań nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, a indeks dolny, jeden, x, plus, b indeks dolny, jeden, y, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec równania, drugie równanie, a indeks dolny, dwa, x, plus, b indeks dolny, dwa, y, równa się, c indeks dolny, dwa, koniec równania, koniec układu równań. Graficzna interpretacja układu równań wygląda następująco: na ilustracji znajduje się układ współrzędnych z poziomą osią x od minus trzech do czterech i pionową osią y od minus czterech do sześciu. Na płaszczyźnie narysowane zostały dwie proste opisane równaniami: pierwsza a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, x, plus, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, y, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego i druga a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, x, plus, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, y, równa się, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego. Proste przecinają się w jednym punkcie, który został zaznaczony zamalowaną kropką i podpisany literą A. Pod grafiką znajduje się napis: Jedno rozwiązanie postaci nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, równa się, x indeks dolny, A, koniec indeksu dolnego, koniec równania, drugie równanie, y, równa się, y indeks dolny, A, koniec indeksu dolnego, koniec równania, koniec układu równań. Drugi rodzaj układu to układ nieoznaczony. Wykresy równań a indeks dolny, jeden, x, plus, b indeks dolny, jeden, y, równa się, c indeks dolny, jeden oraz a indeks dolny, dwa, x, plus, b indeks dolny, dwa, y, równa się, c indeks dolny, dwa pokrywają się.
Współrzędne każdego punktu leżącego na prostej są rozwiązaniem układu równań nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, a indeks dolny, jeden, x, plus, b indeks dolny, jeden, y, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec równania, drugie równanie, a indeks dolny, dwa, x, plus, b indeks dolny, dwa, y, równa się, c indeks dolny, dwa, koniec równania, koniec układu równań. Graficzna interpretacja układu równań wygląda następująco: na ilustracji znajduje się układ współrzędnych z poziomą osią x od minus trzech do czterech i pionową osią y od minus czterech do sześciu. Na płaszczyźnie narysowane zostały dwie proste opisane równaniami: pierwsza a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, x, plus, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, y, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego i druga a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, x, plus, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, y, równa się, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego. Proste pokrywają się. Pod grafiką znajduje się napis: Nieskończenie wiele rozwiązań postaci: nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, średnik, x, należy do, liczby rzeczywiste, koniec równania, drugie równanie, y, równa się, początek ułamka, minus, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, x, plus, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, mianownik, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka, równa się, koniec równania, trzecie równanie, równa się, początek ułamka, minus, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, x, plus, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, mianownik, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec ułamka, koniec równania, koniec układu równań. Trzeci rodzaj układu to układ sprzeczny. Wykresy równań a indeks dolny, jeden, x, plus, b indeks dolny, jeden, y, równa się, c indeks dolny, jeden oraz a indeks dolny, dwa, x, plus, b indeks dolny, dwa, y, równa się, c indeks dolny, dwa nie mają punktów wspólnych.
Układ równań nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, a indeks dolny, jeden, x, plus, b indeks dolny, jeden, y, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec równania, drugie równanie, a indeks dolny, dwa, x, plus, b indeks dolny, dwa, y, równa się, c indeks dolny, dwa, koniec równania, koniec układu równań nie posiada rozwiązania. >. Graficzna interpretacja układu równań wygląda następująco: na ilustracji znajduje się układ współrzędnych z poziomą osią x od minus trzech do czterech i pionową osią y od minus czterech do sześciu. Na płaszczyźnie narysowane zostały dwie proste opisane równaniami: pierwsza a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, x, plus, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, y, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego i druga a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, x, plus, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, y, równa się, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego. Proste są do siebie równoległe i nie przecinają się w żadnym punkcie. Pod grafiką znajduje się napis: Brak rozwiązań.
Rysunek przedstawia interpretacje geometryczne trzech różnych układów równań.

Druga ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus trzech do czterech i pionową osią y od minus czterech do sześciu. Na płaszczyźnie znajdują się dwie proste o równaniach trzy x, minus, y, równa się, minus, dwa oraz trzy x, minus, y, równa się, jeden. Proste są do siebie równoległe. Opisana ilustracja przedstawia 1. układ sprzeczny, 2. układ nieoznaczony, 3. nieskończenie wiele rozwiązań- pary postaci nawias, x, przecinek, minus, dwa x, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, 4. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, równa się, minus, dwa, koniec równania, drugie równanie, y, równa się, minus, jeden, koniec równania, koniec układu równań, 5. brak rozwiązań, 6. układ oznaczony, którego rozwiązanie to 1. układ sprzeczny, 2. układ nieoznaczony, 3. nieskończenie wiele rozwiązań- pary postaci nawias, x, przecinek, minus, dwa x, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, 4. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, równa się, minus, dwa, koniec równania, drugie równanie, y, równa się, minus, jeden, koniec równania, koniec układu równań, 5. brak rozwiązań, 6. układ oznaczony.
Trzecia ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią x od minus trzech do czterech i pionową osią y od minus czterech do sześciu. Na płaszczyźnie znajdują się dwie proste o równaniach dwa x, plus, y, równa się, trzy oraz cztery x, plus, dwa y, równa się, sześć. Proste nakładają się na siebie. Opisana ilustracja przedstawia 1. układ sprzeczny, 2. układ nieoznaczony, 3. nieskończenie wiele rozwiązań- pary postaci nawias, x, przecinek, minus, dwa x, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, 4. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, równa się, minus, dwa, koniec równania, drugie równanie, y, równa się, minus, jeden, koniec równania, koniec układu równań, 5. brak rozwiązań, 6. układ oznaczony, którego rozwiązanie to 1. układ sprzeczny, 2. układ nieoznaczony, 3. nieskończenie wiele rozwiązań- pary postaci nawias, x, przecinek, minus, dwa x, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, 4. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, równa się, minus, dwa, koniec równania, drugie równanie, y, równa się, minus, jeden, koniec równania, koniec układu równań, 5. brak rozwiązań, 6. układ oznaczony.
Zapoznaj się z poniższym rysunkiem.

Boki czworokąta zawierają się w prostych , , , . Korzystając z graficznej metody rozwiązywania układów równań, wyznacz współrzędne wierzchołków tego czworokąta.
Oblicz pole i obwód figury, której boki zawierają się w prostych o równaniach , , , .
Wyznacz wartości parametrów oraz , wiedząc, że układ równań przedstawiony na rysunku jest sprzeczny.

Słownik
zdanie złożone postaci „” (czytamy: i ); iloczyn logiczny; część wspólna
koniunkcja co najmniej dwóch równań
układ liczb spełniających każde z równań składowych w tym układzie
układ równań postaci:
układ równań liniowych z dwiema niewiadomymi, którego rozwiązaniem jest dokładnie jedna para liczb
układ równań liniowych z dwiema niewiadomymi, którego rozwiązaniem jest nieskończenie wiele par liczb
układ równań liniowych z dwiema niewiadomymi, który nie posiada rozwiązań


