Źródło: Sraone, dostępny w internecie: www.unsplash.com.
W matematyce szkolnej, zwłaszcza na poziomie podstawowym, sformułowania: „udowodnij” czy „wykaż, że”, są najbardziej niepożądanymi poleceniami na sprawdzianie czy egzaminie maturalnym. Jednak to w nich tkwi istota nie tylko samej matematyki, ale całego procesu edukacyjnego, którego zadaniem jest ukształtować młodego człowieka jako jednostkę, która dostrzega potrzebę oceny zjawisk przed podjęciem ważnych dla siebie działań, potrafi uzasadnić, czy coś jest lub nie jest prawdą i wreszcie dokonuje wyborów zgodnych z przyjętą hierarchią ważności. Ważna jest nie tyle wiedza, ale to jak potrafimy z niej korzystać - i właśnie proces dowodzenia w matematyce, z reguły odbiegający od schematów i algorytmów, daje przedsmak tego krytycznego i efektywnego korzystania z wiedzy. Ale tak, jak w codziennym życiu opieramy się na autorytetach czy systemach wartości, w których wzrastaliśmy, tak w matematyce korzystamy z narzędzi, o których wiemy, że są „prawdziwe”. Takimi narzędziami są twierdzenia, a wśród nich twierdzenie sinusów. Pokażemy zastosowanie tego ostatniego w sytuacjach typowych, ale także nieco odbiegających od praktyki szkolnej.
Twoje cele
Zbadasz związki miarowe między odcinkami, które dwusieczne kątów wewnętrznych wyznaczają w trójkącie i udowodnisz twierdzenie o dwusiecznej kąta wewnętrznego w trójkącie.
Skonstruujesz, w oparciu o twierdzenie sinusów, model geometryczny zależności trygonometrycznych w trójkącie i wykorzystasz ten model w dowodzeniu twierdzeń.
Zastosujesz poznane zależności w sytuacjach typowych i problemowych.
Twierdzenie sinusów pomaga nam w łatwy sposób uzasadnić przydatne twierdzenia z planimetrii, znane pod nazwą twierdzenie o dwusiecznej. Jego dowód można przeprowadzić na wiele elementarnych sposobów, ale tutaj pokażemy, że jest ono prostą konsekwencją twierdzenia sinusówsinus kąta w trójkącie prostokątnymsinusów.
o dwusiecznej kąta wewnętrznego w trójkącie
Twierdzenie: o dwusiecznej kąta wewnętrznego w trójkącie
Punkt jest punktem wspólnym boku trójkąta i dwusiecznej kąta wewnętrznego , jak na rysunku.
R1XFPxj7Px2yB
Ilustracja przedstawia trójkąt A B C. Z górnego wierzchołka C poprowadzono półprostą, która przecina podstawę A B w punkcie D. Półprosta podzieliła kąt przy wierzchołku C na kąt alfa i drugi kąt. Kąt alfa to kąt D C B.
Wtedy .
Dowód
Zauważmy, że , ale , zatem . Korzystając z twierdzenia sinusów dla trójkąta , mamy: . Stąd .
Analogicznie, korzystając z twierdzenia sinusów dla trójkąta mamy: . Stąd . Ale , zatem . Stąd .
Co należało udowodnić.
Niekiedy, przywołując twierdzenie o dwusiecznej, mówimy krótko, że dwusieczna dzieli przeciwległy bok trójkąta na odcinki proporcjonalne do długości pozostałych boków, przyległych do tych odcinków.
Model przedstawiony na poniższym rysunku, jest świetną ilustracją pozwalającą zapisywać zależności między funkcjami trygonometrycznymi kątów dowolnego trójkąta, a także stanowi bazę do dowodzenia wzorów na sumy i różnice funkcji trygonometrycznych, o czym będzie mowa przy okazji trygonometrii. Oczywiście trójkąt może być dowolny („niezupełnie prostokątny”), ale zauważ, że wszystkie zależności są wyprowadzane w trójkątach prostokątnych wyznaczonych przez spodki wysokościspodek wysokości poprowadzonej z wybranego wierzchołka trójkątaspodki wysokości i ortocentrum trójkątaortocentrum trójkątaortocentrum trójkąta.
Rozważmy odcinki w trójkącie wpisanym w okrąg o średnicy . Długości wybranych spośród tych odcinków są podane na rysunku.
RgYhdM8YejEgz
Ilustracja przedstawia trójkąt A B C. Z górnego wierzchołka C poprowadzono odcinek C S, przy czym koniec S znajduje się na podstawie A B. Z wierzchołka B poprowadzono odcinek B R, gdzie punkt R znajduje się na boku A C. Z wierzchołka A poprowadzono odcinek A Q, gdzie punkt Q znajduje się na boku B C. Odcinki A Q, B R oraz C S przecinają się wewnątrz trójkąta w punkcie O. Przy wierzchołkach oznaczono kąty: przy wierzchołku A kąt alfa, przy B kąt beta, przy C kąt gamma. Na rysunku zapisano następujące zależności: , , , , oraz .
Pokażemy, że rzeczywiście długość odcinka jest w przyjętym modelu równa . Rzeczywiście, z twierdzenia sinusów wynika, że . Ale średnica okręgu jest równa , stąd . Po wymnożeniu ostatniej równości przez otrzymujemy, że .
Ostatni wynik oraz zastosowanie definicji funkcji cosinus oraz tangens w trójkącie pozwala wyznaczyć długość odcinków oraz . Mamy , stąd . Z kolei , stąd .
Wyznaczenie długości odcinka wymaga zauważenia równości odpowiednich kątów. Kąt ma miarę , co oznacza, że kąt ma miarę . Tak więc kąt , jako kąt wierzchołkowy ma tę samą miarę. Możemy więc zapisać, że . Ale , zatem . Nietrudno zauważyć, że przyjmujemy bez zastrzeżeń fakt, że kąt nie jest kątem prostym i jego tangens istnieje.
Wyznaczenie długości pozostałych odcinków, które widać na rysunku, jak również tych, które nie zostały zapisane, można, a nawet warto potraktować jako ciekawe ćwiczenie.
A teraz czas na zapisanie przykładowych zależności trygonometrycznych, dla których swoistym generatorem jest powyższy, przedstawiony na rysunku, model.
Zauważmy, że bezpośrednio z nierówności trójkąta, mówiącej o tym, że suma długości dwóch boków trójkąta jest większa od długości trzeciego boku wynika np., że:
,
.
Bez dodatkowej inwencji można zapisać kolejne tożsamości, korzystając tylko z oznaczeń na rysunku, a jeśli zechcielibyśmy zastosować twierdzenie Pitagorasa, to tych zależności mielibyśmy „odkryć” znacznie więcej.
Na koniec trzeba wspomnieć, że także w przypadku trójkąta rozwartokątnego wpisanego w okrąg o średnicy długości boków wyrażają się przez sinusy odpowiednich kątów.
Polecenie 1
Przeanalizuj w animacji zapisy prowadzące do wyznaczenia długości odpowiednich odcinków, a następnie wyznacz długości pozostałych boków i wysokości danego trójkąta w zależności od miar kątów trójkąta.
R1Lvqr4FWmQYF
Film nawiązujący do treści lekcji dotyczącej zastosowania twierdzenia sinusów w dowodzeniu twierdzeń.
Film nawiązujący do treści lekcji dotyczącej zastosowania twierdzenia sinusów w dowodzeniu twierdzeń.
Film nawiązujący do treści lekcji dotyczącej zastosowania twierdzenia sinusów w dowodzeniu twierdzeń.
Polecenie 2
Korzystając z otrzymanych rezultatów i nierówności trójkąta, uzasadnij, że .
Zauważmy, że . Z nierówności trójkąta wynika, że suma długości dowolnych dwóch boków trójkąta jest wieksza od długości trzeciego boku, w szczególności . Stąd .
1
Ćwiczenie 1
R1QFk2CTIbOeR
Ilustracja przedstawia trójkąt A B C. Z górnego wierzchołka C poprowadzono odcinek C S, przy czym koniec S znajduje się na podstawie A B. Z wierzchołka B poprowadzono odcinek B R, gdzie punkt R znajduje się na boku A C. Z wierzchołka A poprowadzono odcinek A Q, gdzie punkt Q znajduje się na boku B C. Odcinki A Q, B R oraz C S przecinają się wewnątrz trójkąta w punkcie O. Przy wierzchołkach oznaczono kąty: przy wierzchołku A kąt alfa, przy B kąt beta, przy C kąt gamma. Na rysunku zapisano następujące zależności: , , , , oraz .
Korzystając z modelu opisanego na powyższym rysunku i oznaczeń tam przyjętych, wyznacz długość odcinka , a następnie wykaż, że w dowolnym trójkącie o kątach , , zachodzi nierówność .
Uzupełnij puste pola, dobierając odpowiedni tekst (oznaczenia) spośród podanych niżej.
Rz36SPcxhwYdP
Ponieważ miara kąta A O B koniec miary kąta równa się alfa dodać beta równa się 180 stopni odjąć gamma 1. alfa, 2. długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, 3. BETA, 4. długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, 5. kosinus alfa, 6. kosinus BETA, więc 1. alfa, 2. długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, 3. BETA, 4. długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, 5. kosinus alfa, 6. kosinus BETA równa się, początek ułamka, długość odcinka, O S, koniec długości odcinka, mianownik, długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, koniec ułamka.
Stąd długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, równa się, początek ułamka, długość odcinka, O S, koniec długości odcinka, mianownik, kosinus BETA, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, kosinus alfa, razy, kosinus BETA, mianownik, kosinus BETA, koniec ułamka, równa się, kosinus alfa.
Ale z nierówności trójkąta (dla trójkąta A O B) mamy w szczególności,
że długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, plus1. alfa, 2. długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, 3. BETA, 4. długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, 5. kosinus alfa, 6. kosinus BETA większy niż1. alfa, 2. długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, 3. BETA, 4. długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, 5. kosinus alfa, 6. kosinus BETA, a stąd wynika teza.
Ponieważ miara kąta A O B koniec miary kąta równa się alfa dodać beta równa się 180 stopni odjąć gamma 1. alfa, 2. długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, 3. BETA, 4. długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, 5. kosinus alfa, 6. kosinus BETA, więc 1. alfa, 2. długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, 3. BETA, 4. długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, 5. kosinus alfa, 6. kosinus BETA równa się, początek ułamka, długość odcinka, O S, koniec długości odcinka, mianownik, długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, koniec ułamka.
Stąd długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, równa się, początek ułamka, długość odcinka, O S, koniec długości odcinka, mianownik, kosinus BETA, koniec ułamka, równa się, początek ułamka, kosinus alfa, razy, kosinus BETA, mianownik, kosinus BETA, koniec ułamka, równa się, kosinus alfa.
Ale z nierówności trójkąta (dla trójkąta A O B) mamy w szczególności,
że długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, plus1. alfa, 2. długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, 3. BETA, 4. długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, 5. kosinus alfa, 6. kosinus BETA większy niż1. alfa, 2. długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, 3. BETA, 4. długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, 5. kosinus alfa, 6. kosinus BETA, a stąd wynika teza.
Ponieważ , więc . Stąd . Ale z nierówności trójkąta (dla trójkąta ) mamy w szczególności, że , a stąd wynika teza.
1
Ćwiczenie 2
RoeNuiTooYBLL
Ilustracja przedstawia trójkąt A B C. Z górnego wierzchołka C poprowadzono odcinek C S, przy czym koniec S znajduje się na podstawie A B. Z wierzchołka B poprowadzono odcinek B R, gdzie punkt R znajduje się na boku A C. Z wierzchołka A poprowadzono odcinek A Q, gdzie punkt Q znajduje się na boku B C. Odcinki A Q, B R oraz C S przecinają się wewnątrz trójkąta w punkcie O. Przy wierzchołkach oznaczono kąty: przy wierzchołku A kąt alfa, przy B kąt beta, przy C kąt gamma. Na rysunku zapisano następujące zależności: , , , , oraz .
Wiedząc, że dla dowolnego kąta prawdziwy jest wzór oraz korzystając z modelu opisanego na rysunku i oznaczeń tam przyjętych, wyznacz długość odcinków oraz , a następnie wykaż, że w dowolnym trójkącie o kątach , , zachodzi równość .
Elementy do uszeregowania: 1. Zatem kosinus BETA, równa się, sinus alfa, razy, sinus GAMMA, minus, kosinus alfa, razy, kosinus GAMMA., 2. Ponieważ miara kąta A O R koniec miary kąta równa się gamma, więc kosinus GAMMA, równa się, początek ułamka, długość odcinka, O R, koniec długości odcinka, mianownik, długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, koniec ułamka., 3. Ponieważ BETA, równa się, sto osiemdziesiąt stopni, minus, nawias alfa, plus, GAMMA zamknięcie nawiasu, więc kosinus BETA, równa się, kosinus nawias sto osiemdziesiąt stopni, minus, nawias alfa, plus, GAMMA zamknięcie nawiasu zamknięcie nawiasu, równa się, minus, kosinus nawias alfa, plus, GAMMA zamknięcie nawiasu, 4. Ale długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, plus, długość odcinka, O R, koniec długości odcinka, równa się, długość odcinka, B R, koniec długości odcinka, czyli kosinus BETA, plus, kosinus alfa, razy, kosinus GAMMA, równa się, sinus alfa, razy, sinus GAMMA., 5. Stąd długość odcinka, O R, koniec długości odcinka, równa się, długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, razy, kosinus GAMMA, równa się, kosinus alfa, razy, kosinus GAMMA., 6. Ponadto sinus alfa, równa się, początek ułamka, długość odcinka, B R, koniec długości odcinka, mianownik, długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, koniec ułamka, czyli długość odcinka, B R, koniec długości odcinka, równa się, sinus alfa, razy, sinus GAMMA.
Elementy do uszeregowania: 1. Zatem kosinus BETA, równa się, sinus alfa, razy, sinus GAMMA, minus, kosinus alfa, razy, kosinus GAMMA., 2. Ponieważ miara kąta A O R koniec miary kąta równa się gamma, więc kosinus GAMMA, równa się, początek ułamka, długość odcinka, O R, koniec długości odcinka, mianownik, długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, koniec ułamka., 3. Ponieważ BETA, równa się, sto osiemdziesiąt stopni, minus, nawias alfa, plus, GAMMA zamknięcie nawiasu, więc kosinus BETA, równa się, kosinus nawias sto osiemdziesiąt stopni, minus, nawias alfa, plus, GAMMA zamknięcie nawiasu zamknięcie nawiasu, równa się, minus, kosinus nawias alfa, plus, GAMMA zamknięcie nawiasu, 4. Ale długość odcinka, B O, koniec długości odcinka, plus, długość odcinka, O R, koniec długości odcinka, równa się, długość odcinka, B R, koniec długości odcinka, czyli kosinus BETA, plus, kosinus alfa, razy, kosinus GAMMA, równa się, sinus alfa, razy, sinus GAMMA., 5. Stąd długość odcinka, O R, koniec długości odcinka, równa się, długość odcinka, A O, koniec długości odcinka, razy, kosinus GAMMA, równa się, kosinus alfa, razy, kosinus GAMMA., 6. Ponadto sinus alfa, równa się, początek ułamka, długość odcinka, B R, koniec długości odcinka, mianownik, długość odcinka, A B, koniec długości odcinka, koniec ułamka, czyli długość odcinka, B R, koniec długości odcinka, równa się, sinus alfa, razy, sinus GAMMA.
2
Ćwiczenie 3
Udowodnij, że jeśli w trójkącie rozwartokątnym kąty mają miary , , i jest kątem o największej mierze, to . Wskazówka: zauważ, że boki dowolnego trójkąta wpisanego w okrąg o średnicy 1 mają długości równe sinusom kątów leżących naprzeciwko tych boków.
Wiemy, że trójkąt jest rozwartokątny, tylko wtedy, gdy kwadrat długości największego boku jest większy od sumy kwadratów długości boków pozostałych. Ponadto dowolny trójkąt o kątach , , jest podobny do trójkąta o tych samych kątach, wpisanego w okrąg o średnicy .
Jeśli skalę tego podobieństwa oznaczylibyśmy, przez , to długości boków byłyby równe: , , . Stąd . Dzieląc równość przez otrzymujemy tezę.
RGeyF8gEi8Vbp2
Ćwiczenie 4
Uzupełnij zdanie, by uzyskać zdanie prawdziwe. Istnieje trójkąt ostrokątny, w którym kąty mają miary alfa, BETA, GAMMA, taki, że Możliwe odpowiedzi: 1. kosinus BETA, większy niż, sinus alfa, razy, sinus BETA, 2. sinus alfa, razy, sinus GAMMA, mniejszy niż, sinus alfa, razy, kosinus BETA, 3. sinus alfa, razy, sinus GAMMA, większy niż, sinus alfa, razy, kosinus BETA, 4. sinus alfa, razy, sinus GAMMA, równa się, kosinus BETA
2
Ćwiczenie 5
Udowodnij, że w trójkącie ostrokątnym, w którym kąty mają miary , , , prawdziwa jest nierówność .
Skorzystamy z definicji funkcji trygonometrycznych w trójkącie prostokątnym. Wtedy przy „klasycznych” oznaczeniach mamy: , , gdzie jest długością przeciwprostokątnej, a , to długości dwóch przyprostokątnych.
Wtedy zadana nierówność przyjmuje postać: , czyli . Prowadzi to do oczywistej nierówności trójkąta: .
Co kończy dowód.
2
Ćwiczenie 6
Punkt jest ortocentrum trójkąta ostrokątnego . Udowodnij, że promień okręgu opisanego na trójkącie jest równy promieniowi okręgu opisanego na trójkącie .
Oznaczmy kąty przy wierzchołkach , , odpowiednio przez , , , a promień okręgu opisanego na trójkącie oznaczmy przez .
Wtedy . Zauważmy, że przy przyjętych oznaczeniach, . Zatem: .
Stosując twierdzenie sinusów dla trójkąta mamy w szczególności, że . Stąd teza.
3
Ćwiczenie 7
W danym trójkącie, dwusieczna jednego z jego kątów podzieliła bok przeciwległy na odcinki o długościach i . Uzasadnij, ze żaden z boków tego trójkąta nie może mieć długości .
Przypuśćmy, że taki trójkąt istnieje i oznaczmy przez długość trzeciego z jego boków. Z twierdzenia o dwusiecznej mielibyśmy albo . Z pierwszej równości otrzymalibyśmy, że , z drugiej .
W żadnym z tych przypadków nie jest spełniony warunek trójkąta. Otrzymana sprzeczność dowodzi tezy.
R1JNLVOqHlo0H3
Ćwiczenie 8
W trójkącie, dwusieczna kąta GAMMA podzieliła bok przeciwległy na odcinki o długościach x, x, plus, pięć. Krótszy z boków przyległych do kąta GAMMA ma długość x, plus, dwa, a dłuższy z boków przyległych do tego kąta, ma długość x, plus, osiem. Najdłuższy z boków trójkąta ma długość Możliwe odpowiedzi: 1. trzydzieści, 2. dwadzieścia pięć, 3. osiemnaście, 4. dwanaście
Słownik
sinus kąta w trójkącie prostokątnym
sinus kąta w trójkącie prostokątnym
stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw tego kąta do długości przeciwprostokątnej w tym trójkącie
spodek wysokości poprowadzonej z wybranego wierzchołka trójkąta
spodek wysokości poprowadzonej z wybranego wierzchołka trójkąta
spodkiem wysokości poprowadzonej z wybranego wierzchołka trójkąta nazywamy punkt, który jest jednym z końców tej wysokości, różnym od wierzchołka, z którego prowadzona jest wysokość