Słownik
dzieło sztuki oderwane od obrazowania rzeczywistości, stanowiące zazwyczaj kompozycję linii, plam, brył i płaszczyzn, zaliczane do sztuki nieprzedstawiającej świata rozpoznawalnych przedmiotów.
akademia [gr. Akadḗmeia], nazwa pochodząca od starożytnej akademii w Atenach; współcześnie używana przede wszystkim na oznaczenie instytucji nauczających o charakterze wyższej uczelni, zwłaszcza specjalistycznych szkół wyższych (np. akademie: sztuk pięknych, ekonomiczne, medyczne, wojskowe, sportowe), mających samorząd i prawo nadawania stopni naukowych.
w sztukach plastycznych to przedstawienie nagiej postaci ludzkiej.
pracownia artysty (malarza, rzeźbiarza, fotografika itp.) z odpowiednim oświetleniem naturalnym i sztucznym oraz wyposażeniem zgodnym z rodzajem twórczości artystycznej (w sztukach plastycznych).
portret własny artysty.
inaczej krosno malarskie, czyli drewniana rama, na którą naciągnięte jest płótno przed przygotowaniem go do malowania obrazu.
malarstwo, którego głównym tematem są sceny z życia codziennego: obyczaje, zabawa, praca; przedstawia najczęściej zwykłych ludzi w ich codziennym otoczeniu.
kompozycja, w której najczęściej ukazywane są nieożywione przedmioty dobrane ze względów kompozycyjno‑estetycznych lub symbolicznych.
płaska, zazwyczaj owalna płytka służąca do rozrabiania farb.
w sztukach plastycznych to dzieło, którego głównym tematem są rzeczywiste lub wyobrażone przez artystę widoki krajobrazu.
[fr. (en) plen air ‘pod gołym niebem’], w sztukach plastycznych malowanie bezpośrednio z natury, w otwartej przestrzeni.
ślad na podłożu o zróżnicowanym kształcie, wielkości i barwie, powstały w wyniku naniesienia pigmentu za pomocą wybranego narzędzia malarskiego.
wyobrażenie, przedstawienie, podobizna konkretnego człowieka.
w sztukach plastycznych to najczęściej dzieło malarskie, którego tematem są wydarzenia historyczne. Odmianą przedstawień historycznych są sceny batalistyczne –przedstawienia bitew, oblężeń, życia obozowego, podczas bitew i wojen.
Sztaluga [niem.], drewniany, rozkładany stojak na nogach, służący malarzowi do umieszczenia na nim obrazu podczas malowania, obecnie także wykonywana z aluminium.
przezroczysta substancja żywiczna stosowana do powlekania obrazów, zabezpieczająca je przed wpływami atmosferycznymi oraz dodająca głębi barwom.
Słownik pojęć został opracowany na podstawie:
Encyklopedia PWN – wydanie internetowe; https://encyklopedia.pwn.pl/
Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. Krystyna Kubalska‑Sulkiewicz, Warszawa, 2003.
Bibliografia
Doerner M., Materiały malarskie i ich zastosowanie, Warszawa, 2017.
Lewicka J., 100 technik plastycznych, Warszawa 1969.
Little S., Sztuka. Kierunki, mistrzowie, arcydzieła, Elipsa, Poznań 2007.
Ślesiński W,. Techniki Malarskie Spoiwa Organiczne, Warszawa 1984.
Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. Kubalska – Sulkiewicz K., Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2006.