Film dostępny pod adresem /preview/resource/RIwr2ApBtw7mH

Film pod tytułem „Wielka trójka”. Tekst czytany przez lektora: Najbardziej znana nagrodą filmową jest Nagroda Amerykańskiej Akademii Filmowej (Oscar). Mimo że, dotyczy ona głównie dzieł twórców amerykańskich, dzięki promocji, stała się najpopularniejszą nagrodą na świecie. Geneza nazwy nie jest dokładnie znana, istnieje kilka historii, w tym ta, że została ona wymyślona przez Margaret Herrick, bibliotekarkę Akademii, której statuetka przypominała jej wuja Oscara. Pierwsza ceremonia rozdania Oscarów odbyła się 1929 r. Na początku skromna gala, przerodziła się w wielkie medialne show, i jedno z najważniejszych kulturalnych wydarzeń w roku. Walka o laury Akademii to rozbudowana machina promocyjna, w której poziom artystyczny filmu, nie zawsze gra najważniejszą rolę. „Oscarowy” sezon rozpoczyna się na przełomie października i listopada, wtedy to premiery mają pierwsze filmy, które według wytwórni mają szanse na zdobycie statuetek. To również czas, w którym nagrody przyznają koła krytyków. Do finałowej gali, liczne gremia wręczają swoje wyróżnienia, niekiedy przewidując laureatów Oscarów. Obecnie nagrody przyznaje się 24 kategoriach (od 2 do 5 nominowanych). Rekordem jedenastu zdobytych statuetek poszczycić mogą się filmy: „Ben Hur” (1959), „Titanic” (1997) oraz „Władca Pierścieni: Powrót Króla” (2003). Podczas projekcji filmu widoczny jest mężczyzna siedzący przed ekranem, na którym widoczne są statuetki Oscara. Następny obraz przedstawia galę Oscarów. Duży budynek z wejściem w złotym kolorze przed którym znajdują się tysiące osób. Potem kolejno prezentowane są kadry trzech filmów, które zdobyły najwięcej Oscarów. Tekst odczytywany przez lektora: „Ben Hur” jest dramatem kostiumowym w reżyserii Williama Wylera. Premiera filmu odbyła się 18 listopada 1959 r. Obraz jest adaptacją książki Lewisa Walace’a pod tym samym tytułem. Autorami scenariusza są: Maxwell Anderson, Christopher Fry, Gore Vidal, Karl Tunberg. Główne role zagrali: Charlton Heston jako Judah Ben-Hur, Stephen Boyd jako Messala, Martha Scott jako Miriam, Cathy O’Donnell jako Tirzah, Haya Harareet jako Esther, Sam Jaffe jako Simonides, Jack Hawkins jako Quintus Arrius. Podczas 32. Ceremonii rozdania Amerykańskiej Nagrody Filmowej „Ben Hur” zdobył 11 statuetek (z 12 nominacji) w kategoriach dla: Najlepszego filmu, Najlepszego aktora pierwszoplanowego, Najlepszego aktora drugoplanowego, Najlepszego reżysera, Najlepszej muzyki, Najlepszej scenografii, Najlepszych efektów specjalnych, Najlepszych kostiumów, Najlepszych zdjęć, Najlepszego dźwięku i Najlepszego montażu. „Ben Hur” znajduje się na 100 miejscu listy stu najlepszych amerykańskich filmów według American Film Institute z 2007 r. Fabuła filmu skupia się na bogatym żydowskim księciu i kupcu z Jerozolimy – Judzie Ben Hurze, który w wyniki różnic politycznych zostaje skazany na galery przez swojego dawnego przyjaciela Messalę. Jednocześnie matka i siostra głównego bohatera zostają uwięzione. Juda poznaje także Jezusa Chrystusa, który jako jedyny podaje mu wodę. W wyniku szczęśliwych okoliczności Ben Hur odzyskuje wolność i przysięga zemstę na Massali. Poza tym postanowił odszukać chore na trąd matkę i siostrę, które chciał zaprowadzić do tajemniczego Nauczyciela – Jezusa Chrystusa. Jednak Jezus już był sądzony i skazany na ukrzyżowanie przez Poncjusza Piłata. Ben Hur towarzyszył Mesjaszowi aż do chwili śmierci. Po powrocie bohatera do kobiet, okazało się, że zostały uzdrowione z trądu. Na kolejny film, który zdobędzie aż 11 statuetek Oscarów, należało poczekać aż do 70. Ceremonii rozdania tych nagród w 1998 r. Podczas projekcji pojawiają się kadry z filmu Ben Hur: kadr 1 pięć osób stoi w dużej sali w rękach trzymają kieliszki z napojem. Po lewej stronie stoją dwie młode kobiety i jedna starsza, ubrane są w długie suknie. Po prawej stronie dwóch mężczyzn młodszy i starszy. Wszyscy uśmiechają się do siebie. Kadr 2 Wyścig rydwanów, oglądany przez zgromadzone tłumy ludzi. Na pierwszym planie rydwan czterokonny i kierujący nim mężczyzna. Konie są białe i galopują z rozwianymi grzywami. Kadr 3 Na tle murów stoi młody mężczyzna widoczny od pasa w górę. Ubrany jest w szary strój z ciemną peleryną. Z tylu widać żołnierzy z włóczniami w czerwonych pelerynach i chełmach na głowie oraz wiwatujący tłum. Kadr 4 Na łodzi unoszącej się na morzu, znajdują się żołnierze rzymscy oraz dwóch mężczyzn. Młodszy nagi z przepaską na biodrach i starszy w jasnym stroju i brązowej kamizelce. Starszy mężczyzna podaje kubek z wodą młodszemu. Tekst czytany przez lektora: Rekordowi „Ben Hura” dorównał „Titanic” z 1997 r. w reżyserii i według scenariusza Jamesa Camerona. Główne role zagrali: Leonardo DiCaprio jako Jack Dawson, Kate Winslet jako Rose DeWitt Bukater, Billy Zane jako Caledon "Cal" Hockley, Kathy Bates jako Molly Brown, Frances Fisher jako Ruth DeWitt Bukater, Gloria Stuart jako Starsza Rose. „Titanic” był nominowany w 14 kategoriach, zdobył 11 statuetek za: scenografię, zdjęcia, kostiumy, reżyserię, produkcję, oryginalną ścieżkę muzyczną, oryginalną piosenkę, najlepszy film, dźwięk, efekty dźwiękowe i efekty specjalne. „Titanic” znajduje się na 83 miejscu listy stu najlepszych amerykańskich filmów według American Film Institute z 2007 r. Film zarobił ponad 2 mld dolarów amerykańskich i drugim najbardziej dochodowym filmem w historii (za „Avatarem”). Film zaczyna się współczesną sceną wydobycia z wraku Titanica legendarnego diamentu „Serce Oceanu”. Nurkowie znajdują sejf z aktem dziewczyny z naszyjnikiem. Rysunek został rozpowszechniony przez media i w taki sposób o rysunku dowiaduje się wdowa Rose Calvert, która zaczyna wspominać rejs. Rose pochodziła z zubożałej szlachty, wraz z matką, narzeczonym i jego lokajem udała się w podróż do Nowego Jorku. Znużona konwenansami postanowiła popełnić samobójstwo, ale zauważył i uratował ją biedny rysownik Jack Dawson, który wygrał bilet na statek. Między Rose i Jackiem rodzi się uczucie, które w tragiczny sposób zostało przerwane katastrofą statku. Podczas projekcji pojawiają się kadry z filmu Titanic, kadr 1 Dwie młode kobiety widoczne od ramion w górę. Kobiety pochyliły głowy z krótkimi włosami dotykając się czołami. Kadr 2 Młody mężczyzna i kobieta widoczni na pierwszym planie patrzą zatroskani przed siebie. Mężczyzna stoi tuż za kobietą. W tle widać głowy mężczyzn. Kadr 3 Kobieta i mężczyzna stoją na dziobie statku. Kobieta rozłożyła szeroko ręce, stojący za nią mężczyzna trzyma ją w pasie. Kadr 4 Młoda kobieta w eleganckiej, wieczorowej sukni stoi na schodach. Młody mężczyzna w białej koszuli i ciemnym garniturze stoi przed kobietą trzymając ją za dłoń prawej ręki. Tekst czytany przez lektora: Trzecim i ostatnim jak do tej pory filmem, który może pochwalić się 11 statuetkami Oscara jest trzecia część trylogii Petera Jacksona „Władca Pierścieni: Powrót Króla” z 2003 r. Scenariusz na podstawie trylogii J.R.R. Tolkiena „Władca Pierścieni” napisali Frances Walsh, Philippa Boyens i Peter Jackson. Główne role zagrali: Elijah Wood jako Frodo Baggins, Sean Astin jako Samwise „Sam” Gamgee, Dominic Monaghan jako Meriadok „Merry” Brandybuck, Billy Boyd jako Peregrin „Pippin” Took, Viggo Mortensen jako Aragorn, Ian McKellen jako Gandalf Biały, Liv Tyler jako Arwena, Orlando Bloom jako Legolas, Andy Serkis jako Gollum / Sméagol, John Rhys-Davies jako Gimli, Cate Blanchett jako Galadriela. Film miał premierę 17 grudnia 2003 r. „Władca Pierścieni: Powrót Króla” był nominowany w 11 kategoriach i we wszystkich zwyciężył. Obraz zdobył Oscary za: najlepszy film, reżyserię, scenariusz adaptowany, charakteryzację, muzykę oryginalną, piosenkę, scenografię, efekty specjalne, kostiumy, montaż. Wszystkie trzy części trylogii: „Drużyna Pierścienia”, „Dwie Wieże” i „Powrót Króla” były kręcone jednocześnie w Nowej Zelandii. „Władca Pierścieni” opowiada o wędrówce hobbitów: Froda i Sama do Mordoru, aby w Górze Przeznaczenia zniszczyć pierścień, który może dać nieograniczoną władzę Sauronowi – Władcy Ciemności. W ostatniej części filmu równolegle obserwujemy podróż Froda i Sama oraz ich przewodnika – Golluma, który chce odzyskać pierścień oraz przygotowania świata ludzi do wielkiej wojny z Sauronem. „Powrót Króla” jest zwieńczeniem historii, która kończy się zniszczeniem Jedynego Pierścienia oraz powrotem prawowitego władcy – Aragorna na tron Gondoru. Peter Jackson odstąpił od wiernego odwzorowania książki Tolkiena. Podczas projekcji pojawiają się kadry z filmu Władca Pierścieni. Powrót Króla. Kadr 1 Młody mężczyzna z włosami do ramion patrzy przed siebie, widoczna jest tylko jego głowa. W tle niebo z ciemnymi chmurami. Kadr 2 grupa konnych rycerzy z chorągiewkami, na ich czele młody mężczyzna. Kadr 3 Na tle równiny obok dachu chaty, stoją trzej mężczyźni. Starszy mężczyzna z siwymi włosami i długą siwą brodą w białej szacie stoi pomiędzy dwoma młodszymi mężczyznami. Jeden z nich z długimi włosami uzbrojony jest w łuk. Drugi ma ciemne włosy do ramion, do pasa przypięty ma miecz. Po prawej stronie dwóch konnych wojowników. Kadr 4 Rycerze zgromadzeni wokół stojącego na podwyższeniu przywódcy z uniesioną ręką. Kadr 5 Młody mężczyzna z ciemnymi włosami do ramion trzyma przed sobą miecz z ostrzem skierowanym w górę. Kadr 6 W jaskini skalnej stoi młodzieniec w szarej koszuli i ciemnych spodniach z szelkami. Ma ciemne włosy do ramion, głowę zwrócił w prawo.