Dla starożytnych bardzo często wzorami postępowania stawali się herosi. O ich życiu opowiadano wiele legend, które przekazywano z pokolenia na pokolenie. Stanowili oni nieodłączny element greckich wierzeń.

Niejednokrotnie stawiano ich na równi z bogami, przypisując im rolę półbogów.

Herosem mogła zostać po śmierci osoba o wybitnych osiągnięciach, która wzbudziła szacunek i podziw swoich współtowarzyszy. Byli nimi np. założyciele rodów lub miast, bohaterowie wojenni, prorocy, wynalazcy.

Warto wiedzieć, że w starożytnej Grecji groby herosów stanowiły miejsce kultu. W chwilach trwogi, niebezpieczeństwa ludzie starożytni modlili się do swoich bohaterów, wierząc, że ci – jako najbliżsi opiekunowie – mogli im przyjść z pomocą.

Motyw heroicznej walki od wieków jest obecny w literaturze. Odnajdziemy go w mitologicznych opowieściach o herosach i w średniowiecznych eposach rycerskich opiewających dokonania rycerzy. Czy ich motywacje znacznie różniły się od tych, w imię których do walki stają herosi naszych czasów?