Zapoznaj się ze schematem interaktywnym przedstawiającym wybrane środki stylistyczne. Podaj po jednym własnym przykładzie każdego z nich.
RtU1IzLRykBsU
(Uzupełnij).
R1ToPxAqtWAV01
Schemat pod tytułem środki stylistyczne w „Sonetach krymskich”. Schemat podzielony jest na pięć kolumn: środki składniowe, środki słowotwórcze, środki fonetyczne, środki leksykalne, tropy. W każdej kolumnie omówione są wskazane środki, według poniższego opisu. I. Środki składniowe: 1. Powtórzenie. Wielokrotne użycie tego samego wyrazu/frazy, 2. Przykład Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi, Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi (Stepy akermańskie), 3. Pytanie retoryczne. Zadane nie dla uzyskania odpowiedzi, lecz w celu skłonienia odbiorcy do przemyśleń, 4. Przykład Gdzież jesteś, o miłości, potęgo i chwało? (Bakczysaraj), 5. Anafora. Powtórzenie tego samego słowa bądź zwrotu na początku kolejnych segmentów wypowiedzi, 6. Przykład I ręką tam nie wskazuj – nie masz u rąk pierza; I myśli tam nie puszczaj, bo myśl jak kotwica (Droga nad przepaścią w Czufut‑Kale), 7. Apostrofa. Bezpośredni zwrot do kogoś lub czegoś, 8. Przykład Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! O minarecie świata! o gór padyszachu! (Czatyrdah), 9. Inwersja. Niezwykły szyk zdania, zmiana kolejności wyrazów, 10. Przykład Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu (Stepy akermańskie). II. Środki słowotwórcze: 11. Zdrobnienie. Wyraża: 1) czułość, sympatię 2) ironię 3) wielkość, 12. Przykład Polko! – i ja dni skończę w samotnej żałobie: Tu niech mi garstkę ziemi dłoń przyjazna rzuci. (Grób Potockiej), 13. Zgrubienie. Wyraża: 1) negatywne nastawienie 2) wielkość 3) nastawienie żartobliwe, poufałe, 14. Przykład Jeszcze wielka, lecz już pusta Girajów dziedzina! Zamiatane czołem baszów ganki i przedsienia, Sofy, trony potęgi, miłości schronienia, Przeskakuje sarańcza, obwija gadzina. (Bakczysaraj) Te zamki, połamane w zwaliska bez ładu, Zdobiły cię i strzegły, o niewdzięczny Krymie! Dzisiaj sterczą na górach jak czaszki olbrzymie, W nich gad mieszka, lub człowiek podlejszy od gadu. Szczeblujmy na wieżycę, szukam herbów śladu; (Ruiny zamku w Bałakławie). III. Środki fonetyczne: 15. Onomatopeja. Wyraz dźwiękonaśladowczy, 16. Przykład Zdarto żagle, ster prysnął, ryk wód, szum zawiei (Burza), 17. Rym. Powtórzenie jednakowych lub podobnych układów brzmieniowych w zakończeniach wyrazów, 18. Przykład Spojrzyj w przepaść – niebiosa leżące na dole, To jest morze; – śród fali zda się, że ptak‑góra Piorunem zastrzelony, swe masztowe pióra Roztoczył kręgiem, szerszym niż tęczy półkole (Góra Kikineis), 19. Instrumentacja głoskowa. Bliskie sąsiedztwo powtarzających się podobnych głosek, 20. Przykład. Zdarto żagle, ster prysnął, ryk wód, szum zawiei, Głosy trwożnej gromady, pomp złowieszcze jęki, Ostatnie liny majtkom wyrwały się z ręki, Słońce krwawo zachodzi, z nim resztki nadziei. (Burza) nagromadzenie szumiącej głoski „sz” oraz głosek dźwięcznych „r” i „ż”. IV. Środki leksykalne. 21. Archaizm. Wyraz, który wyszedł z użycia, 22. Przykład Między światem i niebem jak drogman stworzenia, [...], Słuchasz tylko, co mówi Bóg do przyrodzenia, (Czatyrdah) drogman – tłumacz, pośrednik, 23. Orientalizm. Wyraz zapożyczony z kultur orientalnych, 24. Przykład Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! O minarecie świata! o gór padyszachu! (Czatyrdah) minaret – wysoka wieża przy meczecie (miejsce kultu muzułmańskiego) padyszach – tytuł królów perskich. V. Tropy: 25. Epitet. Określenie rzeczownika, 26. Przykład W kraju wiosny, pomiędzy rozkosznymi sady, Uwiędłaś, młoda różo! (Grób Potockiej), 27. Porównanie. Zestawianie dwóch członów połączone spójnikiem: jak, jako, jak gdyby, niby, niczym, wskazujące na podobieństwo zjawisk lub przedmiotów, 28. Przykład Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu, Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi (Stepy akermańskie) Łąka w kwiatach, nad łąką latające kwiaty, Motyle różnofarbne, niby tęczy kosa (Ałuszta w dzień), 29. Metafora (przenośnia). Zestawienie odległych znaczeniowo wyrazów, które skutkuje nowym sposobem patrzenia na daną rzecz, nadaniem nowego sensu, 30. Przykład. Słońce krwawo zachodzi, z nim reszta nadziei (Burza) Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! O minarecie świata! o gór padyszachu! (Czatyrdah). Odmiany metafory: 31. Symbol. Ma jedno znaczenie dosłowne i wiele znaczeń ukrytych. W przeciwieństwie do alegorii jest wieloznaczny, 32. Przykład Gdzież jesteś, o miłości, potęgo i chwało! Wy macie trwać na wieki, źródło szybko płynie, O hańbo! wyście przeszły, a źródło zostało. (Bakczysaraj) źródło – symbol wody, życia, natury, 33. Animizacja. Nadanie przedmiotom, zjawiskom nieożywionym cech istoty żywej, 34. Przykład Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! [...] Siedzisz sobie pod bramą niebios [...] Słuchasz tylko, co mówi Bóg do przyrodzenia. (Czatyrdah), 35. Personifikacja. Nadanie zwierzętom, roślinom lub ideom cech ludzkich, 36. Przykład Wiatr! – wiatr! – Dąsa się okręt, zrywa się z wędzidła, Przewala się, nurkuje w pienistej zamieci, Wznosi kark, zdeptał fale, i skroś niebios leci, Obłoki czołem sieka, wiatr chwyta pod skrzydła. (Żegluga), 37. Peryfraza. Zastąpienie wyrazu opisem, który będzie równoważnikiem znaczeniowym, 38. Przykład Już góra z piersi mgliste otrząsa chylaty (Ałuszta w dzień), 39. Hiperbola. Celowe wyolbrzymienie, przejaskrawienie, 40. Przykład W takiej ciszy! – tak ucho natężam ciekawie, Że słyszałbym głos z Litwy. (Stepy akermańskie), 41. Oksymoron. Metaforyczne zestawienie wyrazów o znaczeniach przeciwstawnych, które się wzajemnie wykluczają, 42. Przykład Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu (Stepy akermańskie).
Schemat pod tytułem środki stylistyczne w „Sonetach krymskich”. Schemat podzielony jest na pięć kolumn: środki składniowe, środki słowotwórcze, środki fonetyczne, środki leksykalne, tropy. W każdej kolumnie omówione są wskazane środki, według poniższego opisu. I. Środki składniowe: 1. Powtórzenie. Wielokrotne użycie tego samego wyrazu/frazy, 2. Przykład Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi, Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi (Stepy akermańskie), 3. Pytanie retoryczne. Zadane nie dla uzyskania odpowiedzi, lecz w celu skłonienia odbiorcy do przemyśleń, 4. Przykład Gdzież jesteś, o miłości, potęgo i chwało? (Bakczysaraj), 5. Anafora. Powtórzenie tego samego słowa bądź zwrotu na początku kolejnych segmentów wypowiedzi, 6. Przykład I ręką tam nie wskazuj – nie masz u rąk pierza; I myśli tam nie puszczaj, bo myśl jak kotwica (Droga nad przepaścią w Czufut‑Kale), 7. Apostrofa. Bezpośredni zwrot do kogoś lub czegoś, 8. Przykład Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! O minarecie świata! o gór padyszachu! (Czatyrdah), 9. Inwersja. Niezwykły szyk zdania, zmiana kolejności wyrazów, 10. Przykład Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu (Stepy akermańskie). II. Środki słowotwórcze: 11. Zdrobnienie. Wyraża: 1) czułość, sympatię 2) ironię 3) wielkość, 12. Przykład Polko! – i ja dni skończę w samotnej żałobie: Tu niech mi garstkę ziemi dłoń przyjazna rzuci. (Grób Potockiej), 13. Zgrubienie. Wyraża: 1) negatywne nastawienie 2) wielkość 3) nastawienie żartobliwe, poufałe, 14. Przykład Jeszcze wielka, lecz już pusta Girajów dziedzina! Zamiatane czołem baszów ganki i przedsienia, Sofy, trony potęgi, miłości schronienia, Przeskakuje sarańcza, obwija gadzina. (Bakczysaraj) Te zamki, połamane w zwaliska bez ładu, Zdobiły cię i strzegły, o niewdzięczny Krymie! Dzisiaj sterczą na górach jak czaszki olbrzymie, W nich gad mieszka, lub człowiek podlejszy od gadu. Szczeblujmy na wieżycę, szukam herbów śladu; (Ruiny zamku w Bałakławie). III. Środki fonetyczne: 15. Onomatopeja. Wyraz dźwiękonaśladowczy, 16. Przykład Zdarto żagle, ster prysnął, ryk wód, szum zawiei (Burza), 17. Rym. Powtórzenie jednakowych lub podobnych układów brzmieniowych w zakończeniach wyrazów, 18. Przykład Spojrzyj w przepaść – niebiosa leżące na dole, To jest morze; – śród fali zda się, że ptak‑góra Piorunem zastrzelony, swe masztowe pióra Roztoczył kręgiem, szerszym niż tęczy półkole (Góra Kikineis), 19. Instrumentacja głoskowa. Bliskie sąsiedztwo powtarzających się podobnych głosek, 20. Przykład. Zdarto żagle, ster prysnął, ryk wód, szum zawiei, Głosy trwożnej gromady, pomp złowieszcze jęki, Ostatnie liny majtkom wyrwały się z ręki, Słońce krwawo zachodzi, z nim resztki nadziei. (Burza) nagromadzenie szumiącej głoski „sz” oraz głosek dźwięcznych „r” i „ż”. IV. Środki leksykalne. 21. Archaizm. Wyraz, który wyszedł z użycia, 22. Przykład Między światem i niebem jak drogman stworzenia, [...], Słuchasz tylko, co mówi Bóg do przyrodzenia, (Czatyrdah) drogman – tłumacz, pośrednik, 23. Orientalizm. Wyraz zapożyczony z kultur orientalnych, 24. Przykład Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! O minarecie świata! o gór padyszachu! (Czatyrdah) minaret – wysoka wieża przy meczecie (miejsce kultu muzułmańskiego) padyszach – tytuł królów perskich. V. Tropy: 25. Epitet. Określenie rzeczownika, 26. Przykład W kraju wiosny, pomiędzy rozkosznymi sady, Uwiędłaś, młoda różo! (Grób Potockiej), 27. Porównanie. Zestawianie dwóch członów połączone spójnikiem: jak, jako, jak gdyby, niby, niczym, wskazujące na podobieństwo zjawisk lub przedmiotów, 28. Przykład Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu, Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi (Stepy akermańskie) Łąka w kwiatach, nad łąką latające kwiaty, Motyle różnofarbne, niby tęczy kosa (Ałuszta w dzień), 29. Metafora (przenośnia). Zestawienie odległych znaczeniowo wyrazów, które skutkuje nowym sposobem patrzenia na daną rzecz, nadaniem nowego sensu, 30. Przykład. Słońce krwawo zachodzi, z nim reszta nadziei (Burza) Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! O minarecie świata! o gór padyszachu! (Czatyrdah). Odmiany metafory: 31. Symbol. Ma jedno znaczenie dosłowne i wiele znaczeń ukrytych. W przeciwieństwie do alegorii jest wieloznaczny, 32. Przykład Gdzież jesteś, o miłości, potęgo i chwało! Wy macie trwać na wieki, źródło szybko płynie, O hańbo! wyście przeszły, a źródło zostało. (Bakczysaraj) źródło – symbol wody, życia, natury, 33. Animizacja. Nadanie przedmiotom, zjawiskom nieożywionym cech istoty żywej, 34. Przykład Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu! [...] Siedzisz sobie pod bramą niebios [...] Słuchasz tylko, co mówi Bóg do przyrodzenia. (Czatyrdah), 35. Personifikacja. Nadanie zwierzętom, roślinom lub ideom cech ludzkich, 36. Przykład Wiatr! – wiatr! – Dąsa się okręt, zrywa się z wędzidła, Przewala się, nurkuje w pienistej zamieci, Wznosi kark, zdeptał fale, i skroś niebios leci, Obłoki czołem sieka, wiatr chwyta pod skrzydła. (Żegluga), 37. Peryfraza. Zastąpienie wyrazu opisem, który będzie równoważnikiem znaczeniowym, 38. Przykład Już góra z piersi mgliste otrząsa chylaty (Ałuszta w dzień), 39. Hiperbola. Celowe wyolbrzymienie, przejaskrawienie, 40. Przykład W takiej ciszy! – tak ucho natężam ciekawie, Że słyszałbym głos z Litwy. (Stepy akermańskie), 41. Oksymoron. Metaforyczne zestawienie wyrazów o znaczeniach przeciwstawnych, które się wzajemnie wykluczają, 42. Przykład Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu (Stepy akermańskie).
Polecenie 2
Nazwij zastosowane w podanym fragmencie sonetu Cisza morska środki stylistyczne i określ ich funkcje.
Adam MickiewiczCisza morska
Cichemi gra piersiami rozjaśniona woda; Jak marząca o szczęściu narzeczona młoda, Zbudzi się, aby westchnąć, i wnet znowu uśnie.
CART1 Źródło: Adam Mickiewicz, Cisza morska, [w:] tegoż, Wiersze, t. 1, oprac. Cz. Zgorzelski, Warszawa 1982.
R1PhrfnA6O3dS
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 1
Zapoznaj się z sonetem Burza i określ, co przedstawiają kolejno przywoływane przez poetę obrazy. Nadaj tytuł każdej ze strof.
Zapoznaj się z sonetem Burza i określ, co przedstawiają kolejno przywoływane przez poetę obrazy. Nadaj tytuł każdej ze strof.
Zapoznaj się z sonetem Burza i określ, co przedstawiają kolejno przywoływane przez poetę obrazy. Nadaj tytuł każdej ze strof.
Przeczytaj sonet Burza i określ, co przedstawiają obrazy kolejno przywoływane przez poetę. Nadaj tytuł każdej ze strof.
Adam MickiewiczBurza
Zdarto żagle, ster prysnął, ryk wód, szum zawiei, Głosy trwożnej gromady, pomp złowieszcze jęki, Ostatnie liny majtkom wyrwały się z ręki, Słońce krwawo zachodzi, z nim reszta nadziei.
Wicher z tryumfem zawył; a na mokre góry, Wznoszące się piętrami z morskiego odmętu, Wstąpił geniusz śmierci i szedł do okrętu, Jak żołnierz, szturmujący w połamane mury.
Ci leżą na pół martwi, ów załamał dłonie, Ten w objęcia przyjaciół żegnając się pada, Ci modlą się przed śmiercią, aby śmierć odegnać.
Jeden podróżny siedział w milczeniu na stronie I pomyślił: szczęśliwy, kto siły postrada, Albo modlić się umie, lub ma z kim się żegnać.
CART2 Źródło: Adam Mickiewicz, Burza, [w:] Adam Mickiewicz, Wiersze, t. 1, oprac. Cz. Zgorzelski, Warszawa 1982, s. 212.
RY4IUoWrgy83D
1. Tu uzupełnij 3. Tu uzupełnij
1. Tu uzupełnij 3. Tu uzupełnij
Postaraj się formułować zwięzłe i rzeczowe tytuły nazywające temat danej strofy.
Przykładowe propozycje:
Sztorm/Burza;
Potęga żywiołu/Widmo śmierci;
Reakcje ludzi/Strach pasażerów;
Samotny podróżny.
1
Ćwiczenie 2
Wskaż w tekście sonetu przykłady środków stylistycznych, za których pomocą poeta wykreował obraz morskiego żywiołu.
Wskaż w tekście sonetu przykłady środków stylistycznych, za których pomocą poeta wykreował obraz morskiego żywiołu.
Wskaż w tekście sonetu przykłady środków stylistycznych, za których pomocą poeta wykreował obraz morskiego żywiołu.
Wypisz z tekstu sonetu przykłady środków stylistycznych, za których pomocą poeta wykreował obraz morskiego żywiołu.
Opis burzy został zamknięty w dwóch pierwszych strofach sonetu.
Przykładowe odpowiedzi:
epitet: mokre góry, morski odmęt.
onomatopeja: ryk, szum, jęki, zawył.
porównanie: szedł [...] jak żołnierz.
animizacja: ryk wód, pomp złowieszcze jęki, liny majtkom wyrwały się z ręki, wicher zawył.
personifikacja: geniusz śmierci [...] szedł do okrętu.
RZnTY1zD7EXzz
Ćwiczenie 3
Dokończ zdanie. Zastosowane w opisie burzy środki stylistyczne uruchamiają u odbiorcy zmysły: Możliwe odpowiedzi: 1. słuchu., 2. smaku., 3. dotyku., 4. wzroku., 5. węchu.
RW4zLRKvErJxB
Ćwiczenie 4
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń.. W pierwszej strofie autor ukazuje realistyczny opis sztormu.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. W drugiej strofie obraz burzy ulega metaforyzacji.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Ukazany opis morza jest statyczny.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Dużą rolę w budowaniu nastroju odgrywa nagromadzenie czasowników.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń.. W pierwszej strofie autor ukazuje realistyczny opis sztormu.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. W drugiej strofie obraz burzy ulega metaforyzacji.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Ukazany opis morza jest statyczny.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Dużą rolę w budowaniu nastroju odgrywa nagromadzenie czasowników.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
1
Ćwiczenie 5
Na podstawie analizy funkcji metafory morza jako żołnierza szturmującego okręt scharakteryzuj naturę ukazaną w sonecie Burza Adama Mickiewicza. W swojej wypowiedzi podaj cztery określenia stanów emocjonalnych, które wywołuje ona u odbiorcy.
R7sronY7wHWfx
(Uzupełnij).
Zastanów się, jakie pole znaczeń otwiera zestawienie obrazu morza z figurą atakującego, wrogo nastawionego żołnierza i jakie nacechowanie emocjonalne temu towarzyszy.
Romantyczna natura jest potężna, silna, niebezpieczna. Człowiek nie ma szans w starciu z żywiołem. Metafora wojny buduje grozę sytuacji. Wywołane opisem stany emocjonalne to np. lęk, strach, niepokój, pokora, poczucie bezsilności i bezradności.
1
Ćwiczenie 6
Do każdego z podanych punktów dopisz wybrane fragmenty Burzy i nazwy środków poetyckich oraz wyjaśnij, w jaki sposób wskazane przez ciebie elementy służą realizacji danej funkcji.
Zastanów się, które środki stylistyczne mogą najlepiej służyć realizacji danej funkcji, a następnie poszukaj ich przykładów w tekście sonetu.
Epitety, onomatopeje – poeta buduje obraz odwołujący się do wzroku i słuchu odbiorcy po to, żebyśmy mogli dobrze wyobrazić sobie opisywaną sytuację; wymienia najważniejsze elementy budujące scenę zdarzeń: żagle, ster, liny, morze, słońce – ukonkretnia opisywany świat; metafory, porównania – stosuje także opis odrealniony, oddziałujący na wyobraźnię skojarzeniową.
Onomatopeje, rytm, rym – bardzo ważne są wrażenia dźwiękowe, ale także melodia tekstu.
Animizacje – tworzą nastrój grozy, budzą lęk przed dzikością przyrody; uosobienie śmierci – budzi strach, pokazuje, że sytuacja ludzi jest dramatyczna; epitety tworzą specyficzne obrazowanie, np. poeta podkreśla wielkość żywiołu (mokre góry), operowanie kolorem (krwawy zachód słońca).
1
Ćwiczenie 7
Dwie pierwsze strofy Burzy przedstawiają opis natury, dwie kolejne – reakcje i zachowania ludzi. Uzupełnij informacje dotyczące drugiej części sonetu.
RxjP9Fo7OXH8r
1. Opisz zachowania i reakcje pasażerów statku: (Uzupełnij)
2. Opisz zachowanie samotnego podróżnego: (Uzupełnij)
3. Wyjaśnij, jak rozumiesz refleksję mężczyzny „[...] szczęśliwy, kto siły postrada, Albo modlić się umie, lub ma się z kim żegnać": (Uzupełnij).
Nazwij emocje postaci i wypisz czynności wykonywane przez bohaterów.
Opisz zachowania i reakcje pasażerów statku: są przerażeni, płaczą, żegnają się z bliskimi, modlą o ocalenie.
Opisz zachowanie samotnego podróżnego: siedzi w odosobnieniu, milczy, nie czuje lęku, nie traci panowania nad sobą, jest zdolny do spokojnej refleksji.
Wyjaśnij, jak rozumiesz refleksję mężczyzny [...] szczęśliwy, kto siły postrada, / Albo modlić się umie, lub ma się z kim żegnać.: mężczyzna zazdrości innym pasażerom, że mają się z kim pożegnać; on sam nie ma nikogo bliskiego, nie jest również zdolny do ludzkich reakcji świadczących o przywiązaniu do życia.
Rcv9nli9RcVDW
Ćwiczenie 8
W sonecie Burza została zastosowana zasada kontrastu. Wybierz sformułowania, które dotyczą tego zabiegu w wierszu. Możliwe odpowiedzi: 1. jest widoczny w zestawieniu: samotny podróżny – pozostali pasażerowie, 2. jest widoczny w warstwie brzmieniowej utworu i przejściu: cisza – nagromadzenie dźwięków, 3. jest widoczny w zestawieniu: dynamizm żywiołu – bierność, statyczność samotnego podróżnika, 4. jest widoczny w kompozycji tekstu – dwie pierwsze strofy kontrastują ze strofami trzecią i czwartą, 5. pozwala uwydatnić pewne cechy/zachowania, 6. akcentuje i uwydatnia cechy oraz stan psychiczny wędrowca, 7. pozwala uwypuklić puentę utworu
1
Ćwiczenie 9
Plastyczny opis burzy został wprowadzony, by ukazać stan wewnętrzny podróżnego. Scharakteryzuj tę postać i opisz sytuację, w której się znajduje. Wykorzystaj kontekst biografii poety.
RrMO6tFsX7Ok2
(Uzupełnij).
Nazwij cechy bohatera lirycznego i opisz jego reakcje emocjonalne na zastaną sytuację. Zastanów się, co może być przyczyną takiej postawy podróżnego. Zestaw swoje obserwacje z informacjami dotyczącymi tła powstania cyklu sonetów i poszukaj podobieństw między doświadczeniami wędrowca i poety.
Bohater liryczny znajduje się na morzu, z dala od domu i bliskich. Jest samotny, nieszczęśliwy. Jego położenie jest tragiczne – nie robi na nim wrażenia widmo śmierci. Podróżny nie widzi w swoim życiu sensu i nadziei, więc nie boi się umrzeć. Cechuje go rezygnacja i bierne poddanie się biegowi wydarzeń. Kontekst biograficzny pozwala przypuszczać, że tak wielkie duchowe cierpienie jest spowodowane koniecznością opuszczenia ukochanej ojczyzny przez poetę. W obcym świecie bohater czuje się samotny, jest wygnańcem bez swojego miejsca i bez żadnego celu.