Przeczytaj uważnie wersy od drugiego do ósmego.

Z jednej strony tułacza Odyseusza została ukazana jako wyprawa, dzięki której bohater zwiedził świat, poznał nowe miejsca, ludzi i ich zwyczaje. Z drugiej zaś, jako mozolna, pełna niebezpieczeństw walka o przetrwanie swoje i towarzyszy. Cytat:

[...] długo błądził i w tułaczce swojej różnych miast widział, poznał tylu ludów Zwyczaje, a co przygód doświadczył i trudów! A co strapień na morzach, gdy przyszło za siebie Lub za swe towarzysze stawić się w potrzebie, By im powrót zapewnić! Nad siły on robił, Lecz druhów nie ocalił: [...]

Przypomnij sobie, który z bogów rozgniewał się na Odyseusza.

Przyczyną utrudnień był gniew boga Heliosa. Burza, którą wywołał doprowadziła do śmierci załogi Odyseusza.

Cytat:
Czemuż poświęcone stada Heliosowi pojadła niesforna gromada? Za karę bóg też nie dał cieszyć się powrotem.

Przeczytaj uważnie ósmy i dziewiąty wers.

Towarzyszy Odyseusza zgubiła ich własna bezmyślność, głupota. Cytat:

[...] za swe towarzysze stawić się w potrzebie, By im powrót zapewnić! Nad siły on robił, Lecz druhów nie ocalił: każdy z nich się dobił Sam, głupstwem własnym.

Odszukaj w teście Odysei fragment mówiący o pobycie Odyseusza i jego towarzyszy na wyspie Heliosa.

Po dotarciu na wyspę boga Słońca, głodni i zmęczeni towarzysze Odyseusza postanowili odpocząć. On sam pragnął jak najszybciej odpłynąć. Niestety, wcześniej jego towarzysze zabili i zjedli kilka wołów pasących się na łące. Ściągnęli tym na siebie gniew boga Heliosa, do którego należało stado. Rozszalała się burza, w wyniku której okręt z załogą zatonął. Ocalał tylko Odyseusz.

Przeczytaj uważnie pierwszy i drugi fragment tekstu.

Polifem to olbrzym, ma jedno oko. Jest niezwykle brzydki. Zajmuje się wypasaniem swych stad, lubi samotność. Jada ludzkie mięso.

Cechy to słownictwo charakteryzujące wygląd, osobowość, charakter bohatera.

Cechy Odyseusza ukazane we fragmencie:
- ciekawy: „Chciało mi się go poznać, być jak gość podjętym –/Lepiej było się nigdy nie spotkać z przeklętym!”;
- mściwy: „A mnie tysiączne zamiary się roją/Do zemsty”;
- podstępny: „Z wszystkich jednak najlepszą ta zdała się rada:/Pod obórką znalazłem drzewo jakieś duże, [...] I rzekłem, niosąc w ręku wina pełną czarę:/Po mięsie ludzkim wino służy!/Pij duszkiem! [...] Nikt – to moje nazwisko”;
- inteligentny, pomysłowy: „Nuż ja łeb sobie łamać, jak tu znaleźć wyjście, By mych druhów i siebie wydobyć z tej toni, […] Znalazłem go, i lepszym zdał mi się od wielu”;
- zarozumiały, pyszny: „Powiedz mu: Odyseusz – grodoburca sławny,/Co mieszka na Itace, oka mię pozbawił!”.

Zwróć uwagę na słowa: „[...] nie wsparty boskim ni ludzkim ramieniem.”