Czy można pomyśleć o bardziej dekadenckim obrazie niż widok jesiennego deszczu? Leopold Staff stworzył jeden z najbardziej rozpoznawalnych nastrojowych wierszy epoki Młodej Polski, w którym streszcza się wszystko to, co twórcy tego czasu określali mianem splinu (z ang. spleen, kluczowe pojęcie dla estetyki Młodej Polski, oznaczające stan głębokiego przygnębienia, apatii, nudy egzystencjalnej i poczucia bezsensu istnienia). Jednak sam poeta nie był najgłośniejszym piewcą schyłkowego pesymizmu – w swojej poezji nieustannie poszukiwał drogi do przezwyciężenia melancholii przełomu XIX i XX wieku. Deszcz jesienny zajmuje wyjątkowe miejsce w jego twórczości.