Polecenie 1

Uzupełnij mapę myśli o dodatkowe cytaty z sonetu Kowal ilustrujące obrazowanie i treść utworu.

R1X22KU7O3A56
(Uzupełnij).
R1MQEO4OZU1DG1

Mapa myśli.

Elementy należące do kategorii Leopold Staff, „Kowal”

·         Nazwa kategorii: Cechy gatunkowe

·         Nazwa kategorii: Sytuacja liryczna

·         Nazwa kategorii: Obrazowanie

·         Nazwa kategorii: Treść

·         Nazwa kategorii: Geneza utworu

Koniec elementów należących do kategorii Leopold Staff, „Kowal”

Elementy należące do kategorii Geneza utworu

·         Nazwa kategorii: Motrzeba przełamania nastrojów dekadenckich epoki

·         Nazwa kategorii: Manifest wewnętrznej, twórczej siły człowieka

·         Nazwa kategorii: Inspiracja filozofią Nietzschego

·         Nazwa kategorii: Inspiracja sentencją łacińską: „Suae quisque fortunae faber est” („Każdy jest kowalem swego losu”)

Koniec elementów należących do kategorii Geneza utworu

Elementy należące do kategorii Cechy gatunkowe

·         Nazwa kategorii: sonet

Koniec elementów należących do kategorii Cechy gatunkowe

Elementy należące do kategorii Sytuacja liryczna

·         Nazwa kategorii: podmiot liryczny

·         Nazwa kategorii: adresat wiersza

·         Nazwa kategorii: świat przedstawiony (sytuacja przedstawiona)

Koniec elementów należących do kategorii Sytuacja liryczna

Elementy należące do kategorii Obrazowanie

·         Nazwa kategorii: Nawiązania do mitologii

·         Nazwa kategorii: Pejzaż wewnętrzny

·         Nazwa kategorii: Środki poetyckie

Koniec elementów należących do kategorii Obrazowanie

Elementy należące do kategorii Treść

·         Nazwa kategorii: Indywidualizm

·         Nazwa kategorii: Panowanie nad uczuciami

·         Nazwa kategorii: Deklaracja siły woli

·         Nazwa kategorii: Wymowa tytułu

Koniec elementów należących do kategorii Treść

Elementy należące do kategorii podmiot liryczny

·         Nazwa kategorii: liryka bezpośrednia

Koniec elementów należących do kategorii podmiot liryczny

Elementy należące do kategorii Nawiązania do mitologii

·         Nazwa kategorii: „Bo lepiej giń, zmiażdżone cyklopowym razem”

Koniec elementów należących do kategorii Nawiązania do mitologii

Elementy należące do kategorii Pejzaż wewnętrzny

·         Nazwa kategorii: „Całą bezkształtną masę kruszców drogocennych, / Które zaległy piersi mej głąb nieodgadłą”

Koniec elementów należących do kategorii Pejzaż wewnętrzny

Elementy należące do kategorii Środki poetyckie

·         Nazwa kategorii: porównania

·         Nazwa kategorii: epitety

·         Nazwa kategorii: metafory

·         Nazwa kategorii: anafory

·         Nazwa kategorii: apostrofa

·         Nazwa kategorii: personifikacje

Koniec elementów należących do kategorii Środki poetyckie

Elementy należące do kategorii Indywidualizm

·         Nazwa kategorii: Bycie „kowalem” własnego losu

·         Nazwa kategorii: „Bo z tych kruszców dla siebie serce wykuć muszę”

Koniec elementów należących do kategorii Indywidualizm

Elementy należące do kategorii Panowanie nad uczuciami

·         Nazwa kategorii: „Lecz gdy ulegniesz, serce, pod młota żelazem, / Gdy pękniesz, przeciw ciosom stali nieodporne: / W pył cię rozbiją pięści mej gromy potworne!”

Koniec elementów należących do kategorii Panowanie nad uczuciami

Elementy należące do kategorii Deklaracja siły woli

·         Nazwa kategorii: „Jak wulkan z swych otchłani wyrzucam bezdennych / I ciskam ją na twarde, stalowe kowadło”

Koniec elementów należących do kategorii Deklaracja siły woli

Elementy należące do kategorii porównania

·         Nazwa kategorii: „Jak wulkan z swych otchłani wyrzucam bezdennych”

Koniec elementów należących do kategorii porównania

Elementy należące do kategorii epitety

·         Nazwa kategorii: „kruszców drogocennych”

Koniec elementów należących do kategorii epitety

Elementy należące do kategorii metafory

·         Nazwa kategorii: „Bo z tych kruszców dla siebie serce wykuć muszę”

Koniec elementów należących do kategorii metafory

Elementy należące do kategorii anafory

·         Nazwa kategorii: „Bo”

Koniec elementów należących do kategorii anafory

Elementy należące do kategorii apostrofa

·         Nazwa kategorii: [do serca] „Bo lepiej giń”

Koniec elementów należących do kategorii apostrofa

Elementy należące do kategorii personifikacje

·         Nazwa kategorii: „Lecz, gdy ulegniesz, serce, pod młota żelazem”

Koniec elementów należących do kategorii personifikacje

Polecenie 2
Porównaj KowalaOdą do młodości Adama Mickiewicza i uzupełnij powyższe wypunktowanie. Zwróć uwagę na to, czy sonet młodopolskiego poety ma podobne przesłanie  do utworu Mickiewicza.
Porównaj KowalaOdą do młodości Adama Mickiewicza i uzupełnij powyższe wypunktowanie. Zwróć uwagę na to, czy sonet młodopolskiego poety ma podobne przesłanie  do utworu Mickiewicza.
Adam Mickiewicz Oda do młodości

Bez serc, bez ducha, to szkieletów ludy;
Młodości! dodaj mi skrzydła!
Niech nad martwym wzlecę światem
W rajską dziedzinę ułudy:
Kędy zapał tworzy cudy,
Nowości potrząsa kwiatem
I obleka w nadziei złote malowidła.

Niechaj, kogo wiek zamroczy,
Chyląc ku ziemi poradlone czoło,
Takie widzi świata koło,
Jakie tępymi zakreśla oczy.

Młodości! ty nad poziomy
Wylatuj, a okiem słońca
Ludzkości całe ogromy
Przeniknij z końca do końca.

Patrz na dół — kędy wieczna mgła zaciemia
Obszar gnuśności zalany odmętem:
To ziemia!
Patrz, jak nad jej wody trupie
Wzbił się jakiś płaz w skorupie.
Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem;
Goniąc za żywiołkami drobniejszego płazu,
To się wzbija, to w głąb wali:
Nie lgnie do niego fala ani on do fali;
A wtem jak bańka prysnął o szmat głazu:
Nikt nie znał jego życia, nie zna jego zguby:
To samoluby!

Młodości! tobie nektar żywota
Natenczas słodki, gdy z innymi dzielę:
Serca niebieskie poi wesele,
Kiedy je razem nić powiąże złota.

Razem, młodzi przyjaciele!…
W szczęściu wszystkiego są wszystkich cele;
Jednością silni, rozumni szałem,
Razem, młodzi przyjaciele!…
I ten szczęśliwy, kto padł wśród zawodu,
Jeżeli poległym ciałem
Dał innym szczebel do sławy grodu.
Razem, młodzi przyjaciele!…
Choć droga stroma i śliska,
Gwałt i słabość bronią wchodu:
Gwałt niech się gwałtem odciska,
A ze słabością łamać uczmy się za młodu!

Dzieckiem w kolebce kto łeb urwał Hydrze,
Ten młody zdusi Centaury,
Piekłu ofiarę wydrze,
Do nieba pójdzie po laury.
Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga;
Łam, czego rozum nie złamie:
Młodości! orla twych lotów potęga,
Jako piorun twoje ramię.

Hej! ramię do ramienia! spólnymi łańcuchy
Opaszmy ziemskie kolisko!
Zestrzelmy myśli w jedno ognisko
I w jedno ognisko duchy!…
Dalej, bryło, z posad świata!
Nowymi cię pchniemy tory,
Aż opleśniałej zbywszy się kory,
Zielone przypomnisz lata.

A jako w krajach zamętu i nocy,
Skłóconych żywiołów waśnią,
Jednym stań się z bożej mocy
Świat rzeczy stanął na zrębie:
Szumią wichry, cieką głębie,
A gwiazdy błękit rozjaśnią —

W krajach ludzkości jeszcze noc głucha:
Żywioły chęci jeszcze są w wojnie;
Oto miłość ogniem zionie,
Wyjdzie z zamętu świat ducha:
Młodość go pocznie na swoim łonie,
A przyjaźń w wieczne skojarzy spojnie.

Pryskają nieczułe lody
I przesądy światło ćmiące;
Witaj, jutrzenko swobody,
Zbawienia za tobą słońce!

mapa Źródło: Adam Mickiewicz, Oda do młodości, [w:] tegoż, Wiersze, oprac. Cz. Zgorzelski, Warszawa 1983, s. 14–16.