RPCZNOOM3UVH7
Ćwiczenie 1
Wskaż typowe cechy młodopolskiego artysty.
Eviva l`arteKazimierz Przerwa‑Tetmajer
Kazimierz Przerwa‑Tetmajer Eviva l`arte

Eviva l'arte! Człowiek zginąć musi –
Cóż, kto pieniędzy nie ma, jest pariasem,
Nędza porywa za gardło i dusi –
Zginąć, to zginąć jak pies, a tymczasem,
Choć życie nasze splunięcia niewarte:
Eviva l'arte!

Eviva l'arte! Niechaj pasie brzuchy
Nędzny filistrów naród! My, artyści,
My, którym często na chleb braknie suchy,
My, do jesiennych tak podobni liści,
I tak wykrzykniem: gdy wszystko nic warte,
Eviva l'arte!

Eviva l'arte! Duma naszym bogiem,
Sława nam słońcem, nam, królom bez ziemi,
Możemy z głodu skonać gdzieś pod progiem, Ale jak orły z skrzydły złamanemi –
Więc naprzód! Cóż jest prócz sławy co warte?
Eviva l'arte!

Eviva l'arte! W piersiach naszych płoną
Ognie przez Boga samego włożone:
Więc patrzym na tłum z głową podniesioną,
Laurów za złotą nie damy koronę,
I chociaż życie nasze nic niewarte:
Eviva l'arte!

CART1 Źródło: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Evviva l`arte, dostępny w internecie: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/eviva-l-arte.html [dostęp 13.11.2023].
Ćwiczenie 2

Określ, co jest myślą przewodnią wiersza Kazimierza Przerwy‑Tetmajera Eviva l'arte.

R1WoHHfNFvk3F
(Uzupełnij).
Ćwiczenie 3

Scharakteryzuj podmiot liryczny w utworze.

RE4ILSJTTpMqM
(Uzupełnij).
Ćwiczenie 4

Wyjaśnij, jaką opozycję dwóch grup społecznych opisuje młodopolski twórca.

RtdCPumLmy3Ya
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 6

Wypisz, do kogo/czego zostali porównani artyści w wierszu Kazimierza Przerwy‑Tetmajera Evviva l’arte!

uzupełnij treść
Ćwiczenie 7

Wskaż i zinterpretuj porównania zastosowane w wierszu.

RqC7b8W1AO7MG
(Uzupełnij).
Ćwiczenie 8

Określ, czy wymowa tego utworu jest optymistyczna czy pesymistyczna. Uzasadnij swoją odpowiedź.

RJskVIJZsiM9r
(Uzupełnij).
Kazimierz Przerwa-Tetmajer Był czas

Był czas, żeśmy się rozumieli, 
ten czas przeminął i nie wróci, 
a dziś mnie z wami wszystko dzieli, 
nic wy mnie dziś nie obchodzicie, 
nic wasze nie obchodzi życie, 
to jedno boli, żeście skuci. 

Pieśń moja stała się dziś pieśnią 
wyłącznie tylko moją własną; 
nie dbam, czy gdzie się ucieleśnią 
tak czy inaczej w czyjem młodem 
sercu te słowa, które w wodęm 
rzucał – niech płyną lub zagasną.

Jesteśmy obcy. Macie wróżów, 
macie serc waszych wykładaczy, 
macie dusz waszych czujnych stróżów, 
kapłanów waszych świętych chramów, 
dzierżących szale prawd i kłamów,
poetów dążeń i rozpaczy.

Jam od wszystkiego uciekł tego, 
żyjcie, jak chcecie – – czym jesteście? 
Macież liść drzewa zielonego, 
macież woń kwiatu, szum potoku, 
jesteścież jak wschód słońca oku, 
jak modrzewiowych gęstw powieście? 

Jesteścież jak legenda złota 
kuta we wnętrzu skał ogromnych? 
Albo jak zbroja, co grzechota, 
albo miecz, co przy boku chrzęści, 
albo stalowej łoskot pięści 
pragnącej gwarów wiekopomnych? 

Jam własnej tylko myśli mojej 
poetą – gdzie mnie wicher rzuci, 
tam harfy mojej struny stroi, 
szumi mnie tylko pieśń pojęta, 
pieśń, której niczym świat nie pęta – – 
to jedno boli, żeście skuci.

q3 Źródło: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Był czas, [w:] Wybór poezji, Wrocław 1991, s. 69–70.
Ćwiczenie 9

Wypisz podobieństwa i różnice w postawach podmiotu lirycznego w wierszach Evviva l’arte!Był czas w odniesieniu do sztuki, sławy, bogactwa, środowiska artystycznego i publiczności. Jakie wnioski wynikają z porównania?

R1AlT3owG1WnW1
Postawa SZTUKA: Evviva l’arte! (Uzupełnij). Był czas (Uzupełnij). SŁAWA: Evviva l’arte! (Uzupełnij). Był czas (Uzupełnij). BOGACTWO: Evviva l’arte! (Uzupełnij). Był czas (Uzupełnij). INNI ARTYŚCI: Evviva l’arte! (Uzupełnij). Był czas (Uzupełnij). PUBLICZNOŚĆ: Evviva l’arte! (Uzupełnij). Był czas (Uzupełnij).
RJYFx6XMS4fwE
Ćwiczenie 10
W czasach modernizmu w środowisku francuskich symbolistów rozpowszechniła się idea religii poezji/sztuki, której kapłanami mieli być twórcy. Narodziła się z potrzeby kontaktu/zerwania ze światem niematerialnym w czasach ogólnego zwątpienia w tradycyjną duchowość/sens twórczości artystycznej. Do tej koncepcji odwoływał się w swojej twórczość Kazimierz Przerwa‑Tetmajer, między innymi w wierszu Był czas/Artyści. Jednak nie zwracał uwagi/nie pozostawał obojętny na prozaiczne trudności, z którymi artyści spotykali się na co dzień.
bg‑yellow

Początek treści z zakresu rozszerzonego

1
Ćwiczenie 11
Zapoznaj się z wierszem i napisz esej, w którym odpowiesz na pytanie: Czy wizja powołania artysty w utworze Sztuka jest jako drzewo... jest typowa dla okresu Młodej Polski?
Zapoznaj się z wierszem i napisz esej, w którym odpowiesz na pytanie: Czy wizja powołania artysty w utworze Sztuka jest jako drzewo... jest typowa dla okresu Młodej Polski?
Kazimierz Przerwa-Tetmajer Sztuka jest jako drzewo...

Sztuka jest jako drzewo słodkim okryte owocem, 
pod którym stoją tłumy, a tylko z nich najzręczniejsi 
wejść na to drzewo potrafią; lecz źle jest, jeśli kto wszedłszy tłumom na dole stojącym słodkich nie rzuci owoców. 
Albowiem sztuka w sercach nie znajdująca odczucia 
podobna jest do zimowych promieni gwiazd i księżyca, 
pod którymi kiełkować ni rosnąć kłosy nie będą, 
jak pod słońca płodnego świętym, gorącym promieniem.

q5 Źródło: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Sztuka jest jako drzewo..., [w:] Wybór poezji, Wrocław 1991, s. 55–56.
uzupełnij treść
bg‑yellow

Koniec treści z zakresu rozszerzonego

1
Ćwiczenie 12

Na podstawie poniższego fragmentu artykułu Stanisława Przybyszewskiego Confiteor wyjaśnij, czym jest religia sztuki.

Stanisław Przybyszewski Confiteor

Sztuka nie ma żadnego celu, jest celem sama w sobie, jest absolutem, bo jest odbiciem absolutu – duszy. A ponieważ jest absolutem, więc nie może być ujętą w żadne karby, nie może być na usługach jakiejśkolwiek idei, jest panią, praźródłem, z którego całe życie się wyłoniło.

Sztuka stoi nad życiem, wnika w istotę wszechrzeczy, czyta zwykłemu człowiekowi ukryte runy, obejmuje wszechrzecz od jednej wieczności do drugiej, nie zna ni granic, ni praw, zna tylko jedną odwieczną ciągłość i potęgę bytu duszy, kojarzy duszę człowieka z duszą wszechnatury, a duszę jednostki uważa za przejaw tamtej [...].

 Zwlekać sztukę z jej piedestału, włóczyć ją po wszystkich rynkach i ulicach to rzecz świętokradcza. Tak pojęta sztuka staje się najwyższą religią, a kapłanem jej jest artysta. Jest on osobisty tylko wewnętrzną potęgą, z jaką stany duszy odtwarza, poza tym jest kosmiczną, metafizyczną siłą, przez jaką się absolut i wieczność przejawia.

q6 Źródło: Stanisław Przybyszewski, Confiteor, [w:] Programy i dyskusje literackie okresu Młodej Polski, oprac. Maria Podraza-Kwiatkowska, Wrocław 1977, s. 237–239.
uzupełnij treść
1
Ćwiczenie 13

Porównaj pozytywistyczną i młodopolską wizję powołania artysty w rozprawce na 200 słów.

uzupełnij treść
1
Polecenie 1

Przygotuj się do dyskusji dotyczącej roli artystów we współczesnym społeczeństwie. Zanotuj swoje spostrzeżenia.

uzupełnij treść