Polecenie 1

Zapoznaj się z audiobookiem i wyjaśnij, w jaki sposób brak stabilności świata Małej apokalipsy łączy się z warstwą symboliczną utworu.

R2XMyHiSqmiXk
(Uzupełnij).
RyX7pLdTJZklt
Nagranie dźwiękowe dotyczy przestrzeni artystycznej w Małej apokalipsie Tadeusza Konwickiego.
Źródło: Roman Bobryk, O przestrzeni artystycznej w „Małej apokalipsie” Tadeusza Konwickiego. Rekonesans, „Kwartalnik Kulturalny Nowy Napis”, 27.02.2020.
Tadeusz Konwicki, Mała apokalipsa, Warszawa 1988. Wszystkie cytaty z powieści Konwickiego pochodzą z tego wydania.
Polecenie 2

Na podstawie audiobooka opisz znaczenie symbolu Pałacu Kultury i Nauki w powieści, odnosząc się zarówno do świata materialnego, jak i duchowego utworu.

R1LUzEWh2c6Xa
(Uzupełnij).
R166RFX3VCFG71
Ilustracja przedstawia zdjęcie Pałacu Kultury i Nauki. Jest to wysoki, jasny, monumentalny budynek o schodkowej konstrukcji, z centralną wieżą zakończoną iglicą. Na górnej części wieży znajdują się dwa duże zegary. Wokół głównej wieży widoczne są niższe, symetryczne segmenty budynku z ozdobnymi balustradami i kolumnami. Na pierwszym planie widać szerokie wejścia, szerokie schody i zaparkowane samochody wokół budynku. W tle rozciąga się panorama miasta z licznymi niższymi budynkami i szerokimi ulicami pod jasnym, bezchmurnym niebem. Na ilustracji są dwa punkty interaktywne pod którymi znajdują się zdjęcia elementów Pałacu Kultury. Pod numerem jeden widać kamienną rzeźbę przedstawiającą postać trzymającą w lewej ręce prostokątną księgę. Na okładce księgi znajdują się pionowo ułożone napisy: „MARX”, „ENGELS”, „LENIN”. Postać ubrana jest w koszulę z kołnierzykiem i długie spodnie z paskiem. Rzeźba ukazana jest od pasa w górę, a w tle widać jasne, kamienne, łukowato ułożone płyty. Pod numerem dwa widać wnętrze dużej, reprezentacyjnej sali z rzędem wysokich, jasnych kolumn ustawionych po obu stronach szerokiego przejścia. Podłoga ma wzór z jasnego drewna, a sufit jest zdobiony gzymsami i okrągłymi dekoracjami. W centralnej części sufitu wisi duży, ozdobny żyrandol z licznymi ramionami. Dalej, w głębi korytarza, widoczne są kolejne żyrandole o ciepłym świetle oraz rzędy kolumn ustawionych wzdłuż ścian.
Lew Rudniew, Pałac Kultury i Nauki, 1955, Warszawa, wikimedia.org, CC BY 4.0.