Policz, ile czasu trwa scena przedstawiona w wierszu. Nazwij osoby opisywane przez podmiot liryczny.

Należało wskazać, ile minut trwa scena opisana w wierszu oraz wyjaśnić, że rozgrywa się ona w środku dnia w miejscu publicznym. Należało wskazać i nazwać 6 osób obserwowanych przez terrorystę

Przypomnij sobie cechy liryki sytuacyjnej na podstawie bloku tekstowego i słowniczka zawartych w lekcji.

Należy wskazać w wierszu Szymborskiej takie cechy, jak obecność relacji z konkretnej sytuacji, neutralność podmiotu lirycznego zajmującego pozycję obserwatora oraz dbałość o szczegółowość opisu sytuacji.

Rzeczowniki: kobieta, mężczyzna, chłopaki, dziewczyna.

Rzeczowniki w języku polskim dzielą się na konkretne i abstrakcyjne, żywotne i nieżywotne, osobowe i nieosobowe, własne i pospolite. Każdy rzeczownik można scharakteryzować, przypisując go do jednego z typów danej pary.

Należy wskazać, że w wierszu zostały zastosowane rzeczowniki osobowe pospolite i wyjaśnić, że ich użycie pokazuje, że dla terrorysty przyszłe ofiary nie są konkretnymi osobami, że nie interesuje go ich tożsamość.

Mowa potoczna to wyrazy i sformułowania, których używamy na co dzień. 

Wypowiedź podmiotu lirycznego jest oszczędna, brak w niej pełnych i uporządkowanych konstrukcji gramatycznych, pojawia się za to dużo zaimków i ujemnie nacechowanych epitetów. Skrótowość wypowiedzi może być sygnałem koncentracji podmiotu lirycznego na mającym wkrótce nastąpić wybuchu. Określenia takie jak „głupia dziewczyna”, „gruby łysy” czy „marne rękawiczki” wskazują na lekceważący stosunek terrorysty do ofiar i ich spraw, natomiast zaimki takie jak „ten autobus”, „ona”, „on” mają za zadanie przybliżyć odbiorcy sytuację zarysowaną w wierszu – w mowie potocznej są bowiem używane wobec obiektów znanych rozmówcom.

Rozwiń porównanie zawarte w cytacie – zastanów się, co łączy sytuację opisaną w tekście z seansem filmowym. Zwróć uwagę na funkcję kina (filmu) jako dziedziny sztuki i formy rozrywki.

Należy zwrócić uwagę, że porównanie zamachu do seansu kinowego wskazuje na przyjemność, ekscytację i rozrywkę, jakie czerpie terrorysta z przemocy.