Poezja XXI wieku

RNTK1GP6L87E11
Dawid Mateusz
Źródło: Wieńczysław Dębiński, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 4.0.

Najbardziej wyrazistą tendencją poezji polskiej XXI wieku, dostrzeganą i dyskutowaną przez krytyków, jest ta, którą za Igorem StokfiszewskimIgor StokfiszewskiIgorem Stokfiszewskim można nazwać „zwrotem politycznym”. Autorzy i autorki starają się poprzez poezję, ale też swoją aktywność pozaliteracką, interweniować w rzeczywistość.
Do ważnych twórców najmłodszej generacji należą m.in.:
- Dawid MateuszDawid MateuszDawid Mateusz, autor debiutanckiego tomu Stacja wieży ciśnień, w którym wyraźnie ujawnił swoją polityczną świadomość;
- Tomasz BąkTomasz BąkTomasz Bąk realizujący spójny projekt poetycki, którego sednem jest krytyka polityczno‑ekonomiczna kapitalizmukapitalizmkapitalizmu;
- Anna AdamowiczAnna AdamowiczAnna Adamowicz, której liryka uwrażliwia na świat zwierząt i mikroorganizmów oraz dotyka spraw cielesności i miłości.
Wrażliwość społeczna, poczucie wspólnotowości (także międzygatunkowej) idą w parze z pogłębioną świadomością przyczyn wielu problemów współczesnego świata: od nierówności, prześladowań, ubóstwa i głodu, po zagrażającą planecie katastrofę. Jednak poza konstatacjami i sprzeciwem w twórczości młodych twórców tkwi coś jeszcze: przekonanie, że inny, lepszy świat jest możliwy.

Intymność na widoku

RP1XP1GQSSNXC1
Anna Adamowicz
Źródło: Grzegorz Wołoszyn, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 4.0.

Wiersz Anny Adamowicz Skraje ukazuje ważną cechę poezji współczesnej.
To, co zwykło się określać jako prywatne, intymne (figury listu miłosnego, tańca), jest nierozerwalnie związane z szerokim kontekstem społeczno‑politycznym i ekonomicznym (obrazy wojny). Nic nie dzieje się w próżni. Nie da się odizolować jednostki, jej przeżyć, doświadczeń, postaw od szeregu czynników je warunkujących lub im zagrażających.

Anna Adamowicz Skraje

kiedy Anna NetrebkoAnna NetrebkoAnna Netrebko wchodzi w TatianęTatianaTatianę
wschód Ukrainy wchodzi w czysty ogień

kiedy Tatiana kreśli list miłosny
wybuchają arie w Doniecku i Ługańsku

kiedy Tatiana tańczy poloneza
separatyści szepczą recytatyw

kiedy Tatiana odrzuca Oniegina
granaty spadają jak miękkie ansamble

kiedy Ukraińcy proszą o odcięcie
Anna kupuje mieszkanie na kredyt

kiedy Noworosja rozwija flagę
Anna bandażuje nietknięty teatr

skra Źródło: Anna Adamowicz, Skraje, [w:] Animalia, Stronie Śląskie 2019, s. 37.

Temu, co dla nas pozornie pewne i bezpieczne, nieustannie coś zagraża. Świadomości o tym towarzyszy niepokój, sugestywnie ujęty przez Dawida Mateusza.

Dawid Mateusz Sweetheart Come

Mówienie o miłości jak nadgryzanie jabłka
albo dmuchanie słówek – balonik
z napisem „śpij spokojnie” uchwyci moment zasypiania?

Czy pęknie? Cała ta miłość to dmuchanie słówek:
mówienie do siebie (jak o owocach), rozmowa

jak nocny spacer po lesie, kiedy spotykam
kolegę, który za jakiś czas, właśnie tam,
powiesi się. Cała ta miłość

– mówienie na ratunek; wdzięczność
wobec słówek, które nie wejdą w rachubę,

bo balonik pęknie, nim zaśniesz. We śnie

żyję wewnątrz jabłka – czyja jest ręka,
która je obiera?

mow Źródło: Dawid Mateusz, Sweetheart Come, [w:] Stacja wieży ciśnień, Stronie Śląskie 2016, s. 28.

Niezgoda na rzeczywistość

Młodą poezję charakteryzuje niezgoda na rzeczywistość, ale nie rzeczywistość w ogóle. Jest to niezgoda na tę wersję rzeczywistości, którą narzucił kapitalizm, system społeczno‑gospodarczy postrzegany jako źródło krzywd i cierpień wielu istnień, nie tylko ludzkich.

Tomasz Bąk Hymn

[...]
Kapitał nigdy nie ustaje,
nie jest jak państwa, które się skończą,
zniknie dar analityków
i nie będzie wykresów świecowych.

Po części bowiem tylko zarabiamy
i po części wydajemy na głupoty.
Gdy zaś przyjdzie doskonały holding,
darowane zostaną wszelkie długi.

Gdy byłem przedsiębiorcą,
mówiłem jak przedsiębiorca,
czułem jak przedsiębiorca,
myślałem jak przedsiębiorca.

Kiedy zaś stałem się rentierem,
wyzbyłem się wszelkiej przedsiębiorczości.

Teraz widzimy jakby w prospekcie emisyjnym, jasno;
wtedy zaś ujrzymy rachunek zysków i strat.

Teraz skupuję po kawałku,
wtedy zaś będę w posiadaniu pakietów kontrolnych.

Tak więc trwają ziemia, praca, kapitał – te trzy:
największy z nich jednak jest kapitał.

... Źródło: Tomasz Bąk, Hymn, [w:] Utylizacja. Pęta miast, Poznań 2018, s. 45–46.

Kapitalizmowi przypisuje się m.in. wyzysk, tworzenie i pogłębianie podziałów i nierówności społecznych, podsycanie wzajemnej nieufności i nienawiści. Ma on być odpowiedzialny za powszechny konsumpcjonizmkonsumpcjonizmkonsumpcjonizm i nadmierną eksploatację planety, przyspieszającą katastrofę klimatyczną. Umacnia zarazem postawy skrajnie indywidualistyczne, co prowadzi do sytuacji, w której przedkłada się własne dobro nad dobro innych. Wyrazem sprzeciwu wobec takiej postawy jest działanie wspólnotowe. Nowe możliwości w tym zakresie dał internet. Maja StaśkoMaja StaśkoMaja Staśko wyjaśnia to tak:

Maja Staśko repetytorium, czyli wszystko, co chcielibyście wiedzieć o młodej poezji, ale baliście się zapytać

By ruchy się zadziały, by ruchy zadziałały, potrzeba języka, który umożliwi komunikację. Potrzeba wybudować taki język. Grupa wpuszczonych w maliny zdała maturę, więc wie, skąd pochodzi, kim jest i dokąd zmierza; a teraz – by się sprzeniewierzyć – czyta na głos wiersze Góry czy Kopyta i o nich rozmawia. […] Wyjściowe niezrozumienie przeradza się w porozumienie. Nie rozumiem, więc pogadam z nimi, by wspólnie coś wypracować.
Ta przestrzeń to na przykład internet.

by Źródło: Maja Staśko, repetytorium, czyli wszystko, co chcielibyście wiedzieć o młodej poezji, ale baliście się zapytać, [w:] Zebrało się śliny, red. P. Kaczmarski, M. Koronkiewicz, Stronie Śląskie 2016, s. 244.

Poezja (w) sieci

Od początku XXI wieku poezja żywo funkcjonuje i rozwija się w sieci. W internecie, na portalach lub grupach literackich młodzi poeci i młode poetki publikują swoje utwory, wymieniają się uwagami i spostrzeżeniami, szlifują warsztat twórczy, dyskutują, a jednocześnie poznają się, zawiązują relacje, umawiają na zloty i wydarzenia poetyckie. Nowe media nie pozostały bez wpływu na samą poezję. Autorzy czerpią z sieci dużo inspiracji, twórczo interpretując rozmaite zjawiska związane z internetem (Maciej TaranekMaciej TaranekMaciej Taranek, Patryk KosendaPatryk KosendaPatryk Kosenda, Justyna KulikowskaJustyna KulikowskaJustyna Kulikowska). O potrzebie wspólnotowości i jej wpływie na poezję Jakub SkurtysJakub SkurtysJakub Skurtys pisze:

Jakub Skurtys Wspólny mianownik. Szkice o poezji i krytyce po 2010 roku

Obudziliśmy się w czasach, gdy nowe formy wspólnotowości domagają się też nowych form podmiotowości, gdy wizja „ja” z wierszy „bruLionubruLionbruLionu” i „ośmielonej wyobraźni” – nieprzysiadalnych, wsobnych mężczyzn – ustępuje modelom konkurencyjnym: kolektywów, kooperacji, eksperymentów tożsamościowych i przygodnych stowarzyszeń; gdy „samotnego strzelca” kontruje siostrzeńska lub matczyna relacyjność i odpowiedzialność, powrót do więzów rodzinnych albo [...] chęć wyjścia poza ograniczony układ ludzki, wizja gatunków stowarzyszonych lub gościnności wiersza.

obu Źródło: Jakub Skurtys, Wspólny mianownik. Szkice o poezji i krytyce po 2010 roku, Wrocław 2020, s. 12.

Interweniowanie w rzeczywistość

Poetka Anna Adamowicz próbuje „wyjścia poza ograniczony układ ludzki”, czyniąc bohaterami swoich wierszy m.in. zwierzęta czy mikroorganizmy. Radosław JurczakRadosław JurczakRadosław Jurczak znany jest z twórczości inspirowanej fizyką i nowymi technologiami, w tym sztuczną inteligencjąsztuczna inteligencjasztuczną inteligencją, której rozwój stara się poetycko przedstawić.

Wśród młodych głosów pojawia się poezja feministyczna i eksplorująca kobiecość (Ilona WitkowskaIlona WitkowskaIlona Witkowska, Anna FiałkowskaAnna FiałkowskaAnna Fiałkowska, Martyna BuliżańskaMartyna BuliżańskaMartyna Buliżańska), jak również poezja osób LGBTLGBTLGBT (Patrycja SikoraPatrycja SikoraPatrycja Sikora). Ten sam cel towarzyszy poetom i poetkom ukazującym w swojej twórczości wieś potransformacyjnątransformacja systemowapotransformacyjną i jej problemy (Maciej BobulaMaciej BobulaMaciej Bobula, Antonina TosiekAntonina TosiekAntonina Tosiek) bądź zwracającym uwagę na mniejszości etniczne i kwestie wysiedleńcze (Katarzyna SzwedaKatarzyna SzwedaKatarzyna Szweda).

Anna Adamowicz
Dawid Mateusz
Tomasz Bąk
Maja Staśko
Jakub Skurtys
Igor Stokfiszewski
Maciej Taranek
Patryk Kosenda
Justyna Kulikowska
Radosław Jurczak
Ilona Witkowska
Anna Fiałkowska
Patrycja Sikora
Maciej Bobula
Antonina Tosiek
Katarzyna Szweda
Jakub Pszoniak
Maria Halber
Martyna Buliżańska
Anna Netrebko
Tatiana

Słownik

bruLion
bruLion

czasopismo literackie redagowane przez Roberta Tekielego, ukazujące się w latach 1987–1999; w okresie transformacji ustrojowej ważna trybuna młodego pokolenia pisarzy

feminizm
feminizm

(łac. femina – kobieta) szereg ruchów o charakterze politycznym, społecznym, kulturowym i intelektualnym, które łączy idea walki o równość płci

kapitalizm
kapitalizm

(fr. capitalisme) system społeczno‑gospodarczy oparty m.in. na zasadach własności prywatnej, wolności osobistej, swobodnej wymiany dóbr i zawierania umów

konsumpcjonizm
konsumpcjonizm

(łac. consumptio – zużycie, spożycie) postawa charakteryzująca się nadmiernym, nieliczącym się z kosztami (np. społecznymi, ekologicznymi), popędem do zaspokajania potrzeby posiadania i użytkowania dóbr

LGBT
LGBT

(z ang. Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender) skrótowiec odnoszący się do lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transpłciowych; skrótowiec bywa rozszerzany o litery symbolizujące kolejne, inne mniejszości seksualne lub płciowe

sztuczna inteligencja
sztuczna inteligencja

SI (ang. artificial intelligence, AI) termin utworzony przez amerykańskiego informatyka Johna McCarthy’ego w 1956 r.; nazwa odnosząca się do inteligencji rozwijanej w procesie technicznym; zdolność maszyn, m.in. systemów komputerowych, do wykazywania cech umysłu człowieka

transformacja systemowa
transformacja systemowa

(łac. transformatio – przemiana) ogół zmian ustrojowych, gospodarczych i społecznych w danym kraju lub grupie krajów; na gruncie polskim nazwą transformacji określa się zapoczątkowany w 1989 r. proces przechodzenia
od ustroju komunistycznego z centralnym modelem gospodarki do ustroju demokratycznego z systemem gospodarki opartym na kapitalizmie i wolnym rynku; transformację systemową nazywa się też, mniej precyzyjnie, transformacją ustrojową