Czy Apokalipsa św. Jana nawiązuje do klęski Żydów w walce z rzymskimi okupantami oraz do zburzenia Świątyni Jerozolimskiej? W jaki sposób wydarzenia historyczne wpłynęły na powstanie jednego z najsłynniejszych biblijnych proroctw?

Apokalipsa w języku greckim oznacza objawienie. Ten niezwykły, nasycony symbolami, utrzymany w poetyckim stylu tekst przedstawia wizję końca czasów i Sądu Ostatecznego. Jest to obraz przerażający, metaforyczny, a jego złożona, niejednoznaczna symbolika od wieków porusza wyobraźnię twórców sztuki i literatury. W rozumieniu powszechnym apokalipsa oznacza koniec świata i totalne zniszczenie. Jednak w profetycznej księdze św. Jana ostateczna klęska zostaje sprowadzona jedynie na wrogów chrześcijan. Wierni Jezusowi otrzymują natomiast obietnicę Nowej Jerozolimy.

Rer7W1qF1zGjh

Na obrazie w centrum biją liczne pioruny w zachmurzone niebo. Poniżej, w środku, znajduje się krwawy księżyc, który zasłaniają szare chmury. Z prawej strony z głębi ziemi wypływa pomarańczowa lawa. Przestrzeń wypełniona jest dymem i mgłą. Po lewej stronie ze skalistych gór odrywają się ogromne głazy. Spadają na ludzi, którzy są spychani z prawej i lewej strony do ciemnej przepaści pośrodku. Osoby te przybierają różne postawy. Jedni załamują ręce, poddają się biernie zagładzie. Drudzy próbują stawiać opór, czepiając się skał.

Wiele współczesnych dzieł literackich, malarskich czy filmowych zawiera w tytule słowo apokalipsa. Większość z nich to dramaty, dzieła katastroficzne lub fantastycznonaukowe, prezentujące wizję wojen, kataklizmów lub końca świata. Wiele tych tekstów kultury nawiązuje do jednej z ksiąg Nowego Testamentu, czyli do Apokalipsy św. Jana.