Obraz polskiej literatury współczesnej w dużej mierze kształtowany był przez doświadczenia historyczne: wojnę i okupację, komunizm, rok 1989. Wielu twórców, takich jak Tadeusz Różewicz, Czesław Miłosz, Miron Białoszewski czy Tadeusz Konwicki wyraźnie odnosiło się do realiów polskiej rzeczywistości. Jednak w literackiej galerii twórców XX i XXI wieku znajdziemy także tych, którzy eksponowali świat wewnętrzny, jak Halina Poświatowska, ukazywali rzeczywistość w krzywym zwierciadle groteski, jak Witold Gombrowicz czy opowiadali o wydarzeniach na świecie, odsłaniając niezmienność natury ludzkiej, jak Ryszard Kapuściński. To pokazuje, że pomimo wielu cech wspólnych polskiej literatury współczesnej nie da się jednoznacznie zdefiniować.